Ρεπορτάζ libre: Remote θέσεις εργασίας-Μια νέα μεσαία τάξη γεννιέται στην Ελλάδα με μισθούς εξωτερικού
✨Μια αυξανόμενη τάση στην Ελλάδα είναι οι εργαζόμενοι που απασχολούνται απομακρυσμένα για ξένες εταιρίες και αμείβονται με υψηλότερους μισθούς εξωτερικού.
✨Οι μισθοί για remote εργασία από εταιρίες Δυτικής Ευρώπης ή ΗΠΑ ξεκινούν από 35.000 έως και 100.000 ευρώ ετησίως, παραμένοντας στην Ελλάδα.
✨Η νέα ψηφιακή μεσαία τάξη δημιουργεί ανταγωνισμό στην ελληνική αγορά εργασίας, ενώ αντιμετωπίζει φορολογικές και εργασιακές προκλήσεις, όπως ανασφάλεια και burnout.
✨Το φαινόμενο αποδεικνύει ότι το brain drain δεν απαιτεί φυσική μετανάστευση, αφού η εργασία πλέον είναι παγκόσμια, χωρίς να εγκαταλείπεται η χώρα.
Ίσως δεν είναι ακόμη απολύτως αντιληπτό ως φαινόμενο αλλά η τάση υπάρχει. Ανάμεσά μας υπάρχουν Ελληνες εργαζόμενοι που δουλεύουν remote για ξένες εταιρίες και αμείβονται με τους μισθούς της χώρας στην οποία εδρεύει η εταιρία. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αυτοί ακριβώς οι εργαζόμενοι έχουν πολύ καλύτερες αποδοχές από τους συναδέλφους τους που εργάζονται σε εταιρίες με έδρα την Ελλάδα και εισπράττουν “ελληνικούς” μισθούς.
Δεν υπάρχει, είναι η αλήθεια κάποιο επίσημο νούμερο ή κάποια επίσημη καταγραφή των αυτών εργαζόμενων αλλά τα μέλη των πάσης φύσεως κοινοτητών remote workers αυξάνονται, στα σχετικά φόρουμς γίνεται ένας πραγματικός χαμός και το ενδιαφέρον έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Θεωρητικά, τι καλύτερο να μην μετακινείσαι από το σπίτι σου και να αμοίβεσαι, ας πούμε, με μισθούς Ολλανδίας;
Η (ξένη) αγορά ζητά συνήθως devolopers, web designers, product managers, αναλυτές data και συναφείς ειδικότητες. Οι νεαροί Ελληνες εργαζόμενοι με τα καλά βιογραφικά αρπάζουν όλο και πιο συχνά αυτές τις ευκαιρίες αλλάζοντας το τοπίο στην ελληνική αγορά εργασίας… απέχοντας από αυτή.
Με τουλάχιστον διπλάσιους μισθούς
Ποια όμως είναι η διαφορά της τάξης μεγέθους στους μισθούς; Ως γνωστόν ο μέσος μισθός στην Ελλάδα είναι κάτι λιγότερο από 1400 ευρώ μικτά. Σε remote θέση εργασίας που προσφέρει εταιρία από την Δυτική Ευρώπη ή τις ΗΠΑ τα ποσά, απολύτως φυσιολογικά, είναι πολύ μεγαλύτερα.
Στην Ελλάδα ο εργαζόμενος θα κερδίσει περίπου 18.000 ευρώ ετησίως, στο εξωτερικό αυτό το ποσό μπορεί να διπλασιαστεί ή και να τριπλασιαστεί ανάλογα τη θέση, την εταιρία και την εμπειρία του εργαζόμενου.
Σε εταιρίες των ΗΠΑ κάποιοι μπορούν να φτάσουν ακόμα και τα 100.000 ευρώ ετησίως. Το σημαντικότερο; Εισπράττεις αυτό το ποσό μένοντας στην Ελλάδα, πληρώνοντας τιμές Ελλάδας και κόστος στέγασης Ελλάδας. Οσο ακριβά και αν είναι τα πράγματα στη χώρα, στα επίπεδα της Νέας Υόρκης ή του Λονδίνου για παράδειγμα δεν έχουν φτάσει.
