Στην πολιτική, τα “ευκόλως εννοούμενα” πρέπει να επισημαίνονται, όχι να παραλείπονται…
✨Η πολιτική ηθική απαιτεί από βουλευτές που αποχωρούν για ιδεολογικούς λόγους να παραδίδουν την έδρα που κέρδισαν από τους ψηφοφόρους τους.
✨Αντίθετα, πολλοί πολιτικοί αλλάζουν κόμματα και ιδεολογίες, εκμεταλλευόμενοι προνόμια και επιδοτήσεις, χωρίς συνέπεια ή σεβασμό στην αρχική τους εντολή.
✨Η κοινωνία συχνά ξεχνά ή αγνοεί αυτές τις συμπεριφορές, γι’ αυτό η υπενθύμιση της πολιτικής ηθικής και της συνέπειας είναι αναγκαία.
✨Το μήνυμα είναι ότι δεν είναι όλοι οι πολιτικοί ίδιοι, και η ηθική στάση πρέπει να αναδεικνύεται ως πρότυπο σε κάθε πολιτικό πεδίο.
Ο Κωνσταντινόπουλος, η Αχτσιόγλου και ο Καραμέρος αποτελούν κρίκους μιας αλυσίδας πολιτικής στάσης που αξίζει επισήμανσης. Σε ένα ιδανικό πολιτικό σύμπαν δεν θα χρειαζόταν, θα έπρεπε να είναι απ΄ αυτά που καλύπτει η φράση που γέννησε η γραμματική μας παράδοση: “τα ευκόλως εννοούμενα, παραλείπονται”. Απέκτησες μία βουλευτική έδρα επειδή οι ψηφοφόροι σε εμπιστεύτηκαν ως εκπρόσωπο ενός πολιτικού υποκειμένου; Όταν οι δρόμοι σου χωρίζουν με αυτό , για ιδεολογικούς ή πολιτικούς λόγους, η ηθική υπαγορεύει να παραδώσεις την έδρα σου.
Έχει δευτερεύουσα σημασία εάν και που θα καταλήξει η πολιτική διαδρομή των παραπάνω. Η ανάληψη του ρίσκου μαζί με την συνέπεια να μην υπηρετείς κάτι στο οποίο δεν πιστεύεις θα έπρεπε να υπαχθούν σε ένα νέο κανόνα: τα ευκόλως και ευλόγως εννοούμενα, καλό είναι να επισημαίνονται.
Έτι δε περαιτέρω όταν στην άλλη άκρη του ίδιου πολιτικού σύμπαντος συμβαίνουν μεταπηδήσεις, μεταμορφώσεις, μεταλλάξεις και Ιανικές διπροσωπίες (Janus bifrons). Βουλευτές που παίρνουν την έδρα παραμάσχαλα και την μεταφέρουν από κόμμα σε κόμμα (ενίοτε με μια στάση στη γκρίζα ζώνη των “ανεξάρτητων”), κάποιοι που σπεύδουν να αξιοποιήσουν τα προνόμια που απορρέουν από το “μπόνους μεταγραφής” με παχυλά ευρωπαϊκά επιδόματα, αρχηγίσκοι που ξεκινούν αριστεροί, γίνονται κεντρώοι και μετά φιλελεύθεροι, άλλοι που καταγγέλουν με πάθος τα funds αλλά, ω του θαύματος, η υπογραφή τους φιγουράρει κάτω από επωφελείς συμβάσεις μαζί τους, και άλλα πολλά.
Δεν είναι βέβαιο πώς η ηθική στάση των πρώτων θα εκτιμηθεί δεόντως σε αντιδιαστολή με τις πράξεις των δεύτερων. Πολλοί ψηφοφόροι παραδίδονται εύκολα στην αμνησία ή γεύονται τους λωτούς με βουλιμία.
Γι’ αυτό ακριβώς, επειδή οι περιπτώσεις αυτές μπορεί να καταλήξουν στην “τράπεζα των άχρηστων πληροφοριών”, πρέπει να επισημαίνονται ξανά και ξανά. Διότι, το “δεν είμαστε όλοι ίδιοι” συνήθως το εκφωνούν με ευκολία εκείνοι που είναι πιό ίδιοι κι από τους… ίδιους. Την πολιτική ηθική των πρώτων, κάποιος πρέπει να την υπενθυμίζει κάθε τόσο…
SiteDesign