Γερμανία: Εσωκομματικές αναταράξεις στη CDU μετά το σοκ της AfD- Σενάρια καρατόμησης του Μερτς

Σε βαθιά εσωστρέφεια και ανοιχτή συζήτηση για το μέλλον της ηγεσίας της βυθίζεται η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU/CSU), καθώς τα εκλογικά πλήγματα και η ραγδαία άνοδος της ακροδεξιάς «Εναλλακτικής για τη Γερμανία» (AfD) –με αποκορύφωμα τη σαρωτική επικράτησή της στη Σαξονία-Άνχαλτ– κλυδωνίζουν την καγκελαρία του Φρίντριχ Μερτς.

Σύμφωνα με αποκαλύψεις γερμανικών μέσων ενημέρωσης (Bild, Focus, MDR, Merkur), στο παρασκήνιο της κοινοβουλευτικής ομάδας της Ένωσης διακινούνται ήδη σενάρια «Kanzlertausch», δηλαδή αλλαγής καγκελαρίου εν κινήσει, χωρίς προσφυγή στις κάλπες, με ομάδα περίπου 30 βουλευτών να εξετάζει εναλλακτικές επιλογές διακυβέρνησης.

Μέσα σε αυτό το κλίμα δυσαρέσκειας, στο προσκήνιο αναδύεται ως απρόσμενος «τρίτος δρόμος» το όνομα του υπουργού Εσωτερικών Αλεξάντερ Ντόμπριντ.

Ο έμπειρος πολιτικός της CSU προβάλλεται ως πιθανός συμβιβαστικός υποψήφιος ανάμεσα στους δύο ισχυρούς πόλους της συντηρητικής παράταξης: τον μετριοπαθή πρωθυπουργό της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας Χέντρικ Βουστ και τον βαυαρό πρωθυπουργό Μάρκους Ζέντερ.

Αν και ο Βουστ διαθέτει ισχυρή κομματική βάση και ο Ζέντερ απαράμιλλο πολιτικό εκτόπισμα –δηλώνοντας πάντως δημόσια στήριξη στον Μερτς για να αποτρέψει ρήγμα στον κυβερνητικό συνασπισμό–, ο Ντόμπριντ διαθέτει το μοναδικό πλεονέκτημα των λειτουργικών διαύλων επικοινωνίας τόσο με το εσωτερικό της Ένωσης όσο και με τους κυβερνητικούς εταίρους του SPD.

Ωστόσο, το εγχείρημα της αντικατάστασης του καγκελαρίου προσκρούει σε εξαιρετικά δύσκολα συνταγματικά και πολιτικά εμπόδια.

Σε περίπτωση που ο Φρίντριχ Μερτς αρνηθεί να παραιτηθεί αυτοβούλως, η μοναδική θεσμική οδός είναι η διαδικασία της «εποικοδομητικής πρότασης δυσπιστίας» στην Bundestag, η οποία προϋποθέτει την ταυτόχρονη εκλογή νέου καγκελαρίου με απόλυτη πλειοψηφία –εξέλιξη καθόλου δεδομένη χωρίς τη σύμπραξη του SPD.

Ακόμη πιο ριψοκίνδυνο θεωρείται το σενάριο μιας κυβέρνησης μειοψηφίας χωρίς τους Σοσιαλδημοκράτες, καθώς θα εξέθετε την Ένωση στον κίνδυνο κοινοβουλευτικής εξάρτησης από τις ψήφους της AfD, παραβιάζοντας το «τείχος προστασίας» (Brandmauer) που η ηγεσία της CDU έχει δεσμευτεί να τηρήσει.

Με τις κρίσιμες κάλπες σε Μεκλεμβούργο και Βερολίνο να πλησιάζουν, η Ένωση κρατά στάση αναμονής, γνωρίζοντας πως ένα νέο αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να μετατρέψει τους ψιθύρους διαδοχής σε ανοιχτή μετωπική σύγκρουση.