Ενας μέσος μισθός για έναν εργαζόμενος στο software, στο design ή στο marketing μπορεί να κυμανθεί από τα 35.000 μέχρι τις 60.000 ευρώ ετησίως. Αυτομάτως έχουμε μία πολύ σημαντικη αύξηση στην τάση μεγέθους των μισθών.
Πολύ λογικά αυξάνεται το ενδιαφέρον και πολύ λογικά έχουν διαμορφωθεί, όπως είπαμε και παραπάνω, κοινότητες όπως οι Digital Nomads Greece. Γι’ αυτούς λεπτομέρειες μπορείτε να δείτε εδώ (https://digitalnomads.gr/?utm_source=chatgpt.com).
Θα έλεγε κανείς ότι δημιουργείται, αργά αλλά σταθερά, μία νέα ψηφιακή μεσαία τάξη εξωτερικού εντός της χώρας με ότι αυτό συνεπάγεται. Και συνεπάγεται πολλά.
Ελληνικές εταιρίες νιώθουν σοβαρό ανταγωνισμό αφού δεν μπορούν να πείσουν τους Ελληνες εργαζόμενους (πάντα υψηλής ειδίκευσης) να δουλέψουν γι αυτές. Είναι σαν να υπάρχει περιορισμένο brain drain χωρίς οι επαγγελματίες να φεύγουν από την Ελλάδα.
Η άλλη πλευρά του φεγγαριού
Από την άλλη οι εργαζόμενοι έχουν να αναμετρηθούν με τις προκλήσεις που φέρνει αυτή η νέα μέθοδος εργασίας. Οι θέσεις εργασίας που καλύπτουν δεν είναι και οι πιο σταθερές του κόσμου, οι εργαζόμενοι σ’ αυτές είναι συνήθως αναλώσιμες.
Αντιμετωπίζουν συνήθως το φαινόμενο της φορολογικής πολυπλοκότητας (που θα φορολογηθείς, για ποια ποσά) ενώ οι πιθανότητες για ένα μεγάλο εργασιακό burnout σίγουρα αυξάνονται για κάποιον που δουλεύει συνεχώς από το σπίτι (και ίσως γι’ αυτό τα επίσημα ποσοστά remote εργασίας που μετράει η Eurostat είναι ακόμη πολύ χαμηλά στην Ελλάδα, στο 4,5% σύμφωνα με τα στοιχεία του 2025).
Συμπερασματικά, η νέα γενιά Ελλήνων που εργάζεται για εταιρείες του εξωτερικού χωρίς να εγκαταλείπει τη χώρα αποτυπώνει ίσως πιο καθαρά από κάθε άλλη τάση το πώς αλλάζει η ίδια η έννοια της εργασίας. Για πρώτη φορά, χιλιάδες εργαζόμενοι μπορούν να ζουν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη ή ακόμη και σε μικρές πόλεις της περιφέρειας, αλλά να ανήκουν οικονομικά και επαγγελματικά σε μια εντελώς διαφορετική αγορά.
Οι υψηλότερες αμοιβές και η ευελιξία δημιουργούν νέες δυνατότητες, αλλά ταυτόχρονα γεννούν και νέες ανισότητες απέναντι στους εργαζόμενους της ελληνικής αγοράς.
Πίσω όμως από τους καλύτερους μισθούς, υπάρχουν συχνά εξαντλητικά ωράρια, απομόνωση και εργασιακή ανασφάλεια. Ας κρατήσουμε επίσης το ότι το φαινόμενο δείχνει ότι το brain drain δεν συνδέεται πλέον απαραίτητα με τη φυσική μετανάστευση. Η εργασία έχει γίνει παγκόσμια, ακόμη κι όταν ο εργαζόμενος παραμένει στον τόπο του.