Η σύγκρουση γύρω από το Ιράν, με τη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, φαίνεται να έχει εισέλθει σε μια κρίσιμη φάση, όπου το ζητούμενο δεν είναι πλέον η «νίκη», αλλά η έξοδος. Οι εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων καταδεικνύουν μια πολεμική δυναμική που δεν οδηγεί εύκολα σε καθαρή επικράτηση καμίας πλευράς, ενώ ταυτόχρονα αυξάνει το κόστος σε στρατιωτικό, οικονομικό και πολιτικό επίπεδο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, πληθαίνουν τα πιθανά σενάρια τερματισμού της σύγκρουσης, τα οποία αντανακλούν όχι μόνο τις ισορροπίες ισχύος στο πεδίο, αλλά και τις αντικρουόμενες επιδιώξεις των εμπλεκομένων.Περισσότερα ...
Ευρώπη: Ανατροπή με το ρωσικό φυσικό αέριο-“Καλύπτει” την ενεργειακή επάρκεια
Η κλιμάκωση της σύγκρουσης με το Ιράν και η ουσιαστική διακοπή της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ δεν προκαλούν μόνο γεωπολιτική αστάθεια στη Μέση Ανατολή, αλλά αναδιαμορφώνουν ριζικά και τον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη, δημιουργώντας νέες ισορροπίες και –παραδόξως– νέες ευκαιρίες για τη Ρωσία. Σε μια συγκυρία όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει συστηματικά την απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο, οι εξελίξεις στην αγορά ενέργειας φαίνεται να οδηγούν σε μια αντίστροφη δυναμική, επαναφέροντας τη Μόσχα στο προσκήνιο. Η μείωση της προσφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) και πετρελαίου, λόγω του περιορισμού των θαλάσσιων μεταφορών από τον Περσικό Κόλπο, έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία για την ενεργειακή επάρκεια της Ευρώπης.Περισσότερα ...
Σε μια στιγμή που ο πόλεμος στο Ιράν απειλεί να ανατρέψει τις γεωπολιτικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και να προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στην παγκόσμια οικονομία, η Κίνα επιχειρεί να εμφανιστεί ως δύναμη σταθερότητας, αποκλιμάκωσης και διαμεσολάβησης, αξιοποιώντας τη στενή στρατηγική της σχέση με το Πακιστάν. Οι πρόσφατες διαβουλεύσεις στο Πεκίνο μεταξύ του Κινέζου υπουργού Εξωτερικών Γουάνγκ Γι και του Πακιστανού αναπληρωτή πρωθυπουργού και υπουργού Εξωτερικών Μοχάμεντ Ισάκ Νταρ φώτισαν μια σαφή κινεζική επιδίωξη: να αποτρέψει τη γενικευμένη κλιμάκωση, να προστατεύσει τις ενεργειακές και ναυτιλιακές οδούς και να ενισχύσει τη διπλωματία απέναντι στη στρατιωτική σύγκρουση.Περισσότερα ...
Σε μια Μέση Ανατολή που το 2026 μοιάζει να ισορροπεί ξανά πάνω σε μια γεωπολιτική γραμμή υψηλής τάσης, το κρίσιμο ερώτημα δεν αφορά μόνο το πώς πολεμά το Ιράν, αλλά κυρίως το πώς καταφέρνει να διατηρεί ενεργή την πολεμική του μηχανή παρά τις αμερικανικές κυρώσεις, τους περιορισμούς στις εξαγωγές και την εντατική διεθνή επιτήρηση. Η εικόνα που αναδύεται δεν θυμίζει ένα παραδοσιακό κρατικό σύστημα χρηματοδότησης, αλλά ένα σύνθετο και ευέλικτο πλέγμα από κρυπτονομίσματα, δίκτυα προμηθειών, εταιρείες-βιτρίνες, κινεζικούς εμπορικούς κόμβους και ρωσική βιομηχανική συνεργασία.Περισσότερα ...
Καθώς ο πόλεμος ανάμεσα στο Ιράν, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ αποκτά ολοένα πιο σύνθετα χαρακτηριστικά, γίνεται όλο και πιο σαφές ότι η σύγκρουση δεν περιορίζεται στους βομβαρδισμούς, στις πυραυλικές επιθέσεις ή στις απευθείας στρατιωτικές αναμετρήσεις. Πίσω από το ορατό μέτωπο εξελίσσεται ένα δεύτερο, λιγότερο θεαματικό αλλά εξίσου κρίσιμο πεδίο αντιπαράθεσης, όπου οι ισορροπίες δεν διαμορφώνονται με τεθωρακισμένα και μαχητικά, αλλά με δίκτυα επιρροής, μυστικές επιχειρήσεις, ανταγωνισμούς υπηρεσιών πληροφοριών και πολιτικοστρατιωτική διείσδυση. Και στο κέντρο αυτού του αθέατου πολέμου βρίσκεται η Βαγδάτη.Περισσότερα ...
