“Ξεκινάμε”, για πού και πώς…
✨Η Μαρία Καρυστιανού έχει το δικαίωμα να ιδρύσει νέο κόμμα με όποιο ιδεολογικό προσανατολισμό επιθυμεί, σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους.
✨Η επιτυχία του κόμματος εξαρτάται από την ικανότητά του να εκπροσωπήσει σημαντικό μέρος του εκλογικού σώματος και να προσφέρει εναλλακτική πολιτική πρόταση.
✨Το κόμμα Καρυστιανού θα είναι προσωποπαγές και βασίζεται στην ηγεσία της ίδιας, εμπνέοντας υποστήριξη από όσους συγκινήθηκαν από το προσωπικό της δράμα.
✨Η κύρια πρόκληση είναι να κινητοποιήσει τους απογοητευμένους και αδιάφορους ψηφοφόρους, ενώ η πολιτική της πλατφόρμα και οι συνεργάτες θα αποκαλύψουν το μέλλον του εγχειρήματος.
“Ξεκινάμε” (κατά το εναρκτήριο σύνθημα) από τα βασικά και χιλιοειπωμένα. Η Μαρία Καρυστιανού δικαιούται να ιδρύσει κόμμα, όπως κάθε πολίτης αυτής της χώρας που τηρεί τις προδιαγραφές του Συντάγματος και των νόμων.
Δικαιούται το κόμμα της να είναι δεξιό, υπερδεξιό, αριστερό, αντιαριστερό, θρησκευτικό, συστημικό, αντισυστημικό και ο,τιδήποτε άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Δικαιούται να έχει ιδεολογικό στίγμα, ή να αποτελεί έναν πολιτικό “χυλό” που θα εκφράζει τους πάντες από λίγο, να πιστεύει πώς μπορεί να σπάσει τους αρμούς του διεφθαρμένου, όπως λέει, πολιτικού συστήματος, να διεκδικεί Δικαιοσύνη για τους πάντες, να υποστηρίζει ότι θέλει για τις αμβλώσεις, για τις σχέσεις μας με την Τουρκία, για τη Ρωσία, το Ιράν, τον Τραμπ.
Ωκεανός τα δικαιώματα καθενός και καθεμιάς που δικαιούται να αξιολογεί πώς μπορεί με ένα νέο κόμμα να ανατρέψει όλα τα δεινά αυτού του κράτους και του πολιτικού συστήματος. Δεν είναι καν πρωτότυπο, σε κάποιες εκδοχές αρκετοί το δοκίμασαν στο παρελθόν.
Η επιτυχία, μικρότερη ή μεγαλύτερη, κάθε νέου κόμματος εξαρτάται κυρίως από δύο πράγματα: εάν μπορεί να εκπροσωπήσει μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος και εάν μπορεί να υπερβεί την λεπτή κόκκινη γραμμή ανάμεσα στον κοινωνικό θυμό και την διατύπωση εναλλακτικής πρότασης, ακόμα και διακυβέρνησης.
Το κόμμα Καρυστιανού θα είναι ένα προσωποπαγές πολιτικό υποκείμενο. Ακριβέστερα, ένα ΑΚΟΜΑ προσωποπαγές πολιτικό υποκείμενο. Ας μη γελιόμαστε, κανείς δεν θα “ξεκινούσε” εάν δεν τον προσκαλούσε η “Μαρία των Τεμπών” και εάν δεν ηγηθεί η ίδια. Κανείς δεν θα έχανε χρόνο με ένα τέτοιο εγχείρημα χωρίς την κ. Καρυστιανού επικεφαλής, όπως πολύ μικρότερη έως μηδενική θα ήταν η επιρροή της “Ελληνικής Λύσης” χωρίς τον Κυριάκο Βελόπουλο και της “Πλεύσης Ελευθερίας” χωρίς την Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης της Ν.Δ και με τον κοινωνικό βρασμό που παρήγαγε η δεκαετής κρίσης και τα πολιτικά λάθη των μνημονίων, με σωρρευμένες όζουσες υποθέσεις, με υποχώρηση των θεσμών, με την πάνδημη άποψη περί καταρράκωσης του κράτους δικαίου και με την ακρίβεια στα ύψη, το κοινωνικό υπόβαθρο για ένα ακόμα κόμμα διαμαρτυρίας υπάρχει. Και η Μαρία Καρυστιανού είναι, ίσως, το πρόσωπο που μπορεί να την εκφράσει αντλώντας υποστήριξη από εκατοντάδες χιλιάδες που εμπνεύστηκαν από το προσωπικό της δράμα και στάθηκαν δίπλα της στα συλλαλητήρια για την τραγωδία των Τεμπών.
Εφόσον πολλοί απ΄ αυτούς που κινούνται τα τελευταία χρόνια μεταξύ παραίτησης και χαμηλών προσδοκιών, και που ενίοτε θεωρούν συλλήβδην και ισοπεδωτικά κάθε τι πολιτικό ατελέσφορο και κάθε πολιτικό (ιδεολογία, πρόσωπο και κόμμα) εξάρτημα ενός συστήματος διαφθοράς και έμμεσης καταδυνάστευσης, θεωρήσουν το κόμμα Καρυστιανού ως βαλβίδα εκτόνωσης, τότε μπορεί, όντως, να επιτύχει αξιόλογη εκλογική καταγραφή.
Το πιθανότερο είναι πώς δεν θα προσελκύσει ψηφοφόρους από τις δεξαμενές των κομμάτων εξουσίας και από εκείνους που μετακινούν σχετικά εύκολα την αντίδρασή τους ανάλογα με το πειστικότερο αφήγημα διακυβέρνησης, ούτε από τους ιδεολογικά ή παραδοσιακά πιστούς σε συγκεκριμένα κόμματα. Το ενδιαφέρον θα είναι εάν βγάλει από την παραίτηση και την απάθεια τους πολλούς εγκλωβισμένους που υπό το κράτος της οργής αδιαφορούν για κάθε τι πολιτικό και προγραμματικό που εκφωνείται.
Όσο θα ξετυλίγει, όμως, τις ιδέες και το σχέδιό της, και όσα θα αποκαλύπτονται τα πρόσωπα δίπλα της, όλα θα γίνουν πολύ πιό καθαρά.