Πώς …φτιάχνεται η Άνοιξη;
✨Ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε πως το νέο κόμμα του θα είναι έτοιμο μέχρι τον Σεπτέμβριο, με στόχο συμμετοχή στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν.
✨Η προετοιμασία προχωρά με προγραμματική δουλειά και νέα πρόσωπα, ενώ αναμένονται μετακινήσεις βουλευτών από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά προς το νέο κόμμα.
✨Η επιτυχία εξαρτάται από την έγκαιρη στελέχωση, την καθημερινή πολιτική παρουσία και την ικανότητα να ανταγωνιστεί ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία στις δημοσκοπήσεις.
✨Παρά τη δυσαρέσκεια της κοινωνίας, το νέο κόμμα πρέπει να προσφέρει δυναμική και διαυγή πρόταση, αποφεύγοντας τον αντισυστημικό χαρακτήρα λόγω της προηγούμενης διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
“Την Άνοιξη αν δεν την βρεις την φτιάχνεις”, αναφέρει ο Αλέξης Τσίπρας στο αναστάσιμο μήνυμά του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Λίγος ποιητικός οίστρος ποτέ δεν έβλαψε μέσα στον “ξύλινο” στερεοτυπικό και συχνά τοξικό πολιτικό λόγο των ημερών. Ιδιαίτερα όταν αφήνει περιθώριο να υπονοηθούν πολιτικοί συμβολισμοί. Θα είναι, για παράδειγμα, τούτη η άνοιξη ο χρόνος για την ανακοίνωση της ίδρυσης του νέου κόμματος; Θα έχει και κάτι …ανοιξιάτικο το όνομα; Η ουσία, πάντως, είναι ότι ο πρώην πρωθυπουργός αξιοποιεί κάθε ευκαιρία να υπενθυμίσει ότι η ώρα της οριστικής επιστροφής δεν αργεί.
Στη συνέντευξη που έδωσε στον Νίκο Χατζηνικολάου (Ant1) είπε ότι το νέο κόμμα θα είναι έτοιμο το αργότερο μέχρι τον Σεπτέμβριο, σε κάθε περίπτωση, όμως, θα δώσει το παρών στις εκλογές εφόσον ο πρωθυπουργός αποφασίσει να αιφνιδιάσει πριν το απώτερο όριο της επόμενης άνοιξης (2027). Άνοιξη θα είναι και τότε.
Το ερώτημα, ωστόσο, είναι διττό: πόσο έτοιμος είναι ο Τσίπρας για το νέο κόμμα και πόσο έτοιμο είναι το πολιτικό σκηνικό και κυρίως η κοινή γνώμη να το υποδεχτεί.
Ως προς το πρώτο οι πληροφορίες συγκλίνουν ότι η ετοιμότητα είναι σε αρκετά προχωρημένο στάδιο. Έχει γίνει προγραμματική δουλειά ώστε να παρουσιαστεί ο πρώτος καμβάς ενός σχεδίου εναλλακτικής διακυβέρνησης και υπάρχει η πρώτη ομάδα νέων προσώπων που θα στελεχώσουν το εγχείρημα εγγυούμενα ότι πρόκειται για κάτι πραγματικά καινούριο.
Σε αυτή τη φάση ίσως να μην χρειάζεται κάτι περισσότερο, στην τελική φάση, όμως, προς τις εκλογές θα απαιτηθεί να στρατολογηθούν εκείνα τα πρόσωπα που μπορούν να δώσουν την μάχη της ψήφου. Σε εκείνη τη στιγμή αναμένεται να εκδηλωθούν οι μετακινήσεις βουλευτών (που, όπως είπε, πρέπει να παραιτηθούν) από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά. Όσο περισσότερος χρόνος κερδηθεί ως προς αυτό τόσο καλύτερα για εκείνα τα στελέχη που ναι μεν “πετούν την σκούφια τους” να ενταχθούν στο νέο κόμμα Τσίπρα αλλά, από την άλλη, δεν θέλουν, είτε πολιτικά είτε (και) βιοποριστικά, να μείνουν για μεγάλο διάστημα εκτός παιχνιδιού.
