Ό,τι λέει (ο Πλεύρης) στο Κιλκίς δεν μένει στο Κιλκίς…

Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις ιστορίας. Αυτό που είπε με στόμφο ο Θάνος Πλεύρης σχετικά με την αριστερά είναι επιεικώς ακραία ανιστόρητο. “Δεν πρέπει”, είπε, “ούτε να σεβόμαστε ούτε να τιμούμε τους αγώνες της Αριστεράς”! Αιτιολόγησε μάλιστα την θέση του υποστηρίζοντας πως “οι αγώνες της Αριστεράς ήταν πάντοτε σε βάρος του έθνους, ήταν αντίθετες με το καλό της πατρίδας”.

Και δεν είναι μόνο οι φωτογραφίες από την εκτέλεση από τους ναζί των 200 κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής που περιήλθαν στην ιδιοκτησία του ελληνικού κράτους με την αγορά της συλλογής Χόϊερ από το υπουργείο Πολιτισμού που το πιστοποιούν. Είναι η ίδια η ιστορία της Εθνικής Αντίστασης, οι αγώνες κατά της Χούντας και το Πολυτεχνείο και πολλά ακόμα.

Το θέμα με τις δηλώσεις Πλεύρη είναι πού και γιατί έγιναν. Ο υπουργός απευθύνθηκε σε κομματικό ακροατήριο (εκδήλωση της Ν.Δ) στο Κιλκίς. Η ιδεολογική αλληγορία ως προς την “τοπιογραφία” παίζει προφανώς τον ρόλο της. Η απόσταση της πόλης από τον Γράμμο είναι μόλις 120 χιλιόμετρα, με ότι αυτό υπονοεί.

Ο Θάνος Πλεύρης μίλησε σε ένα δεξιό ακροατήριο που εμφορείται ως επί το πλείστον από τέτοιες απόψεις, κάποιοι εξ αυτών, άλλωστε, θεωρούν πώς η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν “προδοτική”, κάποιοι μπορεί να προτιμούσαν –όπως λεγόταν άλλωστε τότε από διάφορους ακραίους– να εισβάλλουμε στα Σκόπια. Ως εκ τούτου βρήκε ευήκοα ώτα.

Ο υπουργός δηλώνει, επίσης, αταλάντευτος δεξιός που δεν έχει υποστεί ιδεολογικές “επιμολύνσεις” από “ποταμίσιες” και πασοκικές προσχωρήσεις στη Ν.Δ. Και όταν απευθύνεται σε ένα μικρό αλλά διόλου αμελητέο τμήμα του εκλογικού σώματος που δέχεται έντονες επιρροές από τις απόψεις της “Ελληνικής Λύσης” (που είναι δεύτερο κόμμα σε αυτές τις περιοχές), του Νατσιού της “Νίκης” και της Λατινοπούλου, ψηφοθηρικά μπορεί να πει κανείς ότι είναι λογικό (;) να επιδιώκει να τους αποδείξει πώς υπάρχει “φως αληθινό”.

Έτσι δεν προκύπτει καμία απορία. Ο Θάνος Πλεύρης είπε αυτό που πιστεύει σε ανθρώπους που πιστεύουν τα ίδια με αυτόν για να τους πείσει ότι στο κόμμα τους υπάρχουν γνήσιοι εκπρόσωποι των συγκεκριμένων ιδεών και δεν χρειάζεται να αναζητήσουν “υποκατάστατα”.

Μόνο που ό,τι λέει κανείς στο Κιλκίς δεν μένει στο Κιλκίς. Και η Ν.Δ είναι, μεταξύ άλλων, το κόμμα που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής της “συμφιλίωσης” και της νομιμοποίησης του ΚΚΕ. Είναι η παράταξη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη που συνομίλησε με τον Χαρίλαο Φλωράκη και συνεργάστηκε με τον Μίκη Θεοδωράκη. Είναι η πλατιά παράταξη του Κώστα Καραμανλή και είναι η παράταξη της πολιτικής ευρύτητας του Κυριάκου Μητσοτάκη με καμιά δεκαριά πρώην ΠΑΣΟΚ υπουργούς.

Ο αντιαεριστερός λόγος με εμφυλιοπολεμικές αναφορές, όσο βολικός να είναι ως προς την ψηφοθηρία στο βωμό της επιδιωκόμενης αυτοδυναμίας, νοθεύει το κεντρώο αφήγημα της κυβέρνησης και ναρκοθετεί τις όποιες προσπάθειες συνεννόησης, ακόμα και συνεργασιών εάν έτσι προκρίνει το εκλογικό σώμα.

Η αποστολή του στο Κιλκίς μπορεί, εν τέλει, να είναι πολιτικά χρήσιμη, μπορεί να μην προσποιείται πώς είναι (ιδεολογικά) κάτι άλλο απ΄ αυτό που πραγματικά είναι, όμως η πολιτική πρέπει να έχει και παιδευτικό χαρακτήρα. Οφείλει να υπερβαίνει τις διχαστικές γραμμές του παρελθόντος και να αναζητεί κοινούς τόπους, ακόμα κι αν χαθούν μερικές ψήφοι προς το Νατσιό ή τη Λατινοπούλου- που λένε τα ίδια και απαράλλαχτα από τον υπουργό.

Αφήστε που εγκυμονεί τον κίνδυνο, ένα μπολιασμένο ακροατήριο με τέτοιες ιδέες να προτιμήσει την αυθεντικότερη έκφραση του διχασμού.