Σε μία από τις πιο επικίνδυνες φάσεις της σύγκρουσης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ισραήλ και του Ιράν, ένα τρίτο, λιγότερο άμεσο αλλά εξίσου κρίσιμο μέτωπο διαμορφώνεται στη σκιά: ο ρόλος των Χούθι στην Υεμένη και η πιθανή ενεργοποίηση της Ερυθράς Θάλασσας ως στρατηγικού εργαλείου πίεσης. Παρότι η αντιπαράθεση εξελίσσεται κυρίως στον Περσικό Κόλπο και στη Μέση Ανατολή, οι δηλώσεις και οι κινήσεις των Χούθι υποδηλώνουν ότι το Ιράν διατηρεί ένα ευρύτερο γεωπολιτικό «βάθος», ικανό να επηρεάσει κρίσιμους θαλάσσιους διαύλους και, κατ’ επέκταση, την παγκόσμια οικονομία. Μέχρι στιγμής, η οργάνωση υιοθετεί στάση ρητορικής κλιμάκωσης χωρίς άμεση στρατιωτική εμπλοκή, διατηρώντας όμως ανοιχτό το ενδεχόμενο ενεργοποίησης ενός ιδιαίτερα επικίνδυνου σεναρίου: της αποσταθεροποίησης της ναυσιπλοΐας στο Μπαμπ αλ-Μαντέμπ και στην ευρύτερη περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας.Περισσότερα ...
Ανάλυση: Το τελεσίγραφο Τραμπ στο Ιράν, παιχνίδι υψηλού ρίσκου στον
Η νέα φάση της κρίσης μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν εισέρχεται σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη τροχιά, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ έθεσε ένα αυστηρό τελεσίγραφο 48 ωρών προς την Τεχεράνη, απαιτώντας το πλήρες άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ. Η κίνηση αυτή δεν συνιστά απλώς ακόμη μία πράξη διπλωματικής πίεσης, αλλά μια σαφής ένδειξη ότι η Ουάσιγκτον είναι έτοιμη να περάσει σε μια νέα, πιο επιθετική φάση της αντιπαράθεσης. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένας από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαύλους παγκοσμίως, από τον οποίο διέρχεται περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου. Το διακύβευμα δεν περιορίζεται πλέον στη διμερή σύγκρουση, αλλά επεκτείνεται στη σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας, στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και στη συνοχή της ευρύτερης Μέσης Ανατολής.Περισσότερα ...
Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ολοκληρώνει την τρίτη εβδομάδα του πολέμου με το Ιράν αντιμετωπίζοντας μια κρίση που φαίνεται να ξεφεύγει από τον έλεγχό του. Σύμφωνα με το Reuters οι παγκόσμιες τιμές ενέργειας αυξάνονται κατακόρυφα, οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν απομονωμένες από τους συμμάχους τους και περισσότερα στρατεύματα ετοιμάζονται για ανάπτυξη, παρά την υπόσχεσή του ότι ο πόλεμος θα ήταν μόνο μια «σύντομη εκδρομή».Περισσότερα ...
Κάθε φορά που η ένταση κλιμακώνεται στον Περσικό Κόλπο και ο καπνός ανεβαίνει πάνω από τα νερά του, η εικόνα δεν παραπέμπει σε μια νέα κρίση, αλλά σε μια παλιά ιστορία που δεν έληξε ποτέ. Η σημερινή σύγκρουση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ισραήλ και Ιράν δεν γίνεται αντιληπτή στην Τεχεράνη ως ένα μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά ως συνέχεια ενός ιστορικού νήματος που ξεκινά πριν από 75 χρόνια στις 20 Μαρτίου 1951. Από τη στιγμή που ο Μοχάμεντ Μοσαντέκ επιχείρησε να αποσπάσει τον έλεγχο του πετρελαίου από τη βρετανική επιρροή και να τον επαναφέρει στην εθνική κυριαρχία, το πετρέλαιο έπαψε να είναι απλώς οικονομικός πόρος και μετατράπηκε σε σύμβολο ανεξαρτησίας, αλλά και σε πεδίο διαρκούς αντιπαράθεσης.Περισσότερα ...
Στο μικροσκόπιο επανέρχονται οι καταγγελίες για την περιουσία και τον ρόλο του Αλί Λαριτζανί, μετά τον θάνατό του σε ισραηλινό πλήγμα, με δημοσιεύματα να κάνουν λόγο για εκτεταμένα δίκτυα οικονομικής ισχύος.Περισσότερα ...
