Ο Τσίπρας και ο χρόνος…

“Ο χρόνος δίνει όλες τις απαντήσεις. Είναι πολύ ομιλητικός και δεν χρειάζεται καν τις ερωτήσεις”, έλεγε ο Ευρυπίδης*. Από την πρώτη παρουσίαση της “Ιθάκης” στο Παλλάς και εντεύθεν, η επισήμως δηλωθείσα απόφασή του να προχωρήσει στην ίδρυση νέου κόμματος έχει …επισπευθεί πλειστάκις στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και στη δημόσια σφαίρα. Στην τελευταία συνέντευξή του (Ant1, Ν. Χατζηνικολάου) αποσαφήνισε πώς θα κάνει το βήμα το αργότερο μέχρι τον Σεπτέμβριο, όμως συνομιλητές και συνεργάτες του θεωρούσαν ως πιθανότερο αυτό να συμβεί τον Μάϊο.

Παίζει με τα νεύρα μας, δημιουργεί το αναγκαίο σασπένς που θα αυξήσει την ένταση του κρότου, όλα γίνονται στη βάση στρατηγικής, ή μήπως προκύπτουν πρακτικά πολιτικά και επικοινωνιακά ζητήματα που θα επικαθορίσουν τον χρόνο της ανακοίνωσης;

Φαίνεται πως συμβαίνουν όλα μαζί, κλείνουμε, από την άλλη, το πρώτο δεκαήμερο του Μαϊου και το μόνο που εκπέμπεται από το “στρατηγείο” της Λεωφόρου Αμαλίας είναι η φράση “πυρετώδεις διεργασίες”. Αυτονόητο. Η ίδρυση κόμματος έχει περίπου τις ίδιες δυσκολίες, κατ΄ αναλογία, με την αγορά κατοικίας.

Πρώτα ορίζεις την περιοχή που σε διευκολύνει και βελτιώνει την ποιότητα ζωής σου, μετά υπολογίζεις εάν αυτό μπορεί να ταιριάξει με το “μπάτζετ” που έχεις στη διάθεσή σου (από τους κόπους μιας ζωής ή και με την συνδρομή στεγαστικού δανείου), τέλος παίρνεις τους δρόμους με τις διαδικτυακές εφαρμογές ή τις εφημερίδες ανά χείρας.

Με το πρόσφατο μανιφέστο του Ινστιτούτου, ο Τσίπρας έδειξε την (πολιτική) περιοχή που τον ενδιαφέρει: από την αριστερή σοσιαλδημοκρατία μέχρι την αριστερά μέσω πολιτικής οικολογίας. Φαίνεται ότι το Κέντρο δεν διαθέτει επαρκή προσφορά κατοικιών, είτε λόγω Airbnb είτε λόγω… Μητσοτάκη.

Το “μπάτζετ” θα αντληθεί από την πρωθυπουργική υστεροφημία που έχει χτίσει σε συγκεκριμένα εκλογικά κοινά και από την απουσία δυναμικού εναλλακτικού πόλου. Είναι σαφές πώς δεν θα ψάξει στις περιοχές όπου πλειοψηφούν οι ακροκεντρώοι και λοιποί “αντι-ΣΥΡΙΖΑ” που αναβιώνουν με το γνωστό ντοκιμαντέρ της “Τελευταίας Μπλόφας”.

Οι δε εξορμήσεις ανά την περιφέρεια ή στις ομάδες πολιτικού προσωπικού της κεντροαριστεράς έχουν ήδη ξεκινήσει.

Μένει ο ακριβής προσδιορισμός του χρόνου που, κατά τον Ευριπίδη, θα δώσει τις απαντήσεις- πολιτικά και δημοσκοπικά.

Εδώ υπεισέρχονται ορισμένα πρακτικά ζητήματα:

Σε μερικές ημέρες πραγματοποιείται το συνέδριο της Ν.Δ που θα κερδίσει εκ των πραγμάτων τα φώτα της δημοσιότητας και πιθανότατα σε κλίμα ενότητας. Ακολουθεί, κατά τα λεγόμενα, η ανακοίνωση του κόμματος Καρυστιανού που μάλλον θα μπει πρώτο στις δημοσκοπήσεις και θα διαπιστωθεί η πραγματική του απήχηση και τα κοινά στα οποία θα απευθύνεται. Κάπως έτσι ίσως μπούμε στον Ιούνιο.

Επίσης, όσο χρόνο κερδίζει τόσο καλύτερη προετοιμασία γίνεται, κυρίως, όμως, αυξάνουν τα περιθώρια κινήσεων βουλευτών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς να καταλήξουν στις αποφάσεις τους και να οριστικοποιηθούν οι συζητήσεις σχετικά με το ποιοί μπορούν (και είναι αποδεκτοί) όντως να μετακινηθούν στο νέο εγχείρημα.

Τέλος, οι δημοσκοπήσεις του Ιουνίου έως και το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουλίου θα είναι αυτές που θα εισάγουν το νέο κόμμα στην τελική ευθεία προς τις εκλογές από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Ιδιαίτερα εάν επιβεβαιωθούν οι επίμονες φήμες ότι ο πρωθυπουργός θα επιλέξει ( υπό το πρίσμα του εάν θα έχουμε ένα σχετικά ήρεμο καλοκαίρι και εάν έχει λήξει ο πόλεμος στη Μ. Ανατολή) την οδό της πρόωρης κάλπης για τον Οκτώβριο με εφαλτήριο τις ανακοινώσεις του στη ΔΕΘ.

Κι αν το κόμμα Τσίπρα σκαρφαλώσει στη δεύτερη θέση ή συναγωνίζεται το δεύτερο κόμμα θα έχει δημιουργήσει μια καλή αφετηρία.

*“Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν λέγει.”