Όλο και περισσότεροι ξένοι συνταξιούχοι επιλέγουν την Ελλάδα για μόνιμη εγκατάσταση-Πρέπει να είμαστε περήφανοι;
✨Η Ελλάδα του 2026 γίνεται προορισμός για ξένους συνταξιούχους λόγω του χαμηλότερου κόστους ζωής σε σύγκριση με τις πατρίδες τους, ενώ οι Έλληνες δυσκολεύονται.
✨Μετά 45 χρόνια στην ΕΟΚ και 24 στην ευρωζώνη, η χώρα αντιμετωπίζει οικονομική και κοινωνική παρακμή, με διαλυμένη βιομηχανία και φυγή επιστημόνων στο εξωτερικό.
✨Η οικονομία στηρίζεται κυρίως στον τουρισμό και τις υπηρεσίες, χωρίς αλλαγή παραγωγικού μοντέλου, ενώ η πολιτική διαφθορά εμποδίζει την αναπτυξιακή ανασυγκρότηση.
✨Οι νέες οικογένειες αδυνατούν να αποκτήσουν ακίνητα και το μέλλον παραμένει αβέβαιο, με την Ελλάδα να παραμένει χώρα που προτιμούν μόνο τουρίστες και ξένοι συνταξιούχοι.
Η είδηση ότι η Ελλάδα γίνεται μαγνήτης για ξένους συνταξιούχους θα έπρεπε, άραγε, να μας χαροποιεί; Το ερώτημα έχει ρητορικό χαρακτήρα. Η παραπάνω διαπίστωση αποτελεί ίσως την πιο αδιάσειστη απόδειξη ότι η πατρίδα έχει γίνει ξένη για τους μόνιμους κατοίκους της και πολίτες της. Ξένη και ιδιαίτερη ακριβή.
Ο βίος καθίσταται αβίωτος στην Ελλάδα του 2026 για τους Έλληνες. Αυτή είναι η πικρή πραγματικότητα. Και επειδή η φύση σιχαίνεται τα κενά, έρχονται πλέον για μόνιμη εγκατάσταση στη χώρα ξένοι συνταξιούχοι, κυρίως Ευρωπαίοι και Αμερικανοί σύμφωνα με το πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της Καθημερινής την Τρίτη.
Και προσέξτε: Ερχονται εδώ οι ξένοι συνταξιούχοι του προηγμένου βορρά γιατί το κόστος ζωής τούς φαίνεται περισσότερο διαχειρίσιμο σε σχέση με των δικών τους πατρίδων και πάντα σύμφωνα με τις δικές τους αποδοχές.
Οι Ελληνες συνταξιούχοι δεν μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς στην πατρίδα τους αλλά ευτυχώς υπάρχουν οι ξένοι που αγοράζοντας ακίνητα διαμένουν μόνιμα και χαίρονται τα αγαθά της ελληνικής γης.
Τι συμβαίνει 45 χρόνια μετά την είσοδο στην… ΕΟΚ
Ολα αυτά λαμβάνουν χώρα 45 ακριβώς χρόνια μετά την επίσημη είσοδο της χώρας στην τότε ΕΟΚ και 24 μετά την υιοθέτηση του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος.
Αναζητείται η Γη της Επαγγελίας που μας υποσχέθηκαν το 1981 και δεν βρίσκεται. Αντιθέτως, ανιχνεύονται κοινωνικά ερείπια που διαδέχθηκαν τα οικονομικά.
Η βιομηχανική παραγωγή της χώρας ουσιαστικά διαλύθηκε δικαιώνοντας αυτούς που προέβλεπαν ότι η Ελλάδα θα παίξει το ρόλο του…σερβιτόρου στην ΕΕ. Πράγματι, ακόμα και σήμερα, η οικονομία μας διατηρείται από τις υπηρεσίες και κυρίως από τον τουρισμό. Βιομηχανική παραγωγή δεν υπάρχει και οι περισσότεροι Ελληνες επιστήμονες φεύγουν για το εξωτερικό.
Κανείς μα κανείς δεν φρόντισε τα τελευταία 30 χρόνια τουλάχιστον να αλλάξει παραγωγικό μοντέλο η πατρίδα. Ακόμα και μετά την αδυσώπητη κρίση, που “θεραπεύτηκε” με φάρμακα που παραλίγο να σκοτώσουν τον άρρωστο, επιμένουμε στην ίδια τακτική.
Γι’ αυτό και η Ελλάδα είναι πλέον δημοφιλής μόνο στους τουρίστες και ιδιαίτερα στους (ξένους) συνταξιούχους. Οι άνθρωποι που παράγουν δεν έχουν θέση στη χώρα. Πληρώνουν τα πάντα πανάκριβα αναλογικά με τις αποδοχές τους και ακόμα και τα ταπεινά όνειρα των προηγούμενων δεκαετιών, η αγορά ενός σπιτιού ας πούμε, εξελίσσονται σε όνειρα απατηλά.
Η γλώσσα της αλήθειας
Αλήθεια ποια νέα οικογένεια ή όχι και τόσο νέα μπορεί να αποκτήσει ένα ακίνητο σήμερα, έστω και μικρό; Ελάχιστες, αν θέλουμε να μιλήσουμε τη γλώσσα της αλήθειας.
Η γλώσσα της αλήθειας λέει επίσης ότι δεν διαφαίνεται φως στην άκρη του τούνελ. Η πατρίδα δεν αλλάζει γιατί δεν αλλάζουν οι πολιτικοί ταγοί της που παραμένουν δέσμιοι διαπλεκόμενων συμφερόντων τα οποία αναπαράγονται αυτομάτως, από γενιά σε γενιά.
Η γλώσσα του ψέματος αντίθετα θα υποσχεθεί πολλά στην προσεχή ΔΕΘ. Κανένας όμως δεν θα μιλήσει για την ανάγκη βαθιάς παραγωγικής ανασυγκρότησης.
Η σημερινή εικόνα βολεύει αυτούς που διαφεντεύουν την πατρίδα. Και όσοι, δίπλα τους, αρπάζουν τα ξεροκόμματα που περισσεύουν είναι ευχαριστημένοι, δεν ζητούν τίποτα άλλο από τη ζωή τους.
Θα πουλήσουν και το εξοχικό τους στο χωριό σε κάποιον ξένο συνταξιούχο που θα ενδιαφερθεί και όλα καλά. Αυτή είναι η Ελλάδα (που χτίστηκε τα τελευταία 30 χρόνια).
SiteDesign