Η ανακοίνωση της ίδρυσης του κόμματος θα είναι από μόνη της ένα επικοινωνιακό και πολιτικό γεγονός. Ωστόσο έχει προεξοφληθεί, άρα πρέπει να ακολουθήσει σειρά άλλων γεγονότων (προγραμματικές θέσεις και προσχωρήσεις προσώπων) και καθημερινή παρουσία στην πολιτική αντιπαράθεση. Θα πρέπει άμεσα το νέο κόμμα να έχει ικανά πρόσωπα ώστε να εκπροσωπείται στα τηλεοπτικά πάνελ και στην αντιπαράθεση με την κυβέρνηση. Κι επειδή ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός δεν μπορεί να “κλωνοποιηθεί” είναι αναγκαίο και άλλοι να εμφανιστούν στο προσκήνιο και να μην μένουν στα μετόπισθεν.
Ως προς το εάν είναι έτοιμο ένα σημαντικό μέρος του εκλογικού σώματος να υποδεχτεί το νέο κόμμα δεν είναι ακόμα σαφές. Κι’ όταν λέμε να το υποδεχτεί δεν εννοούμε φυσικά μία μέτρια δημοσκοπική καταγραφή. Πρέπει “με το καλημέρα” να πλησιάσει ή και να προσπεράσει το ΠΑΣΟΚ και να δημιουργήσει συνθήκες ανταγωνισμού με τη Ν.Δ. Αυτό δεν είναι εύκολο.
Μπορεί τα σύννεφα να έχουν πυκνώσει επικίνδυνα για την κυβέρνηση και η δυσαρέσκεια μαζί με την κόπωση της επταετούς διακυβέρνησης να μοχλεύεται με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις υποκλοπές και το πτυχίο του Λαζαρίδη, από την άλλη, όμως, πάντοτε ο κρατών το σκήπτρο διαθέτει δυνατότητες πρωτοβουλιών που μερικές φορές υποτιμούνται.
Δεδομένου, μάλιστα, πώς ένα κόμμα Τσίπρα δεν μπορεί να δηλώσει ότι δημιουργείται ώστε κάποια στιγμή να ανασυνθέσει την κεντροαριστερά, ακόμα περισσότερο να περάσει το ΠΑΣΟΚ στις μετρήσεις. Ο στόχος (ακόμα κι αν δεν καταστεί εφικτός στις εμέσως επόμενες εκλογές) πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι η εκλογική νίκη.
Η κοινωνία δυσφορεί αλλά και φοβάται. Επιζητεί (σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις) πολιτική αλλαγή αλλά δεν μπορεί να την προσδιορίσει και να την ταυτίσει με πρόσωπο. Φοβάται την αβεβαιότητα και την επιδείνωση των συνθηκών ζωής της. Το νέο κόμμα Τσίπρα δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να γίνει μόνο υποδοχέας αυτής της δυσφορίας επειδή έχει προηγηθεί η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ως εκ τούτου είναι μέρος του συστήματος εξουσίας. Δεν μπορεί, δηλαδή, να προσποιηθεί αντισυστημικότητα και να ανταγωνιστεί αυθεντικότερους εκφραστές που υπάρχουν (Βελόπουλος, Κωνσταντοπούλου) ή θα δημιουργηθούν (Καρυστιανού).
Γι αυτό και η πρόταση πρέπει να είναι δυναμική και διαυγής και ταυτόχρονα να ξεκολλήσει ένα τμήμα της κοινωνίας από την συγκατάβαση των χαμηλών προσδοκιών. Αυτή την …Άνοιξη μένει να δούμε εάν και κατά πόσο μπορεί να την φτιάξει.