“Πόλεμος” στο MAGA-Ενδιάμεσες εκλογές και ανταρσία των “τριών ηττημένων” τρομάζουν τον Λευκό Οίκο

Μέχρι πριν από λίγους μήνες, όποιος συγκρουόταν με τον Ντόναλντ Τραμπ μέσα στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα γνώριζε τι θα ακολουθούσε: δημόσια διαπόμπευση, πολιτική απομόνωση και, συνήθως, έξοδος από το προσκήνιο. Αυτή τη φορά, όμως, οι αντίπαλοι δεν προέρχονται από την παλιά κομματική φρουρά. Είναι πρόσωπα που βοήθησαν να στηθεί το MAGA, μίλησαν στο όνομα του «Πρώτα η Αμερική» και επί χρόνια αντιμετώπιζαν τον Τραμπ ως αδιαμφισβήτητο αρχηγό. Ο Τάκερ Κάρλσον, η Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν και ο Τόμας Μάσι δεν διαφωνούν απλώς με ορισμένες αποφάσεις του. Τον κατηγορούν ότι εγκατέλειψε την υπόσχεση που τον έφερε στην εξουσία: λιγότεροι πόλεμοι, φθηνότερη ενέργεια και πολιτική ανεξάρτητη από δωρητές, λόμπι και το κατεστημένο της Ουάσιγκτον.

Σπύρος Σιδέρης

Με τον πόλεμο στο Ιράν να πιέζει την αμερικανική οικονομία και τις ενδιάμεσες εκλογές να πλησιάζουν, η σύγκρουση δεν είναι πια ένας οικογενειακός καβγάς της Δεξιάς.

Οι «τρεις ηττημένοι» απαντούν

Η νέα έκρηξη ήρθε όταν οι Κάρλσον, Γκριν και Μάσι συναντήθηκαν, δίνοντας την εικόνα ενός άτυπου μετώπου απέναντι στον Λευκό Οίκο. Ο Τραμπ αντέδρασε μέσω της πλατφόρμας Truth Social, χαρακτηρίζοντάς τους «τρεις ηττημένους» και εξαπολύοντας προσωπικές επιθέσεις για τη νοημοσύνη, την επιρροή και το πολιτικό τους μέλλον.

Η Γκριν, άλλοτε μία από τις πιο θορυβώδεις υπερασπίστριές του, επέστρεψε το χτύπημα: «Εμείς δεν αλλάξαμε. Ο Τραμπ άλλαξε».

Η φράση συνοψίζει τη διαμάχη που ανοίγει στους κόλπους της αμερικανικής Δεξιάς: ποιος αποφασίζει πλέον τι σημαίνει MAGA — ο άνθρωπος που το έκανε κυρίαρχο ρεύμα στο κόμμα ή όσοι υποστηρίζουν ότι παραμένουν πιστοί στις ιδρυτικές του αρχές;

Ο πόλεμος στο Ιράν έσπασε την ενότητα

Το σοβαρότερο χάσμα αφορά την εξωτερική πολιτική. Ο Κάρλσον και οι πολιτικοί του σύμμαχοι θεωρούν ότι η στρατιωτική εμπλοκή στο Ιράν ακύρωσε τη δέσμευση για αποφυγή νέων πολέμων. Κατηγορούν επίσης την κυβέρνηση ότι δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στις επιδιώξεις του Ισραήλ απ’ ό,τι στα συμφέροντα των Αμερικανών φορολογουμένων.

Η συζήτηση έχει πλέον μεταφερθεί από τα συντηρητικά στούντιο στα πρατήρια καυσίμων. Η τιμή της βενζίνης πάνω από τα τέσσερα δολάρια το γαλόνι πλήττει έναν πρόεδρο που είχε υποσχεθεί φθηνή ενέργεια και αποκλιμάκωση.

Σε δημοσκόπηση τωνΡόιτερς/Ίπσος, η αποδοχή του Τραμπ περιορίστηκε στο 33%, ενώ μόλις το 31% των ερωτηθέντων στήριζε τον πόλεμο. Μεταξύ των Ρεπουμπλικανών, η υποστήριξη υποχώρησε από το 77% στο 69%.

