Το δίλημμα των επόμενων εκλογών: εναλλαγή προσώπων ή αλλαγή πολιτικής;

Με αφορμή τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στη ΔΕΘ, γίνεται πλέον ευδιάκριτο ότι στις επόμενες εκλογές διακυβεύεται κάτι περισσότερο από την κυβερνητική εναλλαγή. Διακυβεύεται η ίδια η πολιτική παρακαταθήκη της Μεταπολίτευσης: η αντιπαράθεση διαφορετικών προγραμμάτων διακυβέρνησης, μέσα από την οποία ο πολίτης καθίσταται πραγματικός ρυθμιστής της πολιτικής πορείας της χώρας.

Του Χάρη Τσιόκα*

Το δίλημμα δεν ήταν ποιος μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τις υφιστάμενες πολιτικές, αλλά ποια πλειοψηφία μπορεί να εφαρμόσει διαφορετικές επιλογές για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, τον ρόλο του κράτους και για πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.

Οι εξαγγελίες του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, κατά την άποψή μου, υπερασπίζονται τον πυρήνα ενός μοντέλου που έχει οξύνει τις ανισότητες, έχει συρρικνώσει την εγχώρια παραγωγική βάση και έχει περιορίσει τον κοινωνικό και αναπτυξιακό ρόλο του κράτους. Οι παροχές προσφέρουν πρόσκαιρες ανάσες, δεν αντιμετωπίζουν όμως τις αιτίες της ακρίβειας, των ανισοτήτων, της περιφερειακής ερήμωσης, της δημογραφικής συρρίκνωσης και της εμπορευματοποίησης των κοινών αγαθών.

Και όλα αυτά σε μια περίοδο κατά την οποία η χώρα καλείται να αντιμετωπίσει ευρύτερες γεωπολιτικές ανακατατάξεις που μεταβάλλουν τις ισορροπίες στην περιοχή.

Η παγίδα της προσωποποίησης

Μάλιστα για το σενάριο της συνέχειας αυτών των πολιτικών, εφ όσον δεν καταστεί εφικτή η αυτοδυναμία της ΝΔ, γίνεται προσπάθεια από τα ίδια κέντρα να εκτονωθεί η διογκούμενη κοινωνική δυσφορία με διεργασίες χρέωσης της ευθύνης μόνο στον Κυριάκο  Μητσοτάκη και όχι στις πολιτικές της ΝΔ .

Εναλλαγή προσώπων και όχι αλλαγή πολιτικής είναι η επιδίωξη .

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι παράλληλα προβάλλεται η πρωτοβουλία κόμματος Σαμαρά ως δυναμική που θα αποτρέψει μεν την αυτοδυναμία κυβέρνησης Μητσοτακη αλλά  θα οδηγήσει σε σχήματα εναλλαγής προσώπων με συμμετοχή ή στήριξη της ΝΔ

 Γεγονός που περιορίζει την συζήτηση σε προτάσεις καλύτερης διαχείρισης των άδικων πολιτικών που δημιούργησαν την κοινωνική και οικονομική κρίση .

Η ευθύνη του προοδευτικού χώρου

Εδώ ακριβώς γίνεται ανάγκη ο προοδευτικός χώρος να καταστήσει σαφές ότι σ αυτές τις εκλογές ζητούμενο γίνεται να αναμετρηθεί με εναλλακτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης που θα στηρίζεται σε μια σύγχρονη κοινωνική και πολιτική συμμαχία!

Για το λόγο αυτό γίνεται απαραίτητο στις επιδοματικές πολιτικές της ΝΔ  οι ηγεσίες των προοδευτικών κομμάτων να μιλήσουν συγκεκριμένα με προγράμματα που αφορούν μέτρα πολιτικής πρόσβασης  της παραγωγικής βάσης σε χρηματοδοτικά εργαλεία , προγράμματα και τεχνολογίες προκειμένου να αξιοποιηθούν τα συγκριτικά πλεονέκτηματα της χώρας ,να αναταχθει η περιφερειακή Ερήμωση και το δημογραφικό πρόβλημα.

Η πολιτική στόχευση πρέπει να αφορά αποκέντρωση, πόρων και αρμοδιοτήτων ανά περιφέρεια και όχι απλά αποσυγκέντρωση υπουργείων.
Με κίνητρα  ένταξης των νέων στην παραγωγική δραστηριότητα και πολιτικές μείωσης του κόστους και ανταγωνιστικότητας του πρωτογενούς τομέα.

Το προγραμματικό πλαίσιο προοδευτικής  πρέπει να καθιστά το κράτος προσβάσιμο σε όλους με διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα των κοινών αγαθών και εργασιακούς κανόνες που διασφαλίζουν δίκαιη συμμετοχή των συντελεστών στο παραγόμενο αποτέλεσμα.
Κυρίαρχο θέμα γίνονται συλλογικές συμβάσεις που διασφαλίζουν δικαιώματα στις νέες κοινωνικές διαστρωματώσεις και με κανόνες στο περιβάλλον πλέον της τηλεργασίας.

 Γι αυτό ακριβώς και έχει σημασία αν το δημοσιονομικό πλαίσιο του εναλλακτικού προγράμματος θα αφορά την διεύρυνση της παραγωγικής βάσης και όχι την εφάπαξ παροχολογία.

Τα προηγούμενα αποτελούν ενδεικτικές κατευθύνσεις της ανάγκης τα προοδευτικά κόμματα να ανταγωνιστούν σε εξειδίκευση προγραμμάτων προκειμένου σ αυτές τις εκλογές να γίνουν καταλύτες  συνεργασιών για προοδευτική διακυβέρνηση.

Η κοινωνία δείχνει στα ευρήματα να καταψηφίζει κομματικές περιχαρακώσεις που μεταφέρουν την προοδευτική διακυβέρνηση στην μεθεπόμενη τετραετία και οι υπεύθυνοι θα το χρεωθούν.

Η ιστορία δεν αντιγράφεται αλλά διδάσκει..

Για το πώς πρέπει να υποδεχθούν τα προοδευτικά κόμματα τη νέα εποχή 

Επειδή όπως φαίνεται κανένα κόμμα δεν θα μπορέσει μόνο του και το ευρωπαϊκό μοντέλο έρχεται και στην Ελλάδα είναι χρήσιμο να διδαχθούν από το μήνυμα  που εξέπεμψαν οι εκλογές του ’90 . Οταν προκηρύχθηκαν από τον κ Μητσοτακη πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού.

Θυμίζω ότι παρά το γεγονος ότι ενώ είχε προηγηθεί η πολιτική δίωξη του Ανδρέα Παπανδρέου με συμμετοχή του τότε Συνασπισμού, προκειμένου να αποτραπεί η αυτοδυναμία της κυβέρνησης Μητσοτάκη συνεργάστικαν στις μονοεδρικές τα προοδευτικά κόμματα ΠΑΣΟΚ και Συνασπισμός και απέτρεψαν την αυτοδυναμία δείχνοντας την ανάγκη εναλλακτικού δρόμου.

Σήμερα το γεγονότος αυτό γίνεται επίκαιρο καθότι η κοινωνική ανάγκη δεν ζητά εναλλαγή προσώπων αλλά αλλαγή πολιτικής και γι αυτό όλοι κρίνονται.

Γιατί όπως έλεγε ο Α. Παπανδρεου στην πολιτική δεν υπάρχει χάσμα γενεών αλλά ιδεών.-
*πρώην βουλευτής