Η συζήτηση για το ενδεχόμενο μιας άμεσης στρατιωτικής εμπλοκής των Ηνωμένων Πολιτειών με το Ιράν επανέρχεται δυναμικά, καθώς οι πληροφορίες για διπλωματικές διεργασίες υποχωρούν και αντικαθίστανται από σενάρια επιχειρησιακής προετοιμασίας. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, μεταξύ αυτών και της The Washington Post, το Πεντάγωνο εξετάζει σχέδια για «πολλών εβδομάδων» χερσαίες επιχειρήσεις, χωρίς ωστόσο να είναι σαφές αν θα λάβουν την τελική έγκριση από τον Ντόναλντ Τραμπ. Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρίσκονται δύο νησιά στρατηγικής σημασίας στον Περσικό Κόλπο: το νησί Χαργκ και το νησί Κεσμ, τα οποία, υπό διαφορετικές συνθήκες, θα μπορούσαν να αποτελέσουν το πρώτο πεδίο μιας ενδεχόμενης αμερικανικής απόβασης.Περισσότερα ...
Καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία εισέρχεται σε μια παρατεταμένη και αβέβαιη φάση, το ερώτημα της αποχώρησης των ουκρανικών δυνάμεων από την περιοχή του Ντονέτσκ επανέρχεται με ένταση στο διεθνές προσκήνιο. Παρά τις πιέσεις, τις απώλειες και τις κατά καιρούς διπλωματικές διεργασίες, το Κίεβο επιμένει στη διατήρηση των θέσεών του, απορρίπτοντας σενάρια υποχώρησης που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως βάση για μια ευρύτερη συμφωνία. Ωστόσο, πίσω από αυτή τη στάση δεν βρίσκονται μόνο στρατιωτικοί λόγοι ή ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, αλλά ένα σύνθετο πλέγμα πολιτικών υπολογισμών, διεθνών εξαρτήσεων και στρατηγικών προσδοκιών, που καθορίζουν τις αποφάσεις της ουκρανικής ηγεσίας.Περισσότερα ...
Η συζήτηση για το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες επαναλαμβάνουν τα λάθη του Βιετνάμ επιστρέφει με ένταση, αυτή τη φορά με φόντο τη σύγκρουση με το Ιράν και τη γενικευμένη αστάθεια στη Μέση Ανατολή. Σε μια εποχή κατά την οποία η τεχνολογική υπεροχή αντιμετωπίζεται σχεδόν ως συνώνυμο της στρατιωτικής κυριαρχίας, δεν λείπουν οι αναλυτές που προειδοποιούν ότι η Ιστορία δεν γράφεται μόνο με όπλα, αλλά και με στρατηγική, πολιτική αντοχή και ψυχολογική πίεση.Περισσότερα ...
Καθώς ο πόλεμος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ισραήλ και του Ιράν εισέρχεται σε παρατεταμένη φάση, οι χώρες του Κόλπου βρίσκονται στο επίκεντρο μιας κρίσης που δεν ελέγχουν, αλλά πληρώνουν δυσανάλογα. Παρά τη στρατηγική τους επιλογή να αποφύγουν την άμεση εμπλοκή, έχουν βρεθεί αντιμέτωπες με την πραγματικότητα των επιθέσεων, των γεωπολιτικών πιέσεων και της αβεβαιότητας για την επόμενη ημέρα. Την ίδια στιγμή, παρακολουθούν στενά τις έμμεσες διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, οι οποίες —σύμφωνα με πληροφορίες— διεξάγονται μέσω διαύλων όπως το Πακιστάν, με στόχο να αποτραπεί μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση. Μέσα σε αυτό το ρευστό τοπίο, ο Κόλπος προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη για ασφάλεια, την επιδίωξη της σταθερότητας και την επιμονή του να έχει λόγο στις αποφάσεις που θα καθορίσουν το μέλλον της περιοχής.Περισσότερα ...
Τι συμβαίνει με την ισραηλινή υπεράμυνα; Γιατί ιρανικοί πύραυλοι διασποράς
Καθώς ο πόλεμος που διεξάγουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ κατά του Ιράν εισέρχεται στην τέταρτη εβδομάδα του, το αεροπορικό πεδίο μεταβάλλεται ραγδαία, με την Τεχεράνη να υιοθετεί όλο και περισσότερο τη χρήση βαλλιστικών πυραύλων εξοπλισμένων με κεφαλές διασποράς. Η εξέλιξη αυτή δεν συνιστά απλώς μια τεχνική διαφοροποίηση, αλλά ένα σαφές τακτικό μήνυμα: η σύγκρουση περνά σε φάση όπου η μαζικότητα, η διάχυση της καταστροφής και η ψυχολογική πίεση υπερισχύουν της ακρίβειας. Τα περιστατικά πτώσης μικρών εκρηκτικών υποπυρομαχικών σε κατοικημένες και εμπορικές περιοχές του Ισραήλ, με θύματα και σοβαρές υλικές ζημιές, έχουν εντείνει την ανησυχία για τα όρια των υφιστάμενων συστημάτων αεράμυνας και έχουν επαναφέρει στο προσκήνιο μια παλιά αλλά εξαιρετικά επίκαιρη συζήτηση: πόσο έτοιμες είναι οι σύγχρονες άμυνες να αντιμετωπίσουν όπλα που σχεδιάστηκαν για να "γεμίσουν" το πεδίο μάχης και να προκαλέσουν πολλαπλά πλήγματα με μία μόνο εκτόξευση;Περισσότερα ...