Το libre στον ελληνικό τελικό της Eurovision: Μπορεί ο Akylas να πήρε το εισιτήριο, όμως η βραδιά είχε κι άλλους νικητές…

Όποιος βρέθηκε χθες στον χώρο του Φεστιβάλ Αθηνών στην Πειραιώς 260 ήξερε από την πρώτη στιγμή ποιος θα είναι ο νικητής του Sing for Greece 2026. Και μόνο αν άκουγε κανείς το κοινό κάθε φορά που ακουγόταν το όνομα του Akyla – πριν καλά καλά ανέβει στη σκηνή – θα καταλάβαινε ότι, στην πραγματικότητα, δεν υπήρχε καμία αμφιβολία για το ποιο όνομα θα ακούσουμε στο τέλος.

Νατάσα Μαστοράκου

Έτσι κι έγινε. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα της Κυριακής, η Κλαυδία μαζί με τον Γιώργο Καπουτζίδη, τραγουδώντας «Φέρτο μου, φέρτο μου, φέρτο μου», ανακοίνωσαν τον μεγάλο νικητή της βραδιάς και τον άνθρωπο που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη Eurovision του 2026 στη Βιέννη.

Ο Akylas, λοιπόν, ήταν ο μεγάλος νικητής. Ωστόσο, η χθεσινή βραδιά είχε περισσότερους νικητές.

Ποιοι ήταν αυτοί; Ας δούμε τα πράγματα από την αρχή.

Eurovision και Ελλάδα

Για περισσότερο από μία δεκαετία ο θεσμός της Eurovision στην Ελλάδα ήταν υποβαθμισμένος. Λογικό, θα σκεφτεί κανείς, καθώς τα χρόνια της κρίσης υπήρχαν πολύ πιο σοβαρά ζητήματα από το ποιον θα στείλουμε να τραγουδήσει σε έναν διαγωνισμό τραγουδιού, ο οποίος μάλιστα, αν κερδηθεί, εκτός από το βραβείο φέρνει στη χώρα και σημαντικά έξοδα (αυτά της διοργάνωσης του διαγωνισμού την επόμενη χρονιά).

Τα τελευταία χρόνια, όμως, αυτό δείχνει να αλλάζει. Η στροφή ξεκίνησε πριν από περίπου δύο χρόνια, όταν η Μαρίνα Σάττι πήρε την απευθείας ανάθεση με το «Ζάρι» και κατέκτησε την 11η θέση στη Eurovision που πραγματοποιήθηκε στη Σουηδία.

Το ενδιαφέρον εντός των τειχών — και συνεπώς η τηλεθέαση — ήταν τόσο αυξημένο, που η ΕΡΤ αποφάσισε την επόμενη χρονιά να επαναφέρει τον ελληνικό τελικό της Eurovision. Εκεί, η Κλαυδία ξεχώρισε ανάμεσα στις 12 συμμετοχές. Ο κόσμος και οι κριτικές επιτροπές που την ψήφισαν αποδείχθηκε ότι είχαν δίκιο, καθώς η «Αστερομάτα» μάγεψε την Ευρώπη και ανέβηκε στην 6η θέση της Eurovision του 2025.

Έναν χρόνο μετά, η ΕΡΤ πήρε ακόμη μία ριψοκίνδυνη απόφαση: να διεξαγάγει όχι μόνο εθνικό τελικό, αλλά και δύο ημιτελικούς, στους οποίους διαγωνίστηκαν 28 τραγούδια. Ανάμεσα στους φετινούς διαγωνιζόμενους βρέθηκαν ονόματα όπως η Marseaux, η Evangelia, ο Good Job Nicky, ο ZAF, αλλά και οι Koza Mostra, στην επιστροφή τους στη σκηνή της Eurovision, με μεγάλο νικητή τον Akyla και το «Ferto».

Πολλοί νικητές

Μια ματιά στα νούμερα τηλεθέασης της χθεσινής βραδιάς παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Σύμφωνα με την ΕΡΤ, «ο τελικός του Sing for Greece 2026 σημείωσε ρεκόρ τηλεθέασης τόσο στο γενικό όσο και στο δυναμικό κοινό».

Πιο αναλυτικά, στο δυναμικό κοινό (18-54) το μερίδιο τηλεθέασης κυμάνθηκε στο 30,5%, ενώ τον τελικό παρακολούθησαν, έστω για ένα λεπτό, 2.664.000 τηλεθεατές. Μάλιστα, την ώρα της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων το ποσοστό ξεπέρασε το 40%.

Είναι, λοιπόν, ξεκάθαρο ότι η Ελλάδα ενδιαφέρεται για τη Eurovision και δεν τη βλέπει πλέον ως μια τυπική υποχρέωση, όπου θα σταλεί ένα τραγούδι που κατά 90% θα αποκλειστεί στον ημιτελικό ή θα καταλήξει στις τελευταίες θέσεις του τελικού.

Χρόνο με τον χρόνο, η χώρα δείχνει να αντιμετωπίζει τον θεσμό όπως άλλες χώρες της Ευρώπης — για παράδειγμα η Ιταλία, που αποφασίζει για τη συμμετοχή της μέσα από το σημαντικότερο μουσικό φεστιβάλ της χώρας, το Sanremo, ή η Σουηδία με το Melodifestivalen.

Μια ακόμη νίκη της βραδιάς ήταν η παρουσία της Κατερίνας Βρανά. Όχι επειδή αποτέλεσε την πρώτη ΑμεΑ παρουσιάστρια στην Ελλάδα — αυτό θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο — αλλά επειδή δόθηκε η ευκαιρία σε ένα ευρύ κοινό να γνωρίσει το ταλέντο της σε πανελλήνια μετάδοση. Δίπλα στον «Mr. Eurovision» Γιώργο Καπουτζίδη και την εξαιρετική Μπέτυ Μαγκίρα, η Κατερίνα Βρανά «κούμπωσε» σαν το τελευταίο κομμάτι που ολοκλήρωσε το παζλ.

Και το σημαντικότερο: μέσα από αυτή τη διαδικασία, πολλά νέα παιδιά αποκτούν μια πραγματική πλατφόρμα για να κυνηγήσουν το όνειρό τους.

Για πολλά χρόνια, στη Eurovision πήγαιναν καλλιτέχνες που την επόμενη ημέρα ξεχνιόντουσαν. Όχι πια. Η Μαρίνα Σάττι — που ήδη διέθετε μια αξιόλογη καριέρα — μετά τη συμμετοχή της στη Eurovision γεμίζει μεγάλους συναυλιακούς χώρους όπως η Πλατεία Νερού. Το ίδιο και η Κλαυδία, η οποία τις ημέρες μετά την εμφάνισή της στη σκηνή της Eurovision έσπαγε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο στο Spotify.

Φέτος, ο Akyla — παρά το γεγονός ότι είναι εξαιρετικός τραγουδιστής — δεν είχε καταφέρει μέχρι σήμερα να κάνει την καριέρα που ονειρευόταν. Μέσα από τον εθνικό τελικό βρήκε την κατάλληλη πλατφόρμα για να τον γνωρίσει όλη η Ελλάδα. Το ίδιο ισχύει και για τους υπόλοιπους συμμετέχοντες. Ποιος, άλλωστε, δεν σημείωσε το όνομα της Αλεξάνδρας Σιετή μετά τη χθεσινή της ερμηνεία;

Το πιο σωστό — και ίσως το πιο ουσιαστικό — το είπε η Μπέτυ Μαγκίρα, υποδεχόμενη τον Χρήστο Μάστορα, ο οποίος είχε συμμετάσχει στον εθνικό τελικό του 2010 χωρίς να κερδίσει: η ήττα στον εθνικό τελικό της Eurovision δεν είναι το τέλος. Είναι η αρχή.

Και αυτό είναι τελικά το μεγαλύτερο μήνυμα της βραδιάς. Ο εθνικός τελικός δεν είναι απλώς ένας διαγωνισμός επιλογής εκπροσώπου. Είναι μια πλατφόρμα για νέα παιδιά, που τους δίνει τη δυνατότητα να ονειρευτούν και να διεκδικήσουν το μέλλον τους σε prime time ζώνη, μπροστά σε εκατομμύρια μάτια.