Tu vuò fa l’americano?/ Η τιμή μιας χώρας ανά τετραγωνικό μέτρο…

Ο Ρενάτο Καροζόνε έγραψε το πασίγνωστο τραγούδι, που έκανε μεγάλη καριέρα και στον κινηματογράφο, το 1956 στη ναπολιτάνικη διάλεκτο και κατά παραγγελία για ένα διαγωνισμό, συνδυάζοντας σουίνγκ και τζαζ ρυθμούς. Πρόθεσή του να σατιρίσει την τάση αμερικανοποίησης των πάντων που κυρίευσε την πτωχή αγροτική νότια Ιταλία μετά τον Πόλεμο. Εξ’ ου και οι στίχοι του Σαλέρνο περιγράφουν έναν Ιταλό που επηρεάζεται από τον σύγχρονο αμερικανικό τρόπο ζωής, πίνοντας ουίσκι με σόδα, χορεύοντας ροκ εντ ρολ, παίζοντας μπέιζμπολ και καπνίζοντας τσιγάρα Camel, αλλά εξακολουθεί να εξαρτάται οικονομικά από τους γονείς του.

Το θυμήθηκα διαβάζοντας τις πληροφορίες του Reuters από υψηλόβαθμους αμερικανούς αξιωματούχους ότι η διοίκηση Τραμπ σχεδιάζει να προτείνει την εξαγορά της Γροιλανδίας με σειρά παροχών μεταξύ των οποίων και “αποζημίωση” έως και 100.000$ ανά κάτοικο! Οι Γροιλανδοί συναλλάσσονται με τη δανική κορώνα, η ισοτιμία της οποίας με το δολάριο είναι 0,16, άρα κάθε κάτοικος του παγωμένου νησιού θα πάρει περίπου 600.000 κορώνες.

Με την συνδρομή του AI μαθαίνω ότι ένα τυπικό διαμέρισμα στην πρωτεύουσα Νουούκ κοστίζει περίπου 3.000 κορώνες ανά τετραγωνικό μέτρο (οι πολυτελείς κατοικίες… ξεφεύγουν), άρα κάθε Γροιλανδός που θα αποφασίσει να γίνει Αμερικανός πολίτης παίρνει μαζί με το διαβατήριο και ένα διαμέρισμα έως και 200 τ.μ.

Ως εκ τούτου, το ερώτημα που θέτει ο Καροζόνε πριν περίπου εβδομήντα χρόνια και τραγούδισε μοναδικά η Σοφία Λόρεν (σε μεταγενέστερο χρόνο) αποκτά άλλο ενδιαφέρον. Δεν είμαι βέβαιος ότι η “εθνική συνείδηση” των Γροιλανδών είναι συμπαγής όσο και ο πάγος στη χώρα τους, ωστόσο είναι μάλλον η πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία που το αίσθημα του ανήκειν αποκτά συναλλακτική αξία.

Φαντάζομαι ότι για έναν κάτοικο της Βενεζουέλας, της Κολομβίας, ή της Κούβας ίσως απαιτηθούν πολύ μεγαλύτερα κεφάλαια. Άλλωστε οι Γροιλανδοί είναι, όλοι κι όλοι, περίπου 60.000, άρα με 6 δισ.$ αγοράζεις μια χώρα με σπάνιες γαίες, υδρογονάνθρακες και μοναδική θέση στον αρκτικό κύκλο. Είναι ίσως το πιό προσοδοφόρο “ντιλ” στο παγκόσμιο Real Estate.

Κάτι ανάλογο ίσως έχει κατά νου ο Ντόναλντ Τραμπ όταν εδώ και καιρό αναφέρεται στη Γάζα ως ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο που θα την μετατρέψει σε Ριβιέρα ή Ντουμπάϊ.

Απλοποιημένα, όταν, κατά την θεωρία του “αυτό είναι το δικό μας ημισφαίριο” του Αμερικανού προέδρου, κάτι δεν υποτάσσεται, τότε ή κατακτιέται στρατιωτικά, ή εξαγοράζεται. Πλέον, γνωρίζουμε και την τιμή για τέτοιες συμφωνίες…