Η έκρηξη που συγκλόνισε το Μονακό, έναν από τους πλέον φυλασσόμενους και ασφαλείς προορισμούς των υπερπλουσίων στον κόσμο, δεν μοιάζει με ένα ακόμη επεισόδιο της διεθνούς εγκληματικότητας. Στόχος ήταν ο Ουκρανός επιχειρηματίας Βαντίμ Γερμολάεφ, ένας από τους ισχυρότερους παράγοντες του επιχειρηματικού κόσμου της Ντνίπρο, ο οποίος τραυματίστηκε όταν εκρηκτικός μηχανισμός εξερράγη έξω από την πολυτελή κατοικία του. Από την έκρηξη τραυματίστηκαν επίσης η σύντροφός του, ο ανήλικος γιος του και ακόμη τέσσερα άτομα, ενώ οι εικόνες από το σημείο προκάλεσαν σοκ ακόμη και στις αρχές του Πριγκιπάτου. Πίσω όμως από την αιματηρή επίθεση αρχίζει να ξεδιπλώνεται ένα σκοτεινό παρασκήνιο, στο οποίο συναντώνται επιχειρηματικά συμφέροντα, ουκρανικές κυρώσεις, δίκτυα ηλεκτρονικής απάτης και αντικρουόμενες πληροφορίες που έχουν ήδη πυροδοτήσει έντονη συζήτηση τόσο στην Ουκρανία όσο και στη Γαλλία.Περισσότερα ...
Ευρώπη της κυβερνητικής αστάθειας-Ο πραγματικός χάρτης εκτείνεται πολύ… πέρα από
Η παραίτηση του Κιρ Στάρμερ άνοιξε ξανά τη βαριά πόρτα της Ντάουνινγκ Στριτ και έφερε τη Βρετανία αντιμέτωπη με μια εικόνα που μέχρι πριν από λίγα χρόνια έμοιαζε αδιανόητη: μια χώρα που αποτελούσε διαχρονικό σύμβολο πολιτικής σταθερότητας ετοιμάζεται να αποκτήσει ακόμη έναν πρωθυπουργό μέσα σε μία μόλις δεκαετία. Από το Brexit και μετά, το βρετανικό πολιτικό σύστημα μοιάζει να έχει χάσει την παραδοσιακή του ανθεκτικότητα. Ντέιβιντ Κάμερον, Τερέζα Μέι, Μπόρις Τζόνσον, Λιζ Τρας, Ρίσι Σούνακ, Κιρ Στάρμερ και τώρα ο επόμενος ένοικος του αριθμού 10 συνθέτουν μια αλυσίδα πολιτικών κρίσεων, εσωκομματικών συγκρούσεων και κυβερνητικής φθοράς. Ωστόσο, η Βρετανία δεν αποτελεί εξαίρεση.Περισσότερα ...
Η Ντόχα μετατρέπεται σήμερα στο επίκεντρο ενός νέου διπλωματικού θρίλερ, καθώς ΗΠΑ και Ιράν εμφανίζονται να περιγράφουν δύο εντελώς διαφορετικές πραγματικότητες για μια συνάντηση που ο Ντόναλντ Τραμπ θεωρεί δεδομένη, ενώ η Τεχεράνη επιμένει ότι δεν υπάρχει καμία προγραμματισμένη διαπραγμάτευση. Η δημόσια αυτή αντίφαση δεν αποτελεί απλώς μια επικοινωνιακή σύγκρουση. Αντανακλά το βαθύ έλλειμμα εμπιστοσύνης ανάμεσα στις δύο πλευρές, την προσπάθεια κάθε κυβέρνησης να διαμορφώσει το πολιτικό αφήγημα στο εσωτερικό της και την αβεβαιότητα που εξακολουθεί να περιβάλλει την επόμενη ημέρα μετά την κατάπαυση των εχθροπραξιών.Περισσότερα ...
Η συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου δεν γεννήθηκε σε κλίμα διπλωματικής ηρεμίας, αλλά μέσα σε τέσσερις ημέρες έντασης, αμοιβαίας δυσπιστίας, παρασκηνιακών πιέσεων και σχεδόν συνεχών τηλεφωνημάτων ανάμεσα στην Ουάσιγκτον, την Ιερουσαλήμ και τη Βηρυτό. Σύμφωνα με το Al Arabiya, που επικαλείται ρεπορτάζ του Axios και έξι αμερικανικές, ισραηλινές και λιβανικές πηγές με γνώση των συνομιλιών, η πρώτη ουσιαστική πολιτική συμφωνία των δύο χωρών εδώ και περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες πέρασε από διπλωματικό ναρκοπέδιο πριν φτάσει στο τελικό κείμενο. Στο τραπέζι δεν βρισκόταν μόνο η αποχώρηση ισραηλινών δυνάμεων από τον νότιο Λίβανο. Βρισκόταν η επιρροή του Ιράν, ο ρόλος της Χεζμπολάχ, η δυνατότητα του λιβανικού στρατού να αναλάβει πραγματικό έλεγχο στα σύνορα, αλλά και η ανάγκη της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ να παρουσιάσει μια μεγάλη διπλωματική επιτυχία σε μια στιγμή που η Μέση Ανατολή κινείται ξανά στα όρια ανάφλεξης.Περισσότερα ...
