Κάθε μέρα μετράει για τρεις- Ασύμμετρες απειλές και εσωτερική πολιτική αβεβαιότητα
Φωτογραφία από την ανανέωση της διακόσμησης στο Μέγαρο Μαξίμου
✨Η συνεχιζόμενη ενεργειακή κρίση από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή προκαλεί πληθωριστικές πιέσεις, ανατιμήσεις και ύφεση στην παγκόσμια και εγχώρια οικονομία.
✨Στο πολιτικό πεδίο, η κυβέρνηση αντιμετωπίζει πολιτική αστάθεια, νέα κόμματα και σκάνδαλα που απειλούν τη δημοσκοπική κυριαρχία της μέχρι τις εκλογές του 2027.
✨Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι υποθέσεις υποκλοπών και Τεμπών δημιουργούν πολιτικές εντάσεις, με κυβερνητικά στελέχη να κινδυνεύουν να αποκλειστούν ή να ανεξαρτητοποιηθούν.
✨Η κυβέρνηση πρέπει να ισορροπήσει μεταξύ ηθικής στάσης και κοινοβουλευτικής σταθερότητας, ενώ οι εξελίξεις παραμένουν ραγδαίες και αρνητικές χωρίς ελπίδα για θετικές πρωτοβουλίες.
Κάθε ημέρα που θα περνάει πιά μετράει για τρεις. Ουδέποτε, εδώ και δεκαετίες, ζήσαμε, παγκοσμίως και καθ΄ ημάς, τόσο πυκνό χρόνο και μάλιστα με τόσο δυσοίωνες προοπτικές. Από τη μία ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή που παράγει ασύμμετρες επιπτώσεις σε τέτοιο βαθμό που ωθεί την Κομισιόν να προβλέπει μακρά ενεργειακή κρίση, με τις τιμές στα ύψη και πιθανώς ακόμα και πρόβλημα επάρκειας. Όλα αυτά θα προκαλέσουν μεγάλες ανατιμήσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα και τις υπηρεσίες, απρόβλεπτες πληθωριστικές πιέσεις, ύφεση και πολλά άλλα.
Από την άλλη, στο εγχώριο πολιτικό περιβάλλον, εκτός από την ακρίβεια που θα επιβαρυνθεί ίσως δραματικά από τον πόλεμο, έχουμε εισέλθει σε πολιτική καταιγίδα μακράς διάρκειας. Εφόσον δεν προκύψει αιφνιδίως ανάγκη για προσφυγή πρόωρα στις κάλπες, το διάστημα μέχρι τις εκλογές της άνοιξης του 2027 θα παραγάγει συνεχώς γεγονότα και αφόρητες πιέσεις στην σημερινή δημοσκοπική κυριαρχία της κυβέρνησης.
Μέχρι το φθινόπωρο, ο πολιτικός χάρτης θα είναι εντελώς διαφορετικός, με δύο ή και τρία νέα κόμματα (Τσίπρας, Καρυστιανού, Σαμαράς) και την κυβέρνηση αναγκασμένη να διαχειριστεί ταυτόχρονα:
α) την ανατροπή των σχεδίων της για πακέτο παροχών, τον Σεπτέμβριο στη ΔΕΘ, ως προωθητικό πολιτικό καύσιμο στην πορεία προς τις εκλογές. Ο προϋπολογισμός πρέπει πλέον να αναθεωρηθεί υπό το πρίσμα των παγκόσμιων οικονομικών εξελίξεων και οι δυνατότητες του οικονομικού επιτελείου θα περιοριστούν αισθητά.
β) την συνδυασμένη αρνητική “συναστρία” του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, της υπόθεσης των υποκλοπών και της εξέλιξης στη δίκη των Τεμπών.
Ο ΟΠΕΚΕΠΕ αναδεικνύεται σε μεγάλο πολιτικό ναρκοπέδιο. Το Μέγαρο Μαξίμου αντέδρασε στην πρώτη δικογραφία με την εξώθηση εκτός κυβέρνησης τριών υφυπουργών και είναι αναγκασμένο να αντιδράσει τουλάχιστον ισοδύναμα στις τρεις νέες δικογραφίες που περιγράφουν σοβαρότερες κατηγορίες με εμπλεκόμενους πάνω από 20 πρώην και νυν υπουργούς και βουλευτες.
Η εικόνα είναι προβληματική όταν περίπου το 15% της Κ.Ο της Ν.Δ εμφανίζεται στις χιλιάδες σελίδες των δικογραφιών. Η εξέταση “ανά περίπτωση” είναι μία πρώτη γραμμή αμύνης, όχι όμως ιδιαίτερα ανθεκτική.
Εφόσον, δε, ο πρωθυπουργός επιλέξει –μάλλον σωστά και λογικά– την σκληρή γραμμή να θέσει εκτός ψηφοδελτίων όλους όσοι εμπλέκονται και η υπόθεσή τους δεν έχει τελεσιδικήσει απαλλακτικά έως τις εκλογές, ή ακόμα περισσότερο να ζητήσει τις έδρες όσων βαρύνονται με κακουργήματα, ουδείς στην Κ.Ο της Ν.Δ θα αισθάνεται ασφαλής. Έπονται, άλλωστε, ακόμα περισσότερες δικογραφίες (οι τρεις πρόσφατες αφορούν την περίοδο 2020-21) και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πόσοι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος θα αντιμετωπίσουν πλημελήμματα ή κακουργήματα.
Τι θα συμβεί, για παράδειγμα, εάν κάποιοι εκ των βουλευτών θεωρήσουν ότι αδικούνται για απλά ρουσφέτια και προτιμήσουν να ανεξαρτητοποιηθούν αντί να παραδώσουν τις έδρες τους; Το Μαξίμου, λοιπόν, είναι υποχρεωμένο να επιδείξει αντανακλαστικά “ηθικής στάσης” αλλά θα διακινδυνεύσει την κοινοβουλευτική του σταθερότητα.
Σε κάθε περίπτωση το επιχείρημα περί πολιτικής αστάθειας εάν η Ν.Δ δεν επιτύχει την αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές αδυνατίζει αισθητά από τον συνδυασμό ακρίβεια και διαφθορά, ενώ θα δεχτεί επιπλέον πυρά εφόσον προκύψουν απρόβλεπτες εξελίξεις και στην υπόθεση των υποκλοπών, όπου, ως φαίνεται, ο καταδικασθείς Ταλ Ντίλιαν είναι αποφασισμένος να παίξει το τελευταίο χαρτί του.
Ακόμα, όμως, κι αν το χρονικό διάστημα μέχρι τις εκλογές της άνοιξης του 2027 είναι μεγάλο, επί της ουσίας είναι μικρό. Οι εξελίξεις είναι τόσο πυκνές και καθημερινά προκύπτουν γεγονότα, η δε κυβέρνηση στερεύει από καλές ειδήσεις και πρωτοβουλίες, οι οποίες και όταν υπάρχουν “πνίγονται” μέσα στην αρνητική διεθνή και εγχώρια επικαιρότητα της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας.