Υπό πίεση ο Μερτς- Βλέπει την πόρτα της εξόδου μόλις έναν χρόνο αφότου ανέλαβε

Ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δεν πιστεύει ότι η θέση του θα κινδυνεύσει όταν επιστρέψει από τις καλοκαιρινές του διακοπές. «Υποθέτω ότι τα πράγματα θα έχουν ηρεμήσει λίγο μέχρι τον Σεπτέμβριο», δήλωσε την περασμένη εβδομάδα, μετά την κλιμάκωση της εσωτερικής διαφωνίας σχετικά με τον χειρισμό του ανασχηματισμού του υπουργικού συμβουλίου.

Εν όψει των κρίσιμων περιφερειακών εκλογών τον Σεπτέμβριο – στις οποίες το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) έχει ρεαλιστικές πιθανότητες να αναλάβει την εξουσία σε ένα γερμανικό κρατίδιο για πρώτη φορά – υπάρχει ολοένα και πιο ανοιχτή συζήτηση για μια αλλαγή καγκελαρίου, το φθινόπωρο.

Η δημόσια κριτική προέρχεται κυρίως από εκείνους που εκδιώχθηκαν από την κυβέρνηση με τον ανασχηματισμό. Αλλά στο παρασκήνιο, ένας αυξανόμενος αριθμός πολιτικών από την κεντροδεξιά Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) του Μερτς συζητά αυτό που, για τα γερμανικά δεδομένα, θα ήταν ένα αξιοσημείωτο σενάριο: την αντικατάσταση του ηγέτη μετά από λίγο περισσότερο από ένα χρόνο στη θέση.

Η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης είναι εδώ και καιρό μια από τις πιο σταθερές δημοκρατίες της, χωρίς ιστορικό αναταραχής ηγετών όπως η μεταπολεμική Ιταλία ή η Βρετανία μετά το Brexit.

Ωστόσο, η αναμενόμενη επιτυχία του AfD, σε εκλογές στις οποίες το CDU αναμένεται να χάσει έδαφος, ανατρέπει τη συμβατική πολιτική δυναμική της χώρας.

Η θεωρία πίσω από μια αλλαγή ηγεσίας είναι ότι οι συντηρητικοί θα πρέπει να ανακόψουν τις επιπτώσεις από τις ανατολικές εκλογές και να δώσουν ώθηση αντικαθιστώντας έναν ηγέτη που δεν μπορεί να ανακάμψει από τα χαμηλά ποσοστά του.

Αλλά τα διακυβεύματα είναι υψηλά. Το AfD – τώρα το πιο δημοφιλές κόμμα στις εθνικές δημοσκοπήσεις – θα επιδιώξει να επωφεληθεί από περαιτέρω αναταραχές στον συνασπισμό. Η αντικατάσταση ενός καγκελαρίου χρόνια πριν από το τέλος της θητείας του θα σήμαινε την είσοδο σε άγνωστο πολιτικό έδαφος.

Μόνο τρεις εν ενεργεία καγκελάριους έχουν διαδεχθεί πολιτικόί από το ίδιο πολιτικό στρατόπεδο στη μεταπολεμική Γερμανία: το 1963, όταν ο 87χρονος Κόνραντ Αντενάουερ παραιτήθηκε για να δώσει τη θέση του στον Έρχαρτ· το 1966, μετά την κατάρρευση του συνασπισμού του Έρχαρτ· και το 1974, όταν ο Σοσιαλδημοκράτης Βίλι Μπραντ παραιτήθηκε λόγω σκανδάλου κατασκοπείας.

Το τρέχον σενάριο — στο οποίο ο Χέντρικ Βιστ, πρωθυπουργός του δυτικού κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, αναδεικνύεται ως ο πιθανότερος διάδοχος του Μερτς — έχει συζητηθεί ευρέως στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένου του τελευταίου άρθρου του Der Spiegel με τίτλο «Εξέγερση του Παλατιού».

Συντηρητικοί πολιτικοί επιβεβαίωσαν την εσωτερική συζήτηση στο POLITICO, μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας, δεδομένης της ευαισθησίας των συζητήσεων.

Η αυξανόμενη δυσαρέσκεια, είπαν, αντανακλούσε τη μειωμένη εμπιστοσύνη στην πολιτική ικανότητα του καγκελάριου και την αναμενόμενη αδυναμία του να διατηρήσει το κόμμα ενωμένο εάν το AfD αναλάβει την εξουσία τον Σεπτέμβριο.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το AfD θα μπορούσε να κερδίσει μια απόλυτη πλειοψηφία στη Σαξονία-Άνχαλτ στις 6 Σεπτεμβρίου, ενώ είναι έτοιμο να κερδίσει στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και να τα πάει καλά στο Βερολίνο στις 20 Σεπτεμβρίου.

Ένας περαιτέρω φόβος είναι ότι μεμονωμένοι πολιτικοί του CDU στην ανατολική Γερμανία θα μπορούσαν να υποστηρίξουν μια κυβέρνηση κρατιδίου υπό την ηγεσία του AfD μετά τις εκλογές – παραβιάζοντας την μακροχρόνια δέσμευση του Μερτς να μην επιτρέψει ποτέ στην ακροδεξιά να εισέλθει στην κυβέρνηση.

Ένας χαρακτήρισε τη συζήτηση «τυχοδιωκτική» προς το παρόν και είπε ότι οι συνέπειες των εκλογών στην ανατολική Γερμανία θα είναι «καθοριστικές» για το μέλλον του καγκελάριου.

Τόνισαν επίσης ότι, προς το παρόν, κανένα ανώτερο στέλεχος δεν έχει μιλήσει δημόσια κατά του Μερτς.

Ωστόσο, η αυξανόμενη ανησυχία είναι εμφανής σε ένα κόμμα που συνήθως είναι γνωστό για την πειθαρχία του.