“Children of the 90s”: Τα τρομακτικά ευρήματα για την ατμοσφαιρική ρύπανση και την ανάπτυξη των παιδιών
✨Νέα έρευνα στο Ηνωμένο Βασίλειο δείχνει ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση επιβραδύνει την ανάπτυξη των πνευμόνων στα παιδιά, επηρεάζοντας πάνω από 5.000 άτομα.
✨Η έκθεση σε ρύπους κατά την εγκυμοσύνη και τα πρώτα χρόνια ζωής σχετίζεται με μειωμένη πνευμονική λειτουργία, που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αναπνευστικών και καρδιαγγειακών ασθενειών.
✨Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν λεπτομερείς μετρήσεις έκθεσης σε σωματίδια και διοξείδιο του αζώτου, συνυπολογίζοντας παράγοντες όπως κάπνισμα γονέων και συνθήκες διαβίωσης.
✨Παρά τις μικρές ατομικές επιπτώσεις, η μελέτη τονίζει την ανάγκη μείωσης της ρύπανσης για προστασία της υγείας και της ανάπτυξης των παιδιών.
Νέα επιστημονική έρευνα αποκαλύπτει ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση επιβραδύνει την ανάπτυξη των πνευμόνων στα παιδιά στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι ερευνητές παρακολούθησαν τη λειτουργία των πνευμόνων σε περισσότερα από 5.000 άτομα που γεννήθηκαν στην περιοχή του Μπρίστολ τη δεκαετία του 1990.
Η υγεία της ομάδας «Children of the 90s» αξιολογήθηκε από τη γέννησή τους και οι πνεύμονές τους εξετάστηκαν στην ηλικία των οκτώ και δεκαπέντε ετών, καθώς και ως ενήλικες στα 24 χρόνια, όταν η λειτουργία των πνευμόνων αναμένεται να φτάσει στο μέγιστο.
Η καθηγήτρια Άννα Χάνσελ του Πανεπιστημίου του Λέστερ, επικεφαλής της μελέτης, δήλωσε: «Το μεγαλύτερο μέρος των στοιχείων για τις επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης αφορά ενήλικες ή εγκύους, όμως θεωρούμε ιδιαίτερα πιθανό να επηρεάζει την ανάπτυξη των παιδιών.»

Όπως εξηγεί, όσα παιδιά δεν αναπτύσσουν πλήρως τους πνεύμονές τους στην παιδική ηλικία ενδέχεται να είναι πιο ευάλωτα σε αναπνευστικές ασθένειες αργότερα στη ζωή, καθώς διαθέτουν μικρότερο «απόθεμα». Επίσης, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για γενικότερα προβλήματα υγείας. Για παράδειγμα, χαμηλή πνευμονική λειτουργία στους ενήλικες σχετίζεται με παρόμοιο κίνδυνο καρδιακής νόσου όσο και η υψηλή χοληστερόλη. Η έρευνα δείχνει επίσης ότι η έκθεση σε ρύπους αυξάνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων.
Η δρ Κέιτι Έμινσον, επίσης από το Πανεπιστήμιο του Λέστερ και πρώτη συγγραφέας της μελέτης, ανέφερε: «Η λειτουργία των πνευμόνων μετρήθηκε με σπιρομέτρηση από εξειδικευμένους τεχνικούς. Οι συμμετέχοντες έπρεπε να πάρουν βαθιά ανάσα και να εκπνεύσουν όσο πιο δυνατά και γρήγορα μπορούσαν σε ένα επιστόμιο. Το μηχάνημα κατέγραφε τόσο τον όγκο όσο και την ταχύτητα του αέρα, παρέχοντας μια ένδειξη για το πόσο καλά λειτουργούν οι πνεύμονες.»

Οι ερευνητές υπολόγισαν την έκθεση κάθε παιδιού σε ατμοσφαιρικούς ρύπους ανά τρίμηνο εγκυμοσύνης και για κάθε χρόνο πρώιμης παιδικής ηλικίας. Οι μετρήσεις περιλάμβαναν τόσο τα αιωρούμενα σωματίδια όσο και το διοξείδιο του αζώτου, ένα αέριο που προέρχεται κυρίως από πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα και λέβητες φυσικού αερίου.
Αναλυτική εκτίμηση έκθεσης και άλλοι παράγοντες
Η Χάνσελ τόνισε: «Δαπανήσαμε κυριολεκτικά χρόνια για να δημιουργήσουμε τις εκτιμήσεις έκθεσης σε σωματιδιακούς ρύπους κατά την εγκυμοσύνη και τα πρώτα χρόνια ζωής, συμπεριλαμβάνοντας δεδομένα κυκλοφορίας από τον δήμο Μπρίστολ που δεν υπάρχουν στη εθνική βάση δεδομένων.»
Επιπλέον, οι επιστήμονες συνυπολόγισαν άλλους παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία των παιδιών, όπως πρόωρη γέννηση, θηλασμό, κάπνισμα γονέων και συνθήκες διαβίωσης (π.χ. υγρασία στο σπίτι).

Διαπιστώθηκε ότι η αυξημένη έκθεση σε ατμοσφαιρικούς ρύπους κατά την εγκυμοσύνη, τη βρεφική και πρώιμη παιδική ηλικία μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη των πνευμόνων έως και τα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσης. Η μεγαλύτερη επίδραση παρατηρήθηκε κατά την εφηβεία, περίοδο κατά την οποία η ανάπτυξη των πνευμόνων επιταχύνεται.
Προηγούμενη μελέτη είχε διαπιστώσει ότι η ρύπανση περιόριζε την ανάπτυξη των πνευμόνων στα παιδιά στην ανατολική Λονδίνο. Εκεί, οι πνεύμονες ενός μέσου εννιάχρονου ήταν 90 έως 100 ml μικρότεροι από το φυσιολογικό—όσο περίπου ο όγκος δύο αυγών κότας.

Επιπτώσεις μικρές αλλά δεν μπορούν να αγνοηθούν
Έρευνες στη Σουηδία έδειξαν ότι η βελτίωση της ποιότητας του αέρα συμβάλλει στην αύξηση της ανάπτυξης των πνευμόνων στα παιδιά. Η μείωση της ρύπανσης ενδέχεται επίσης να επέτρεψε στα παιδιά του Μπρίστολ να επανέλθουν σε φυσιολογικούς ρυθμούς ανάπτυξης.
Η Έμινσον κατέληξε: «Αν και οι επιπτώσεις σε κάθε παιδί ξεχωριστά είναι μικρές και δύσκολα έχουν άμεσες κλινικές συνέπειες, δεν πρέπει να αγνοούνται. Επειδή η λειτουργία των πνευμόνων παραμένει σταθερή από την παιδική ηλικία ως την ενηλικίωση, μικρές διαφορές νωρίς στη ζωή μπορεί να έχουν μακροπρόθεσμες συνέπειες για την υγεία. Αυτό υπογραμμίζει τη σημασία της μείωσης της έκθεσης στους ρύπους και της προστασίας του περιβάλλοντος όπου μεγαλώνουν τα παιδιά.»