Μέχρι πριν από λίγες ημέρες, η εικόνα που εξέπεμπε η Ουάσιγκτον ήταν εκείνη μιας ελεγχόμενης κλιμάκωσης: υψηλή στρατιωτική ένταση, σκληρή ρητορική, πίεση προς την Τεχεράνη, αλλά αποφυγή ενός βήματος που θα μπορούσε να μετατρέψει τη σύγκρουση σε ανοιχτό πόλεμο κατά της παγκόσμιας ενεργειακής ασφάλειας. Η αμερικανική πλευρά έδειχνε να προτιμά την πίεση σε στρατιωτικές και ασφαλείας υποδομές, όχι όμως ένα άμεσο χτύπημα σε κρίσιμες εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου του Ιράν. Ακριβώς γι’ αυτό, η επίθεση στις ενεργειακές εγκαταστάσεις του κοιτάσματος Νότιο Παρς δεν συνιστά απλώς ακόμη ένα επεισόδιο της σύγκρουσης, αλλά μια ποιοτική μετατόπιση με ευρύτερη γεωπολιτική σημασία.Περισσότερα ...
Ο αμερικανικός στρατός προετοιμάζεται για τα επόμενα πιθανά βήματα στον πόλεμο κατά του Ιράν, και σύμφωνα με έναν Αμερικανό αξιωματούχο και τρεις πηγές με γνώση του θέματος που επικαλείται το Reuters η κυβέρνηση Τραμπ εξετάζει την ανάπτυξη χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών για την ενίσχυση των επιχειρήσεών της στη Μέση Ανατολή. Οι ενδεχόμενες αναπτύξεις θα μπορούσαν να προσφέρουν στον Τραμπ πρόσθετες επιλογές, καθώς εξετάζει την επέκταση των αμερικανικών επιχειρήσεων, με τον πόλεμο κατά του Ιράν να έχει ήδη εισέλθει στην τρίτη εβδομάδα του.Περισσότερα ...
Τα χτυπήματα και από τις δύο πλευρές στις λεγόμενες εγκαταστάσεις παραγωγής φυσικού αερίου, από το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου στον πλανήτη South Pars μέχρι τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις LNG Ρας Λαφάν του Κατάρ, τις τελευταίες ημέρες αποτελούν μια σημαντική κλιμάκωση του πολέμου στη Μέση Ανατολή, με δυνητικά μακροπρόθεσμες συνέπειες. Πολλοί μιλούν ήδη για έναν "ολοκληρωτικό οικονομικό- ενεργειακό πόλεμο" με ανυπολόγιστη ζημία και επίδραση στις τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου, κάτι που επιβεβαιώθηκε με την εκτόξευση στα 115 δολάρια το βαρέλι και μη προβλέψιμη εξέλιξη.Περισσότερα ...
Καθώς η ένταση ανάμεσα στο Ιράν, το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες αναδιαμορφώνει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή, ένα λιγότερο ορατό αλλά εξαιρετικά κρίσιμο γεωπολιτικό παιχνίδι εξελίσσεται στο ημιαυτόνομο Κουρδιστάν του Ιράκ. Η περιοχή, με πρωτεύουσα το Ερμπίλ, βρίσκεται ξαφνικά στο επίκεντρο μιας νέας ενεργειακής εξίσωσης, καθώς οι αναταράξεις στις οδούς εξαγωγής πετρελαίου και η κλιμάκωση της σύγκρουσης αυξάνουν δραματικά τη στρατηγική σημασία των κουρδικών ενεργειακών υποδομών. Το αποτέλεσμα είναι μια νέα ισορροπία ισχύος ανάμεσα στη Βαγδάτη και την Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση, με το κουρδικό καθεστώς να αποκτά μεγαλύτερο διαπραγματευτικό βάρος τόσο στο εσωτερικό του Ιράκ όσο και στο ευρύτερο περιφερειακό παιχνίδι. Μέσα σε αυτή τη συγκυρία, η στάση των κουρδικών αρχών απέναντι στις αμερικανικές πιέσεις για ενεργότερη αντιπαράθεση με το Ιράν αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς συνδέεται άμεσα με τα ενεργειακά συμφέροντα και τις στρατηγικές επιδιώξεις της περιοχής.Περισσότερα ...
Οι σύμμαχοι του Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκαν επιφυλακτικοί ως προς την αποστολή δυνάμεων στο Ορμούζ καθώς είχαν ήδη «καεί» από την επιβολή δασμών, αλλά και από διάφορες διπλωματικές ταπεινώσεις. Παράλληλα, αρκετές χώρες αντιμετώπιζαν περιορισμούς σχετικά με το τι μπορούσαν ή τι προτίθεντο να διαθέσουν σε στρατιωτικά μέσα για μια τέτοια επιχείρηση στο Στενά του Ορμούζ. Η ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, ένα από τα πιο κρίσιμα θαλάσσια περάσματα για την παγκόσμια ενέργεια, έχει μετατραπεί σε γεωπολιτικό μοχλό πίεσης. Περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων μεταφορών πετρελαίου περνά από αυτόν τον στενό θαλάσσιο δίαυλο μεταξύ Ιράν και Ομάν, γεγονός που καθιστά κάθε περιορισμό στη διέλευση πλοίων ιδιαίτερα σημαντικό για την παγκόσμια οικονομία.Περισσότερα ...