Η συζήτηση που έχει ανοίξει στην Ευρώπη για το μέλλον των σχέσεών της με το Ισραήλ δεν περιορίζεται πλέον σε δηλώσεις «ανησυχίας» ή σε τυπικές διπλωματικές εκκλήσεις για αυτοσυγκράτηση. Μπαίνει σταδιακά σε μια νέα, πιο ουσιαστική και πιο συγκρουσιακή φάση, όπου στο τραπέζι δεν βρίσκονται μόνο οι πολιτικές διαφωνίες, αλλά το ίδιο το θεσμικό πλαίσιο που επί δεκαετίες στήριξε τη στενή σύνδεση Βρυξελλών και Τελ Αβίβ. Στο κέντρο αυτής της μετατόπισης βρίσκεται η Ισπανία, η οποία επιχειρεί να δώσει μορφή και πολιτικό βάρος σε ένα αυξανόμενο ευρωπαϊκό ρεύμα που ζητεί όχι απλώς σκληρότερη γλώσσα απέναντι στην ισραηλινή πολιτική, αλλά επανεξέταση ή και αναστολή της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ – Ισραήλ.Περισσότερα ...
Ανάλυση: “Μη πόλεμος, μη συμφωνία”-Το αδιέξοδο και ο κίνδυνος νέας
Οι προσπάθειες για επανεκκίνηση των διαβουλεύσεων ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν αποκτούν βαρύνουσα σημασία όχι μόνο για τη Μέση Ανατολή, αλλά και για τη συνολική ισορροπία του διεθνούς συστήματος. Πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις, τις απειλές και τις αλληλοκατηγορίες, εξελίσσεται ένα πυκνό παρασκήνιο επαφών με στόχο να αποτραπεί η πλήρης κατάρρευση της εύθραυστης εκεχειρίας και να δημιουργηθεί χώρος για έναν δεύτερο γύρο συνομιλιών. Το κρίσιμο στοιχείο, ωστόσο, είναι ότι η κρίση δείχνει να εισέρχεται σε μια επικίνδυνη γκρίζα ζώνη: ούτε ολοκληρωμένος πόλεμος, ούτε ουσιαστική ειρήνη, αλλά μια κατάσταση “μη πολέμου και μη συμφωνίας” που θυμίζει, ως προς τη λογική του αδιεξόδου, τις μακρόχρονες φάσεις του ρωσο-ουκρανικού πολέμου.Περισσότερα ...
Ανάλυση: Η διπλωματία παραμένει στο προσκήνιο- 2+1 σενάρια μετά την
Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να παρατείνει την εύθραυστη εκεχειρία ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν επαναφέρει τη διπλωματία στο προσκήνιο, σε μια εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία για την ευρύτερη περιοχή. Την ώρα που η ένταση στον Περσικό Κόλπο και στον Ινδικό Ωκεανό παραμένει σε οριακό σημείο, τα βλέμματα στρέφονται στο Ισλαμαμπάντ, όπου αναμένεται ένας νέος γύρος καθοριστικών διαπραγματεύσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, με τη διαμεσολάβηση του Πακιστάν. Η παράταση της κατάπαυσης του πυρός δεν ερμηνεύεται ως ουσιαστική αποκλιμάκωση, αλλά ως μια στρατηγική παράταση χρόνου, με στόχο να διατηρηθεί ανοικτός ο δίαυλος της διαπραγμάτευσης και να αποτραπεί μια γενικευμένη στρατιωτική αναμέτρηση.Περισσότερα ...
Σε μια περίοδο όπου ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει εγκλωβιστεί σε μια παρατεταμένη φάση φθοράς χωρίς σαφή προοπτική αποκλιμάκωσης, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι επιχειρεί να μεταφέρει το κέντρο βάρους από το πεδίο της μάχης στο πεδίο της διπλωματίας. Η πρότασή του για μια απευθείας σύνοδο κορυφής με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, με τη μεσολάβηση της Τουρκίας, δεν συνιστά απλώς μια πρωτοβουλία διαλόγου, αλλά έναν πολυεπίπεδο πολιτικό ελιγμό. Σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου η προσοχή της Ουάσινγκτον έχει μετατοπιστεί προς τη Μέση Ανατολή, το Κίεβο επιχειρεί να επαναφέρει το ουκρανικό ζήτημα στην κορυφή της διεθνούς ατζέντας, να ασκήσει πίεση στους συμμάχους του και ταυτόχρονα να εκθέσει τη Μόσχα ως την πλευρά που απορρίπτει τον διάλογο.Περισσότερα ...
Στη σκιά της πρόσφατης σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, ο Περσικός Κόλπος μετατρέπεται σε πεδίο μιας νέας αντιπαράθεσης: όχι μόνο στρατιωτικής, αλλά οικονομικής και νομικής. Κράτη που δεν πυροδότησαν τη σύγκρουση βρέθηκαν να απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος του κόστους, καθώς η καταστροφή υποδομών, οι επιθέσεις σε ενεργειακές εγκαταστάσεις και η ευρύτερη αποσταθεροποίηση της οικονομίας διαμορφώνουν μια κρίσιμη εξίσωση: το ζήτημα δεν είναι πλέον μόνο ποιος ευθύνεται, αλλά ποιος θα πληρώσει.Περισσότερα ...
