Καθώς η κρίση στη Μέση Ανατολή βαθαίνει και η αντιπαράθεση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ισραήλ και Ιράν αποκτά χαρακτηριστικά παρατεταμένης σύγκρουσης, μια παράλληλη, λιγότερο θορυβώδης αλλά εξίσου κρίσιμη διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη: η προσπάθεια της Κίνας να αναδειχθεί σε ρυθμιστικό παράγοντα μέσω μιας πολυεπίπεδης διπλωματικής πρωτοβουλίας, σε συνεργασία με το Πακιστάν. Σε αντίθεση με τις δυτικές στρατηγικές, που συχνά στηρίζονται στην πίεση και την αποτροπή, το Πεκίνο επιχειρεί να προωθήσει ένα μοντέλο πολυμερούς διαμεσολάβησης, θέτοντας στο επίκεντρο την αποκλιμάκωση, τη διαπραγμάτευση και την παροχή εγγυήσεων ασφάλειας. Το ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο αν αυτή η πρωτοβουλία μπορεί να αποδώσει, αλλά και τι σηματοδοτεί για τη μεταβαλλόμενη ισορροπία ισχύος στο διεθνές σύστημα.Περισσότερα ...
Tags :ΗΠΑ – Ιράν σχέσεις
Το κρίσιμο τελεσίγραφο Τραμπ και οι νομικές επιπτώσεις πληγμάτων σε
Η αντίστροφη μέτρηση για το τελεσίγραφο των 48 ωρών που έθεσε ο Ντόναλντ Τραμπ προς το Ιράν δεν συνιστά απλώς ακόμη ένα επεισόδιο στην ήδη τεταμένη σχέση Ουάσιγκτον–Τεχεράνης, αλλά μια κρίσιμη στιγμή συμπύκνωσης ευρύτερων γεωπολιτικών επιλογών. Καθώς οι ώρες περνούν, το βασικό ερώτημα που κυριαρχεί σε διπλωματικούς και στρατηγικούς κύκλους είναι αν πρόκειται για πραγματική προαναγγελία στρατιωτικής κλιμάκωσης ή για ένα εργαλείο πίεσης που αποσκοπεί στην επιβολή νέων όρων διαπραγμάτευσης. Οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου, με ευθείες απειλές κατά κρίσιμων υποδομών του Ιράν και με αναφορές στο Στενό του Ορμούζ, συνθέτουν ένα σκηνικό υψηλής έντασης, στο οποίο η στρατιωτική αποτροπή, η διπλωματική πίεση και η οικονομική ασφυξία λειτουργούν ταυτόχρονα, διαμορφώνοντας ένα επικίνδυνο μείγμα που μπορεί είτε να οδηγήσει σε νέα διαπραγματευτική εξίσωση είτε να πυροδοτήσει μια ευρύτερη περιφερειακή ανάφλεξη.Περισσότερα ...