Η κινεζική ανάγνωση του πολέμου ανάμεσα στο Ιράν και το αμερικανοϊσραηλινό μέτωπο δεν περιορίζεται στη στρατιωτική διάσταση της σύγκρουσης. Για το Πεκίνο, όσα συμβαίνουν στον Περσικό Κόλπο αποτελούν προειδοποιητικό σήμα για την παγκόσμια οικονομία, την ενεργειακή ασφάλεια και τη μελλοντική αρχιτεκτονική ισχύος στη Μέση Ανατολή. Εκεί όπου η Δύση εστιάζει κυρίως στους υπολογισμούς του Ντόναλντ Τραμπ, στις πιέσεις προς την Τεχεράνη και στο ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, ο κινεζικός Τύπος διαβάζει την κρίση ως σύμπτωμα μιας βαθύτερης αποσταθεροποίησης που προκαλείται από τη στρατηγική των κυρώσεων, του ναυτικού αποκλεισμού και της στρατιωτικής πίεσης.Περισσότερα ...
Tags :Στενό του Ορμούζ
Η πρόσφατη εκεχειρία μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών δεν αντιμετωπίστηκε από την Τεχεράνη ως μια απλή στρατιωτική ανάπαυλα. Αντίθετα, μετατράπηκε σε παράθυρο εντατικής δράσης, όπου η ανασυγκρότηση, η αποκατάσταση κρίσιμων υποδομών και η διαχείριση των συνεπειών του πολέμου βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας ευρύτερης στρατηγικής. Από την έναρξη της προσωρινής κατάπαυσης του πυρός στις 8 Απριλίου 2026, η χώρα εισήλθε σε έναν παράλληλο «αγώνα δρόμου» για την ταχεία επαναλειτουργία των μεταφορών, των αεροδρομίων και των σιδηροδρομικών δικτύων, αλλά και για την αποτίμηση των εκτεταμένων ζημιών σε κατοικίες και δημόσιες δομές.Περισσότερα ...
Ανάλυση: “Μη πόλεμος, μη συμφωνία”-Το αδιέξοδο και ο κίνδυνος νέας
Οι προσπάθειες για επανεκκίνηση των διαβουλεύσεων ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν αποκτούν βαρύνουσα σημασία όχι μόνο για τη Μέση Ανατολή, αλλά και για τη συνολική ισορροπία του διεθνούς συστήματος. Πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις, τις απειλές και τις αλληλοκατηγορίες, εξελίσσεται ένα πυκνό παρασκήνιο επαφών με στόχο να αποτραπεί η πλήρης κατάρρευση της εύθραυστης εκεχειρίας και να δημιουργηθεί χώρος για έναν δεύτερο γύρο συνομιλιών. Το κρίσιμο στοιχείο, ωστόσο, είναι ότι η κρίση δείχνει να εισέρχεται σε μια επικίνδυνη γκρίζα ζώνη: ούτε ολοκληρωμένος πόλεμος, ούτε ουσιαστική ειρήνη, αλλά μια κατάσταση “μη πολέμου και μη συμφωνίας” που θυμίζει, ως προς τη λογική του αδιεξόδου, τις μακρόχρονες φάσεις του ρωσο-ουκρανικού πολέμου.Περισσότερα ...
Η πρόσφατη αντιπαράθεση που διαφάνηκε ανάμεσα στον Υπουργό Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγκτσί και τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου Μοχάμεντ Μπαγκέρ Καλιμπάφ επαναφέρει στο προσκήνιο ένα διαχρονικό ερώτημα για το ιρανικό σύστημα εξουσίας: ποιος τελικά αποφασίζει στα κρίσιμα ζητήματα ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής; Η διαχείριση του Στενού του Ορμούζ, ενός από τα σημαντικότερα ενεργειακά περάσματα παγκοσμίως, ανέδειξε όχι μόνο διαφοροποιήσεις στον δημόσιο λόγο των δύο ανδρών, αλλά και τα δομικά όρια της κυβερνητικής εξουσίας απέναντι στους ισχυρούς μηχανισμούς του κράτους ασφαλείας, με επίκεντρο τους Φρουρούς της Επανάστασης.Περισσότερα ...
Ο Ντόναλντ Τραμπ διαβεβαίωσε σήμερα πως το Ιράν "δεν μπορεί να εκβιάσει" τις ΗΠΑ, μετά την ανακοίνωση της Τεχεράνης για τον εκ νέου αποκλεισμό των στρατηγικής σημασίας Στενών του Ορμούζ.Περισσότερα ...
Η εικόνα που διαμορφώνεται γύρω από τις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ–Ιράν δεν παραπέμπει σε μια οριστικά αποτυχημένη διαδικασία, αλλά σε μια δύσκολη, ανοιχτή και βαθιά πολιτική διαπραγμάτευση, η οποία αλλάζει μορφή χωρίς να αλλάζει ουσία. Μετά τον μαραθώνιο γύρο συνομιλιών στο Ισλαμαμπάντ, ο οποίος διήρκεσε σχεδόν 21 ώρες και ολοκληρώθηκε χωρίς συμφωνία, το αρχικό κλίμα «ναυαγίου» άρχισε σταδιακά να υποχωρεί, δίνοντας τη θέση του σε μια πιο σύνθετη πραγματικότητα: οι δίαυλοι επικοινωνίας παραμένουν ενεργοί, η ρητορική και από τις δύο πλευρές έχει γίνει αισθητά πιο προσεκτική, ενώ οι μεσολαβητές επιχειρούν να κρατήσουν ζωντανή την προοπτική μιας νέας φάσης. Το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι τόσο η απουσία συμφωνίας, όσο το γεγονός ότι καμία πλευρά δεν εμφανίζεται διατεθειμένη να κλείσει οριστικά την πόρτα.Περισσότερα ...