Η πρόσφατη αντιπαράθεση που διαφάνηκε ανάμεσα στον Υπουργό Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγκτσί και τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου Μοχάμεντ Μπαγκέρ Καλιμπάφ επαναφέρει στο προσκήνιο ένα διαχρονικό ερώτημα για το ιρανικό σύστημα εξουσίας: ποιος τελικά αποφασίζει στα κρίσιμα ζητήματα ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής; Η διαχείριση του Στενού του Ορμούζ, ενός από τα σημαντικότερα ενεργειακά περάσματα παγκοσμίως, ανέδειξε όχι μόνο διαφοροποιήσεις στον δημόσιο λόγο των δύο ανδρών, αλλά και τα δομικά όρια της κυβερνητικής εξουσίας απέναντι στους ισχυρούς μηχανισμούς του κράτους ασφαλείας, με επίκεντρο τους Φρουρούς της Επανάστασης.Περισσότερα ...
Η συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο διαμόρφωσης μιας νέας περιφερειακής συμμαχίας με τη συμμετοχή της Τουρκίας, της Αιγύπτου, του Πακιστάν και της Σαουδικής Αραβίας επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο, αντανακλώντας βαθύτερες γεωπολιτικές μετατοπίσεις στη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ασία. Σε μια περίοδο κατά την οποία η αξιοπιστία των παραδοσιακών εγγυητών ασφάλειας αμφισβητείται και η εξάρτηση από τις δυτικές δυνάμεις επαναξιολογείται, διαμορφώνεται ένα νέο πλαίσιο στρατηγικής σκέψης: μπορούν οι ίδιες οι περιφερειακές δυνάμεις να αναλάβουν την ευθύνη για την ασφάλεια και τη σταθερότητα της περιοχής τους;Περισσότερα ...
Η αυξανόμενη ένταση μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρώπης εισέρχεται σε μια νέα, ακόμη πιο επικίνδυνη φάση, καθώς η Μόσχα προειδοποιεί ανοιχτά για πιθανές επιθέσεις εναντίον ευρωπαϊκών εγκαταστάσεων που συνδέονται με την παραγωγή και την προμήθεια μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) προς την Ουκρανία. Οι δηλώσεις της ρωσικής ηγεσίας και του υπουργείου Άμυνας δεν περιορίζονται πλέον σε γενικές απειλές, αλλά συνοδεύονται από συγκεκριμένες αναφορές σε τοποθεσίες, εταιρείες και στρατηγικές υποδομές εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων χωρών.Περισσότερα ...
Ολοένα και περισσότερες φωνές στον ισραηλινό δημόσιο λόγο διαπιστώνουν ότι η κρίση Ισραήλ-Δύσης δεν περιορίζεται πλέον σε επικοινωνιακό επίπεδο ή σε πρόσκαιρες διπλωματικές εντάσεις λόγω πολέμου. Αντίθετα, αναδεικνύεται ως μια βαθύτερη, δομική μεταβολή που αγγίζει τον πυρήνα των στρατηγικών συμμαχιών, της πολιτικής νομιμοποίησης και της διεθνούς εικόνας της χώρας σε Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες. Μέσα από αναλύσεις σε ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, καταγράφεται μια αυξανόμενη ανησυχία ότι το Ισραήλ δεν αντιμετωπίζει απλώς επικριτική διάθεση, αλλά μια σταδιακή και συστηματική αποξένωση από παραδοσιακούς συμμάχους, η οποία ενδέχεται να επηρεάσει καθοριστικά το γεωπολιτικό του μέλλον.Περισσότερα ...
Η Μέση Ανατολή εισέρχεται σε μια νέα, κρίσιμη φάση, καθώς Ισραήλ και Λίβανος προχωρούν σε μια αιφνιδιαστική αλλά στρατηγικά ιδιαίτερα σημαντική κίνηση αποκλιμάκωσης, συμφωνώντας σε 10ήμερη εκεχειρία με προοπτική επέκτασης και έναρξη άμεσων διαπραγματεύσεων για μια μόνιμη συμφωνία ειρήνης. Το πόσο εύθραυστη είναι η συμφωνία αποδεικνύεται από τις πρώτες ώρες που τέθηκε σε ισχύ (τα μεσάνυχτα της Πέμπτης). Ο στρατός του Λιβάνου κατηγόρησε το Ισραήλ ότι διέπραξε «επιθέσεις» και βομβαρδισμούς. Από την πλευρά της η Χεζμπολάχ ανακοίνωσε ότι στοχοποίησε ισραηλινούς στρατιωτικούς σε αντίποινα.Περισσότερα ...