Μεσαίωνας στο Ιράν: Καταδικάστηκε σε 74 μαστιγώματα επειδή τραγούδησε χωρίς χιτζάμπ στο You Tube

Η Παράστο Αχμάντι και οκτώ μέλη της καλλιτεχνικής της ομάδας καταδικάστηκαν από δικαστήριο του Ιράν, σύμφωνα με δημοσιευμένες πληροφορίες, για τη συμμετοχή τους σε συναυλία που μεταδόθηκε ζωντανά μέσω διαδικτύου το 2024.

Βάσει των δικαστικών εγγράφων, το δικαστήριο της επαρχίας Κουμ επέβαλε ποινή 74 μαστιγωμάτων στους καλλιτέχνες, ενώ παράλληλα τους απαγόρευσε την έξοδο από τη χώρα και την άσκηση καλλιτεχνικής δραστηριότητας για χρονικό διάστημα δύο ετών.

Οι κατηγορίες αφορούν, σύμφωνα με τις αρχές, την προσβολή της δημόσιας αιδούς μέσω της παραγωγής και δημοσιοποίησης περιεχομένου που χαρακτηρίστηκε ως «χυδαίο και ανήθικο» στο διαδίκτυο. Η υπόθεση συνδέεται με συναυλία που μεταδόθηκε ζωντανά από το κανάλι της τραγουδίστριας στο YouTube και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στις ιρανικές αρχές.

Αν και το επίσημο δικαστικό πρακτορείο ειδήσεων δεν έχει ακόμη δημοσιεύσει την απόφαση, οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και δικηγόροι που εξέτασαν τα σχετικά έγγραφα δήλωσαν ότι το μοτίβο των συλλήψεων και των δικαστικών υποθέσεων εναντίον καλλιτεχνών που αψηφούν δημοσίως το καθεστώς αντανακλά μια ευρύτερη προσπάθεια αποτροπής κάθε πολιτιστικής διαφωνίας.

Τον Δεκέμβριο του 2024, η 29χρονη τραγουδίστρια ερμήνευσε το πατριωτικό τραγούδι «Az Khoone Javanane Vatan» («Από το αίμα της νεολαίας της πατρίδας») χωρίς χιτζάμπ, σε μια ζωντανή μετάδοση που έγινε viral.

Όπως αναφέρει ο Guardian, λίγο μετά τη δημοσίευση του βίντεο, η τραγουδίστρια συνελήφθη προσωρινά μαζί με αρκετούς μουσικούς, πριν τελικά αφεθεί ελεύθερη. Στη συνέχεια, οι Αρχές άσκησαν επίσημη δίωξη για τη δημοσίευση του βίντεο, το οποίο έκτοτε έχει συγκεντρώσει εκατομμύρια προβολές στο YouTube.

Η Μπαχάρ Γκαντεχάρι, διευθύντρια του τμήματος υπεράσπισης του «Κέντρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Ιράν» με έδρα τις ΗΠΑ, δήλωσε: «Η τιμωρία της Αχμάντι με 74 μαστιγώματα απλώς και μόνο επειδή τραγούδησε και εμφανίστηκε χωρίς χιτζάμπ αποτελεί ακόμη μια υπενθύμιση ότι η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν δεν έχει αλλάξει, παρά την προπαγανδιστική εκστρατεία των ιρανικών αρχών σε καιρό πολέμου, η οποία αποσκοπεί στη βελτίωση της εικόνας τους».

Πρόσθεσε ότι η αντίθεση μεταξύ της επίσημης εικόνας και της δίωξης των καλλιτεχνών αποκαλύπτει «το χάσμα μεταξύ της προπαγάνδας του καθεστώτος και της πραγματικότητας».