Το Ορμούζ αλλάζει την κατεύθυνση των συνομιλιών ΗΠΑ-Ιράν-Συνάντηση στη Ντόχα
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν διαβεβαιώνουν ότι οι συνομιλίες συνεχίζονται και ότι το μνημόνιο κατανόησης παραμένει ζωντανό, όμως στο Στενό του Ορμούζ η πραγματικότητα δείχνει ήδη πιο σκοτεινή. Την ώρα που η Ουάσιγκτον επιμένει πως οι τεχνικές διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη δεν έχουν ακυρωθεί και πως νέα συνάντηση προγραμματίζεται την Τρίτη στην Ντόχα, στον Περσικό Κόλπο εξελίσσεται μια επικίνδυνη αναμέτρηση για τον έλεγχο της διεθνούς ναυσιπλοΐας. Το διακύβευμα δεν είναι απλώς ποια πορεία θα ακολουθούν τα εμπορικά πλοία. Είναι ποιος θα ελέγχει στην πράξη μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη, από όπου περνά περίπου το 20% του παγκόσμιου εμπορίου ενέργειας.Περισσότερα ...
Η εικόνα που διαμορφώνεται τις τελευταίες ημέρες στην Ουάσιγκτον προκαλεί έντονο προβληματισμό τόσο στη Μόσχα όσο και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Μετά τη σύνοδο της G7 και τις αλλεπάλληλες επαφές μεταξύ Αμερικανών, Ευρωπαίων και Ουκρανών αξιωματούχων, ενισχύεται η αίσθηση ότι ο Ντόναλντ Τραμπ απομακρύνεται σταδιακά από τη λογική των συζητήσεων που είχαν αναπτυχθεί στο Άνκορατζ της Αλάσκας με τον Βλαντίμιρ Πούτιν και προσεγγίζει περισσότερο τις θέσεις του Βολοντίμιρ Ζελένσκι και των Ευρωπαίων συμμάχων. Αν και ο Αμερικανός πρόεδρος αποφεύγει ακόμη τις απόλυτες δεσμεύσεις, οι δημόσιες δηλώσεις, οι διαρροές από δυτικά διπλωματικά κέντρα και η μεταβολή του πολιτικού κλίματος δημιουργούν την εντύπωση ότι κάτι αλλάζει στην αμερικανική στρατηγική για τον πόλεμο στην Ουκρανία.Περισσότερα ...
Ενώ τα βλέμματα είναι στραμμένα στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, η περιοδεία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στον Κόλπο ήρθε να προσγειώσει τις προσδοκίες και να στείλει ένα αυστηρό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση. Η Ουάσιγκτον θέλει να κρατήσει ανοιχτό τον δρόμο της συνεννόησης με την Τεχεράνη, αλλά όχι με τίμημα την ασφάλεια των συμμάχων της, την ελευθερία της ναυσιπλοΐας ή την εικόνα μιας αμερικανικής υποχώρησης απέναντι στο ιρανικό καθεστώς. Από το Άμπου Ντάμπι και το Κουβέιτ μέχρι τη Μανάμα, ο Ρούμπιο κινήθηκε σε μία διπλωματική ισορροπία, όπου κάθε φράση είχε αποδέκτη.Περισσότερα ...
Οι δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ για τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν λίγες ημέρες πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα δεν πέρασαν απαρατήρητες. Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν περιορίστηκε σε μια τυπική διπλωματική φιλοφρόνηση προς έναν σύμμαχο. Αντιθέτως, επέλεξε να μιλήσει για τον Τούρκο πρόεδρο με ασυνήθιστα θερμά λόγια, χαρακτηρίζοντάς τον «σεβαστό ηγέτη», «φίλο» και άνθρωπο που «κάνει εξαιρετική δουλειά για την Τουρκία». Ακόμη πιο εντυπωσιακή ήταν η αναφορά του ότι θα συμμετάσχει στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ «από σεβασμό προς τον Ερντογάν», αφήνοντας να εννοηθεί ότι η προσωπική σχέση των δύο ηγετών εξακολουθεί να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Ωστόσο, το πραγματικό ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στα κομπλιμέντα.Περισσότερα ...
Μέχρι πριν από λίγους μήνες, η Τζόρτζια Μελόνι παρουσιαζόταν από πολλούς ως η πιο αξιόπιστη Ευρωπαία συνομιλήτρια του Ντόναλντ Τραμπ. Η σχέση τους φαινόταν να στηρίζεται σε κοινές πολιτικές αναφορές, συγκλίνουσες θέσεις σε ζητήματα μετανάστευσης και μια αμοιβαία πολιτική εκτίμηση που ξεπερνούσε τις παραδοσιακές διατλαντικές ισορροπίες. Σήμερα όμως, η κρίση γύρω από το Ιράν και η χρήση αμερικανικών στρατιωτικών υποδομών στην Ιταλία απειλεί να μετατρέψει αυτή τη σχέση σε ανοιχτή πολιτική σύγκρουση.Περισσότερα ...
Η εικόνα μιας ρωσικής οικονομίας που βρίσκεται ένα βήμα πριν από την κατάρρευση έχει κυριαρχήσει τα τελευταία χρόνια στη δημόσια συζήτηση στη Δύση, στην Ουκρανία αλλά και μέσα στη Ρωσία. Οι κυρώσεις, η διεθνής απομόνωση, η φυγή κεφαλαίων και το τεράστιο κόστος του πολέμου δημιούργησαν την εντύπωση ότι το οικονομικό οικοδόμημα του Κρεμλίνου πλησιάζει στα όριά του. Ωστόσο, πίσω από τους τίτλους και τις πολιτικές αντιπαραθέσεις, μια διαφορετική εικόνα φαίνεται να διαμορφώνεται. Πρόσφατες αναλύσεις δυτικών μέσων, μεταξύ αυτών και του βρετανικού περιοδικού The Economist, υποστηρίζουν ότι η ρωσική οικονομία όχι μόνο δεν βρίσκεται σε κατάσταση κατάρρευσης, αλλά εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικά αποθέματα αντοχής.Περισσότερα ...