Ο Σκέρτσος, το σαμάρι και βουλευτές σε “νευρική κρίση”

Πριν την ψηφοφορία στη Βουλή για τις άρσεις ασυλίας των βουλευτών, τα ονόματα των οποίων αναφέρονται στις δικογραφίες Κοβέσι για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, η κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ έμοιαζε με μπαρουταποθήκη έτοιμη να εκραγεί. Αρκετοί δήλωναν ότι σκέφτονται να μην ψηφίσουν αρνητικά ή έστω το σκέφτονται σοβαρά, με βασικό επιχείρημα ότι ποινικοποιείται η σχέση βουλευτή-πολίτη (ψηφοφόρου). Όταν έφτασε η ώρα έκαναν την… καρδιά τους πέτρα και η κοινοβουλευτική πλειοψηφία εξήλθε αλώβητη από μία διαδικασία που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε έμμεση μομφή στην κατεύθυνση που είχε δώσει ο πρωθυπουργός.

Αμέσως μετά, όμως, πολλοί άνοιξαν πυρ ομαδόν κατά του υπουργού Επικρατείας Άκη Σκέρτσου για ένα άρθρο που είχε αναρτήσει στον λογαριασμό του στο FB, δύο εβδομάδες νωρίτερα (!), με το οποίο επέκρινε την “γάγγραινα” του πελατειασμού και την “κοινωνία των πελατών”. Τότε, οι απόψεις του στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού είχαν απλώς ενοχλήσει, μετά την ψηφοφορία για τις άρσεις ασυλίας, ωστόσο, δύο πρώην κυβερνητικοί εκπρόσωποι (Πέτσας, Οικονόμου), ένας πρώην υπουργός (Βορίδης) και κάμποσοι βουλευτές (Βλάχος, Κατσανιώτης, κ.ά) επιτέθηκαν ευθέως στον Άκη Σκέρτσο για όσα έγραψε για τη νοοτροπία του ρουσφετιού.

Το θέμα με το άρθρο Σκέρτσου δεν εστιάζεται, φυσικά, μόνο στο τι γράφει όσο στο ποιός είναι αυτός που το γράφει. Διότι με την ουσία του άρθρου πολλοί μπορεί να συμφωνήσουν, το όνομα του συγγραφέα και ο χρόνος συγγραφής, όμως, εξελήφθη ως αιχμή κατά του κοινοβουλευτισμού από έναν τεχνοκράτη γραφείου που δεν δοκίμασε –όπως λένε οι επικριτές του- και δεν θα δοκιμάσει ποτέ να βγεί από την ασφάλεια των excell στον επικίνδυνο κόσμο της καθημερινής τριβής με τους πολίτες και της λογοδοσίας στο εκλογικό σώμα.

Βέβαια, για τους βουλευτές της δεξιάς πτέρυγας της Ν.Δ ο υπουργός Επικρατείας έχει “βεβαρημένο μητρώο”, αφού του χρεώνουν εκείνο το “πάρτι” μετά την ψήφιση του νόμου για τα ομόφυλα ζευγάρια (που πλήγωσε την εκλογική βάση) και αρκετά άλλα.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έσπευσε να σβήσει τη φωτιά, υπερασπιζόμενος αφενός τον υπουργό Επικρατείας και στέλνοντας σήμα, αφετέρου, ότι οι βουλευτές που φέρονται εμπλεκόμενοι στην έρευνα της ευρωπαϊκής εισαγγελίας θα ενταχθούν κανονικά στα ψηφοδέλτια της Ν.Δ στις επόμενες εκλογές.

Είναι, όμως, προφανές ότι ο Σκέρτσος είναι μόνο το σαμάρι. Το άρθρο του λειτούργησε ως μαγνήτης παραπόνων και αιτιάσεων για μία κοινοβουλευτική ομάδα που βρίσκεται σε αναβρασμό επειδή οι βουλευτές γνωρίζουν πώς στο καλό εκλογικό σενάριο περίπου σαράντα απ΄ αυτούς θα βρεθούν εκτός νυμφώνος και στο κακό αρκετά περισσότεροι.

Οι γαλάζιοι βουλευτές επικρίνουν ακόμα περισσότερο τον Σκέρτσο επειδή θεωρούν ότι δικής του εμπνεύσεως είναι οι εισηγήσεις περί ασυμβίβαστου του ρόλου υπουργού και βουλευτή και τα σενάρια περί μείωσης των αριθμού των βουλευτών και της αλλαγής της εκλογικής και κοινοβουλευτικής αρχιτεκτονικής.

Όμως, οι αιχμές κατευθύνονται στον Σκέρτσο για να τις ακούσει ο πρωθυπουργός. Είναι σαφές. Όσο οι δημοσκοπήσεις θα κρατούν τη Ν.Δ πέριξ του 25% (στην Πρόθεση Ψήφου και του 30% (στην Εκτίμηση Ψήφου) το άγχος επανεκλογής των βουλευτών θα εντείνεται και η σύγκρουση μεταξύ κοινοβουλευτικών και τεχνοκρατών στον κυβερνητικούς κόλπους θα βαθαίνει.

Όσο χρήσιμος κι αν είναι ο υπουργός Επικρατείας (και κατά την αξιολόγηση του πρωθυπουργού είναι), τις ψήφους στις κάλπες θα τις κουβαλήσουν οι βουλευτές είτε δρουν ως “proxies” αιτημάτων διαμεσολάβησης ψηφοφόρων που αναζητούν “μπάρμπα από την Κορώνη” είτε υιοθετούν την θεωρητική προσέγγιση περί “κοινωνίας πολιτών”.

Αναγκαία η ισορροπία, λοιπόν, για το Μέγαρο Μαξίμου. Αν και οι πολλές ισορροπίες παράγουν μεγάλο κρότο όταν διαταράσσονται.