Η ανακοίνωση της Ουάσιγκτον για την επιβολή ενός ευρείας κλίμακας ναυτικού αποκλεισμού στα ιρανικά λιμάνια δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη κλιμάκωση στην ήδη τεταμένη σχέση με την Τεχεράνη, αλλά μια κίνηση που αναδιαμορφώνει συνολικά τη γεωοικονομική ισορροπία στην περιοχή. Από τη στιγμή που το μέτρο τέθηκε σε ισχύ, στοχεύοντας όλα τα πλοία που κατευθύνονται προς ή από τις ιρανικές ακτές στον Περσικό Κόλπο, το Στενό του Ορμούζ και τη Θάλασσα του Ομάν, το ερώτημα για τα εναλλακτικά κανάλια επιβίωσης της ιρανικής οικονομίας αποκτά υπαρξιακή διάσταση. Το Ιράν δεν καλείται πλέον να βρει απλώς τρόπους παράκαμψης ενός στρατηγικού περάσματος, αλλά να επανασχεδιάσει ένα ολόκληρο σύστημα εμπορίου και εξαγωγών, υπό συνθήκες πίεσης που επηρεάζουν την ενέργεια, τη βιομηχανία και την καθημερινή κατανάλωση.Περισσότερα ...
Καθώς η κρίση στη Μέση Ανατολή βαθαίνει και η αντιπαράθεση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ισραήλ και Ιράν αποκτά χαρακτηριστικά παρατεταμένης σύγκρουσης, μια παράλληλη, λιγότερο θορυβώδης αλλά εξίσου κρίσιμη διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη: η προσπάθεια της Κίνας να αναδειχθεί σε ρυθμιστικό παράγοντα μέσω μιας πολυεπίπεδης διπλωματικής πρωτοβουλίας, σε συνεργασία με το Πακιστάν. Σε αντίθεση με τις δυτικές στρατηγικές, που συχνά στηρίζονται στην πίεση και την αποτροπή, το Πεκίνο επιχειρεί να προωθήσει ένα μοντέλο πολυμερούς διαμεσολάβησης, θέτοντας στο επίκεντρο την αποκλιμάκωση, τη διαπραγμάτευση και την παροχή εγγυήσεων ασφάλειας. Το ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο αν αυτή η πρωτοβουλία μπορεί να αποδώσει, αλλά και τι σηματοδοτεί για τη μεταβαλλόμενη ισορροπία ισχύος στο διεθνές σύστημα.Περισσότερα ...
Ορμούζ: Τα φιλόδοξα αραβικά σχέδια που θέλουν να… “παρακάμψουν” τον
Επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο ένα φιλόδοξο αραβικό όραμα που επιχειρεί να απαντήσει σε ένα από τα πιο κρίσιμα στρατηγικά ερωτήματα της εποχής: μπορεί ο κόσμος να απεξαρτηθεί από το Στενό του Ορμούζ; Η συζήτηση δεν είναι νέα, όμως οι πρόσφατες εξελίξεις στην περιοχή του Κόλπου και η αυξανόμενη αβεβαιότητα στις θαλάσσιες οδούς ενέργειας δίνουν νέα ώθηση σε σχέδια που επιδιώκουν τη δημιουργία εναλλακτικών χερσαίων ενεργειακών διαδρόμων. Στο επίκεντρο βρίσκεται μια πρόταση που συνδυάζει υποδομές μεταφορών και ενέργειας, ευθυγραμμισμένη με τη «Saudi Vision 2030», με στόχο όχι μόνο την παράκαμψη του Ορμούζ, αλλά και τη μετατροπή της Μέσης Ανατολής σε κόμβο παγκόσμιου εμπορίου και εφοδιαστικών αλυσίδων.Περισσότερα ...
Το κρίσιμο τελεσίγραφο Τραμπ και οι νομικές επιπτώσεις πληγμάτων σε
Η αντίστροφη μέτρηση για το τελεσίγραφο των 48 ωρών που έθεσε ο Ντόναλντ Τραμπ προς το Ιράν δεν συνιστά απλώς ακόμη ένα επεισόδιο στην ήδη τεταμένη σχέση Ουάσιγκτον–Τεχεράνης, αλλά μια κρίσιμη στιγμή συμπύκνωσης ευρύτερων γεωπολιτικών επιλογών. Καθώς οι ώρες περνούν, το βασικό ερώτημα που κυριαρχεί σε διπλωματικούς και στρατηγικούς κύκλους είναι αν πρόκειται για πραγματική προαναγγελία στρατιωτικής κλιμάκωσης ή για ένα εργαλείο πίεσης που αποσκοπεί στην επιβολή νέων όρων διαπραγμάτευσης. Οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου, με ευθείες απειλές κατά κρίσιμων υποδομών του Ιράν και με αναφορές στο Στενό του Ορμούζ, συνθέτουν ένα σκηνικό υψηλής έντασης, στο οποίο η στρατιωτική αποτροπή, η διπλωματική πίεση και η οικονομική ασφυξία λειτουργούν ταυτόχρονα, διαμορφώνοντας ένα επικίνδυνο μείγμα που μπορεί είτε να οδηγήσει σε νέα διαπραγματευτική εξίσωση είτε να πυροδοτήσει μια ευρύτερη περιφερειακή ανάφλεξη.Περισσότερα ...