Το “ταμείο” μετά τη ΔΕΘ για Μητσοτάκη, Τσίπρα, Ανδρουλάκη

Τι έδειξαν οι δημοσκοπήσεις μετά την ΔΕΘ; Εάν η αντιπαράθεση των κομμάτων που -πειστικά ή όχι- διεκδικούν την διακυβέρνηση γινόταν σε επίπεδο προγραμμάτων, κερδισμένο, έστω και με βραχεία κεφαλή, θα ήταν το ΠΑΣΟΚ. Αναμφίβολα, η (δημοσκοπική) “βελόνα” του κουνήθηκε μετά από καιρό. Όμως, κανείς δεν ψηφίζει (μόνο) προγράμματα στις εκλογές. Επιλέγει, κυρίως, πρόσωπα, αξιοπιστία και προοπτική. Ως προς αυτά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Αλεξης Τσίπρας αποτελούν το ανταγωνιστικό δίδυμο που, εκτός απροόπτου, θα φτάσει μέχρι τις κάλπες.

Η κυβέρνηση δεν αποκόμισε από την ΔΕΘ τα προσδοκώμενα δημοσκοπικά οφέλη. Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν κρίθηκαν ανεπαρκή και τα απορρόφησε η διεθνής συγκυρία με την έκρηξη των τιμών των καυσίμων. Γι αυτό και ο Μητσοτάκης αναγκάστηκε να επισπεύσει την ανακοίνωση νέου “πακέτου” εν όψει του χειμώνα που προμηνύεται εξαιρετικά δύσκολος. Το σοβαρό λάθος με την “προσωπική άποψη” του κυβερνητικού εκπροσώπου για το επίδομα ανεργίας και η σύγκρουση με τον Αντώνη Σαμαρά άλλαξαν την ατζέντα.

Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση διατηρεί ακόμα το ψυχολογικό προβάδισμα, καθώς οι πολίτες στρέφουν σε αυτή την προσοχή τους για παρεμβάσεις που μπορεί να μειώσουν τις συνέπειες από την εκτίναξη του κόστους ζωής. Το παιχνίδι τις αυτοδυναμίας γίνεται, ωστόσο, δυσκολότερο και όσο δεν μεταβάλλονται σημαντικά οι δημοσκοπικοί συσχετισμοί θα επανέρχονται διάφορα εναλλακτικά πολιτικά σενάρια.

Αλλά και ο Αλέξης Τσίπρας προσδοκούσε περισσότερα από την διπλή άνοδό του στη Θεσσαλονίκη. Ο ρεαλισμός που επέδειξε, όμως, ως προς το οικονομικό πρόγραμμα που ανακοίνωσε, δεν φαίνεται να επιβραβεύθηκε δημοσκοπικά. Η ΕΛ.Α.Σ φθάνει στην καλύτερη περίπτωση το 17% (στην Εκτίμηση Ψήφου) που της κατοχυρώνει τη δεύτερη θέση, δεν της δίνει, όμως, προοπτική νίκης. Γι’ αυτό και ο πρώην πρωθυπουργός δεν κρύβει ότι ποντάρει τα λεφτά του σε μία δεύτερη εκλογική αναμέτρηση, ή στον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας με κορμό τη Ν.Δ και εταίρο το ΠΑΣΟΚ, ή τμήμα του. Κάτι που τον αφήσει μόνο και ισχυρό αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και θα ανανεώσει την φιλοδοξία επιστροφής στη διακυβέρνηση για τις μεθεπόμενες εκλογές.

Το ΠΑΣΟΚ, τέλος, μετατρέπεται σε ένα ιδιότυπο πολιτικό case study. Προγραμματικά έχει κάνει σημαντικά βήματα, κοινοβουλευτικά εμφανίζει δυναμική, ο ίδιος ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει βελτιωθεί στις αντιπαραθέσεις του με τον πρωθυπουργό, “μεταγραφές” από την δεξαμενή του ΣΥΡΙΖΑ κάνει. Από την τρίτη θέση, ωστόσο, δεν φαίνεται να μπορεί να ξεκολλήσει, κι αυτό αναζωπυρώνει το δίλημμα της στάσης που θα τηρήσει μετεκλογικά. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, άλλωστε, επιβεβαίωσαν ότι το εκλογικό ακροατήριο του ΠΑΣΟΚ φλερτάρει διχασμένο και με την πιθανότητα συνεργασίας με τη Ν.Δ αλλά και με την ΕΛ.Α.Σ. Αυτή την “υποψία” είναι δύσκολο να την αποτινάξει πριν φτάσουμε στις κάλπες.

Οι μετρήσεις, λοιπόν, δεν έβγαλαν νικητή. Μετά την ΔΕΘ ξαναπιάσαμε ουσιαστικά το νήμα από εκεί που το αφήσαμε πριν απ΄ αυτήν. Πολλά θα κριθούν στο πεδίο της ακρίβειας, εν μέρει και στο κλίμα που θα διαμορφωθεί στα ελληνοτουρκικά, κυρίως, όμως, θα είναι το κόμμα Σαμαρά που θα χαράξει το νέο προεκλογικό χάρτη.

Η Ν.Δ έχει και μία πρόσθετη δυσκολία. Τι θα κάνουν, τελικά, οι (πάνω από ένα εκατομμύριο) ψηφοφόροι της που της γύρισαν την πλάτη στις ευρωεκλογές; Θεωρητικά, η αποχή ενισχύει έμμεσα το πρώτο κόμμα, όχι, όμως, εάν αυτοί που θα απέχουν είναι κυρίως πρώην ψηφοφόροι της. Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη το επιχείρημα ότι “μόνο εμείς μπορούμε να σχηματίσουμε αυτοδύναμη και βιώσιμη κυβέρνηση” δεν είναι αρκετό. Για να αποκτήσει μία τέτοια προοπτική πρέπει να αλλάξει ριζικά κάθε αρνητικό που εκπέμπει μία κυβέρνηση οκταετίας, και μέχρι τώρα δεν φαίνεται να συμβαίνει κάτι τέτοιο…