Η γαλάζια “φανέλα”, ο Μακάριος, ο ΟΠΕΚΕΠΕ και οι εκλογές

Κατά τον πρωθυπουργό (στην ομιλία του στη Βουλή) οι πολίτες στο πασχαλινό τραπέζι δεν συζητούσαν για το δίπλωμα του Μακάριου Λαζαρίδη από το “σφραγισμένο” κολλέγιο αλλά για την ακρίβεια. Λιγότερο ή περισσότερο ακριβές, το ζήτημα είναι πώς η κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ βοά για την κακή πολιτικά και επικοινωνιακά διαχείριση του θέματος, αρκετοί, δε, βουλευτές τονίζουν πώς εάν ήταν οι ίδιοι στην θέση του Καβαλιώτη υφυπουργού θα είχαν ήδη πάει στο σπίτι τους.

Με όποιον νεοδημοκράτη βουλευτή κι αν συνομιλήσεις αυτό τον καιρό ακούς ότι έχει διαρραγεί η σχέση εμπιστοσύνης προς το Μέγαρο Μαξίμου όπως παλαιότερα. “Σχεδόν κανείς δεν έχει πιά το πάθος να ιδρώσει την κομματική φανέλα”, έλεγε χαρακτηριστικά πρώην υπουργός για να περιγράψει το πρόβλημα. Η περίπτωση Λαζαρίδη αναφέρεται ως απόδειξη ότι υπάρχουν δύο και τρεις ταχύτητες λειτουργίας, με κάποιους να προστατεύονται παρότι παρατυπούν εξώφθαλμα και άλλους να μένουν εκτός νυμφώνος και να μην διαθέτουν τα στοιχειώδη εφόδια για να διαχειριστούν την οργισμένη εκλογική βάση.

Έστω και με καθυστέρηση ο πρωθυπουργός έλαβε το μήνυμα και θα συγκαλέσει σύντομα την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος και παράλληλα επιχειρείται να κατευναστούν τα πνεύματα ώστε να μην λάβει μεγάλες διαστάσεις το “αντάρτικο” των γαλάζιων βουλευτών στην ψηφοφορία για την άρση ασυλίας των 13 συναδέλφων τους.

Αναμφίβολα, στις επόμενες εκλογές πολλά θα κριθούν στο πεδίο του κόστους ζωής, από τις συνεχιζόμενες ανατιμήσεις στα ράφια των σούπερ μάρκετ μέχρι την γενικότερη αύξηση του κόστους ζωής (π.χ ενοίκια) που επιδεινώνονται από την οικονομική αναταραχή λόγω πολέμου αλλά δεν οφείλονται μόνο σε αυτόν.

Κι επειδή δεν φαίνεται να υπάρχουν πολιτικά καύσιμα και βούληση για πολιτικές υπέρβασης που θα περιορίσουν κάπως την ακρίβεια, το κλίμα επιβαρύνεται από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, περιπτώσεις τύπου Λαζαρίδη, ακόμα και την αχλή που αφήνει η υπόθεση των παρακολουθήσεων. Όταν η πολιτική γίνεται ζυμάρι κολλάνε επάνω του ευκολότερα οι μύγες.

Πηγαίνοντας προς τις εκλογές και με αδιαμόρφωτο ακόμα τον πολιτικό χάρτη (εν αναμονή νέων κομμάτων), η κυβέρνηση χρειάζεται ακόμα περισσότερο πλέον τους βουλευτές που εκ των πραγμάτων δίνουν την μάχη στην περιφέρεια. Όχι μόνο αυτή για την δική τους επανεκλογή αλλά και και για τη “φανέλα”.

Και η απουσία εκείνου ή εκείνων που μπορούν να εμπνεύσουν την κοινοβουλευτική ομάδα γίνεται ακόμα πιό αισθητή.