Ουαϊόμινγκ και Φλόριντα: δύο προειδοποιήσεις

Η αμφισβήτηση δεν έχει ακόμη αποκτήσει ενιαία ηγεσία ή οργανωμένη πολιτική δομή, αλλά εμφανίζεται στις κάλπες. Στο Ουαϊόμινγκ, ο πολιτειακός γερουσιαστής Έρικ Μπάρλοου κέρδισε το χρίσμα για την κυβερνητική υποψηφιότητα, επικρατώντας της εκλεκτής του Τραμπ, Μέγκαν Ντέγκενφελντερ. Ήταν μια καθαρή ήττα της προεδρικής παρέμβασης σε μία από τις πιο συντηρητικές πολιτείες των ΗΠΑ. Ο Μπάρλοου έλαβε περίπου 45%, έναντι 30% της Ντέγκενφελντερ.

Η Φλόριντα έστειλε διαφορετικό μήνυμα. Ο υποστηριζόμενος από τον Τραμπ Ράντι Φάιν κέρδισε την προκριματική αναμέτρηση για τη Βουλή, αλλά ο ακραίος επικριτής του Ισραήλ Νταν Μπιλζέριαν συγκέντρωσε σχεδόν 19%. Στην κούρσα για τον κυβερνήτη, ο επίσης επικριτικός προς τις σχέσεις ΗΠΑ–Ισραήλ Τζέιμς Φίσμπακ έλαβε περίπου 10,5%, μένοντας πολύ πίσω από τον τραμπικό Μπάιρον Ντόναλντς. Οι υποψήφιοι της εσωκομματικής εξέγερσης ηττήθηκαν, αλλά κατέγραψαν ένα υπαρκτό ακροατήριο που δεν αποδέχεται πλέον κάθε επιλογή του προέδρου.

Το κίνημα προϋπήρχε του αρχηγού του

Ο πρώην διευθυντής επικοινωνίας του Λευκού Οίκου Άντονι Σκαραμούτσι υπενθυμίζει ότι ο Τραμπ δεν δημιούργησε την κοινωνική οργή που γέννησε το MAGA. Η είσοδος της Κίνας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, οι δαπανηροί πόλεμοι μετά την 11η Σεπτεμβρίου και η διάσωση της Γουόλ Στριτ έπειτα από τη χρηματοπιστωτική κρίση έπεισαν εκατομμύρια Αμερικανούς ότι το σύστημα προστάτευε τους ισχυρούς και εγκατέλειπε τους ίδιους.

Ο Τραμπ έδωσε σε αυτή τη δυσαρέσκεια πρόσωπο, σύνθημα και πολιτική δύναμη. Σήμερα, πρώην συνοδοιπόροι του επιχειρούν να τον εμφανίσουν ως εκπρόσωπο μιας νέας ελίτ — της ίδιας κατηγορίας ανθρώπων που είχε υποσχεθεί ότι θα εκδιώξει από την Ουάσιγκτον.

Ποιος κατέχει το MAGA;

Ο Τραμπ εξακολουθεί να ελέγχει τον κομματικό μηχανισμό και να διαθέτει συμπαγή βάση. Το κίνημα, ωστόσο, δεν είναι πλέον απολύτως ταυτισμένο με το πρόσωπό του.

Ένα τμήμα παραμένει προσωπικά πιστό στον πρόεδρο. Ένα άλλο ζητεί επιστροφή στον μη παρεμβατισμό, στον οικονομικό προστατευτισμό και στην καχυποψία απέναντι στο Ισραήλ, στις μεγάλες επιχειρήσεις και στους ισχυρούς χρηματοδότες.

Οι εκλογές του Νοεμβρίου δεν θα κρίνουν μόνο τον έλεγχο του Κογκρέσου. Θα δείξουν εάν ο Ντόναλντ Τραμπ παραμένει ο μοναδικός ιδιοκτήτης του MAGA ή εάν το κίνημα που κατέλαβε για λογαριασμό του το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα αρχίζει να διεκδικεί την ανεξαρτησία του.