Τι θα μπορούσε να ειπωθεί σε μία επικοινωνία Τσίπρα- Φάμελλου;
✨Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Σωκράτης Φάμελλος δεν έχουν επικοινωνήσει για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ μετά την ίδρυση του νέου κόμματος του Τσίπρα.
✨Ο Φάμελλος ηγείται ενός αποδυναμωμένου ΣΥΡΙΖΑ, με βουλευτές που επιδιώκουν μετακίνηση στο νέο κόμμα του Τσίπρα, προκαλώντας εσωκομματική αναταραχή.
✨Ο Τσίπρας απορρίπτει κάθε οργανική ή πολιτική σχέση με τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ, επιθυμώντας να έχει πλήρη έλεγχο στο νέο του πολιτικό εγχείρημα.
✨Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να αναστείλει τη λειτουργία του ή να συγκρουστεί με το νέο κόμμα, κινδυνεύοντας με εκλογική εξαφάνιση.
Ας δεχθούμε (τις σχετικές, αν και όχι ιδιαίτερα κατηγορηματικές, διαψεύσεις) πώς δεν έχει υπάρξει κάποια επικοινωνία μεταξύ του Αλέξη Τσίπρα και του Σωκράτη Φάμελλου, με αντικείμενο το “qvo vadis” του ΣΥΡΙΖΑ αφ΄ ης στιγμής ανακοινωθεί και επίσημα η ίδρυση του νέου κόμματος του πρώην πρωθυπουργού. Κι ας δεχθούμε, επιπλέον, πώς στην Κουμουνδούρου δεν κατανόησαν πλήρως όσα αναφέρονται στο μανιφέστο του Ινστιτούτου (του) και όσα είπε στη Ρεματιά Χαλανδρίου περί “ενιαίας έκφρασης”. Τι θα μπορούσαν να πουν οι δυό τους σε μία τέτοια επικοινωνία που θα καθιστούσε σοφότερα τα στελέχη του κόμματος για το οποίο ο πρώην πρωθυπουργός έχει αποφανθεί, από το 2023, ότι έκλεισε τον κύκλο του;
Είναι αλήθεια ότι ο Φάμελλος βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Ηγείται ενός κόμματος (το οποίο για να είμαστε δίκαιοι “συμμάζεψε” αρκετά μετά τον “τυφώνα Κασσελάκη”) του οποίου η πλειονότητα των βουλευτών και των στελεχών του τελούν σε αγωνιώδη αναμονή για να μετακινηθούν στον νέο πολιτικό φορέα. Και, ακόμα περισσότερο, το δηλώνουν με ενθουσιασμό σε κάθε ευκαιρία και μάλιστα δημόσια. Και είναι βέβαιο πώς γνωρίζει ότι θα ήταν καταστροφικό να κατέλθει ο ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές αντιπαραθετικά στο κόμμα Τσίπρα.
Σε μία τέτοια περίπτωση ποιός θα δρούσε διασπαστικά; Ο Τσίπρας που θα καταγράφει στις δημοσκοπήσεις -κατά τις προβλέψεις- περίπου 15%, ή ότι θα έχει απομείνει από τον ΣΥΡΙΖΑ που θα περιορίζεται στα όρια του εκλογικού του αφανισμού; Κι αν επικρατήσουν κάποιες απόψεις περί εκλογικής συμμαχίας ενός θνήσκοντος ΣΥΡΙΖΑ με την Νέα Αριστερά του Σακελλαρίδη και του Τσακαλώτου, που συγκεντρώνει περίπου 1,5% στις μετρήσεις, και το περίπου 3% του Βαρουφάκη, ποιό θα ήταν το αποτέλεσμα;
Ο Φάμελλος έχει δίκιο όταν διαμαρτύρεται για την εικόνα του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ. Δύο στα τρία στελέχη του εμφανίζονται με κομματική ταυτότητα που την χρησιμοποιούν ευκαιριακά μέχρις ότου εκδοθεί η καινούρια του νέου κόμματος. Κι από την άλλη δέχεται πιέσεις να αυτονομηθεί από το εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού ώστε αυτός ο ισχνός ΣΥΡΙΖΑ να φτάσει στις κάλπες. Προφανώς και για να διατηρηθούν τίτλοι και οφίκια που, όμως, θα αποδειχθούν “αδειανά πουκάμισα”.
Ο Τσίπρας είναι επίσης βέβαιο πώς τα γνωρίζει και τα βλέπει όλα αυτά. Δεν χρειάζεται τηλεφωνική επικοινωνία ή συνάντηση με τον Φάμελλο για να καταλάβει. Διότι, εν τέλει, όσο κι αν ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ είναι η συρρικνωμένη εκδοχή του κόμματος που ο ίδιος δημιούργησε και ανέλαβε την διακυβέρνηση και, ως εκ τούτου, μπορεί ανθρώπινα να τον στενοχωρεί, πολιτικά και με “ψυχρό αίμα” δεν θέλει να έχει πλέον καμία σχέση μαζί του.
Οτιδήποτε κι αν κατορθώσει με το νέο κόμμα (θα κριθεί γι’ αυτό και θα κριθεί σκληρά εάν διαπράξει λάθη του παρελθόντος) έχει αποφασίσει να έχει την πρώτη και την τελευταία λέξη. Και την τελική ευθύνη.
Γι’ αυτό και δεν είναι δυνατό να διατηρήσει την παραμικρή οργανική σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ και, παράλληλα, οιαδήποτε πολιτική σχέση με μερίδα του πολιτικού του προσωπικού που είχε πάντοτε ανταγωνιστική σχέση μαζί του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι καταδικασμένος να βρει μόνος τον δρόμο του. Ή να αναστείλει τη λειτουργία του και να μην κατέλθει στις εκλογές απελευθερώνοντας βουλευτές και στελέχη που θέλουν να μετακινηθούν στο κόμμα Τσίπρα (υπό τον προφανή όρο πώς πρόκειται για πρόσωπα που θέλει και ο πρώην πρωθυπουργός), ή να επιλέξει την σύγκρουση με το νέο εγχείρημα με σοβαρό τον κίνδυνο να συρρικνωθεί μέχρις εξαφανίσεως.