Μπούργκα και δεξιά στροφή…

Σχεδόν από το πουθενά, ο Θάνος Πλεύρης άνοιξε θέμα απαγόρευσης της μπούργκας (η ενδυμασία που σκεπάζει εντελώς το πρόσωπο και το σώμα της γυναίκας, εκτός από τα μάτια) και του χιτζάμπ (το μαντίλι που σκεπάζει όλα τα χαρακτηριστικά του προσώπου εκτός από τα μάτια) σε ένα “φιλικό” κοινοβουλευτικό πινγκ πονγκ με τον βουλευτή της “Ελληνικής Λύσης” Στ. Φωτόπουλο που κατέθεσε σχετική επίκαιρη ερώτηση.

Το θέμα συζητείται στην Ευρώπη εδώ και είκοσι χρόνια και αρκετές χώρες έχουν ψηφίσει νόμους που απαγορεύουν ή περιορίζουν το φαινόμενο που απαντάται στα πιό σκληρά ισλαμικά καθεστώτα και έχει μεταφερθεί σε ευρωπαϊκές χώρες μέσω της μετανάστευσης.Η απαγόρευση συνήθως επικαλείται λόγους ασφαλείας, κοσμικότητας (laïcité) ή «συμβίωσης».

Γιατί κατέθεσε την επίκαιρη ερώτηση ο Φωτόπουλος και γιατί “πήρε την πάσα” ο Πλεύρης για να προαναγγείλλει κυβερνητική νομοθετική παρέμβαση; Το ερώτημα είναι εύλογο εάν δει κανείς τα επίσημα στοιχεία: στην Αθήνα ζουν περίπου 200.000 μουσουλμάνοι, στη χώρα συνολικά φτάνουν τους 330.000, ωστόσο είναι πολύ μικρός ο αριθμός εκείνων των γυναικών που κυκλοφορούν με μπούργκες και χιτζάμπ.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που επισημαίνουν τον κίνδυνο να διαταράξουμε την ήπια ενσωμάτωση αυτού του πληθυσμού με μία αντιπαράθεση που επί της ουσίας δεν έρχεται να αντιμετωπίσει κάτι διαδεδομένο και ενοχλητικό. Ο ίδιος ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, άλλωστε, έχει δηλώσει ότι οι περισσότεροι μετανάστες που φθάνουν στην Ελλάδα είναι άντρες και μάλιστα νεαροί.

Άλλοι επισημαίνουν ότι το θέμα μπορεί να μην είναι σοβαρό σήμερα μπορεί, όμως, να γίνει στο μέλλον, εφόσον συνεχιστεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή και σημειωθούν μεγάλες μεταναστευτικές ροές από το Ιράν και άλλες χώρες της περιοχής. Ακόμα κι αν συμβεί κάποια στιγμή κάτι τέτοιο η συζήτηση και ακόμα περισσότερο η προαναγγελία νομοθετικής ρύθμισης παρέλκει.

Από την άλλη είναι ελκυστικό στο δεξιό εκλογικό ακροατήριο και μοιάζει ευκαιρία, για την μεν “Ελληνική Λύση” να κάνει προβολή των ξενοφοβικών αντανακλαστικών της, για την δε κυβέρνηση να τείνει ευήκοον ους και δη από τον καταλληλότερο να χειριστεί ένα τέτοιο θέμα. Ο Πλεύρης είναι μακράν ο υπουργός με την μεγαλύτερη διείσδυση σε αυτό ακριβώς το ακροατήριο.

Εάν, μάλιστα, συνδυάσει κανείς την συγκεκριμένη παρέμβαση με την “συσπείρωση γύρω από τη σημαία” που προκαλούν οι κυβερνητικοί χειρισμοί με την κατά κοινή ομολογία επιτυχημένη παρουσία του “Κίμωνα” και των “Ψαρών” στην Κύπρο (κάτι που δημοσκοπικά της έδωσε πάνω από δύο μονάδες) φιλοτεχνεί μια αποδοτική στροφή προς τα δεξιά.

Η τακτική έχει βάση στη διαπίστωση ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει αντίπαλο στο κέντρο, και μάλλον έχει εξαντλήσει τα όρια της κυριαρχίας του σε αυτήν την περιοχή του πολιτικού φάσματος, ενώ οι απώλειές του επικεντρώνονται κυρίως στα δεξιά –προς την “Ελληνική Λύση”, τη “Φωνή Λογικής” και τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους που ακούνε με προσοχή τον Αντώνη Σαμαρά.

Η πληγή με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και την “Ποταμοποίηση” της Ν.Δ δεν έχει κλείσει, ως εκ τούτου, στην πορεία προς την αυτοδυναμία, θεωρούνται χρήσιμες όλες οι παρεμβάσεις που ενισχύουν το δεξιό πρόσημο. Κι αφού ο Φωτόπουλος της “Ελληνικής Λύσης” έριξε το γάντι γιατί να μην το σηκώσει ο Πλεύρης; Βολικό.