Απομεινάρια μιας μέρας…

Τι είπε ο Κώστας Ζαχαριάδης που κατά τον Παύλο Πολάκη και τους υποστηρικτές του συνιστά “έγκλημα καθοσιώσεως” ώστε να παραπεμφθεί (με το ερώτημα της διαγραφής;) στην Επιτροπή Δεοντολογίας του ΣΥΡΙΖΑ -ΠΣ; Ό,τι ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορούσε να ηγηθεί ενός συμμαχικού σχήματος της κεντροαριστεράς. Η δήλωση δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας, μάλλον το επιθυμητά αυτονόητο εκφράζει, πέραν του ότι το συζητούν οι σώφρονες εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ και το δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις.

Η σκόνη που σήκωσε ο εκπροσωπών –κατά δήλωσή του– τον “μισό ΣΥΡΙΖΑ” (δηλαδή το ήμισυ του 4,5% που προκύπτει από τις μετρήσεις, άρα το 2,25% του εκλογικού σώματος) δεν προορίζεται, φυσικά, για τον δραστήριο Ζαχαριάδη αλλά στοχεύει στη δημιουργία προγεφυρώματος για να διεκδικηθούν τα “απομεινάρια μιας μέρας” –για να θυμηθούμε το βιβλίο του νομπελίστα Ισιγκούρο που έγινε εκπληκτική ταινία από τον Τζέϊμς Άϊβορι. Κατά βάση στόχος είναι να διαχωρίσουν ορισμένοι τη θέση τους από το πλάνο του πρώην πρωθυπουργού για την ίδρυση νέου κόμματος και να προκαταλάβουν την βέβαιη μετάβαση σημαντικού αριθμού βουλευτών και στελεχών σε αυτό.

Ενώ στην κοινωνία είναι πολλοί αυτοί που ελπίζουν να συγκροτηθεί κάτι αρκετά μεγάλο ώστε να αμφισβητηθεί η πολιτική κυριαρχία της Ν.Δ ενόψη των επόμενων εκλογών, οι λίγοι ομφαλοσκοπούν για να διατηρήσουν κάτι μικρό και περίκλειστο που πόρρω θα απέχει από την στρατηγική της κυβερνώσας κεντροαριστεράς που υπηρέτησαν για μία δεκαετία υπό την καθοδήγηση εκείνου που τώρα μέμφονται. Όλως τυχαίως αυτοί οι λίγοι είναι τα ίδια πρόσωπα που έδρασαν με χειρουργική ακρίβεια για να εγκαταστήσουν στην Κουμουνδούρου τον εξ Αμερικής φέρελπι που στη συνέχεια αποκαθήλωσαν επειδή τους διέλυσε. Άβυσσος…

Η συζήτηση είναι άσκοπη και ατελέσφορη. Άσκοπη γιατί δεν καταλήγει σε κάτι που μπορεί να μεταβάλλει την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ προς ένα αδιέξοδο που μπορεί να τον αφήσει ακόμα και εκτός Βουλής. Ατελέσφορη διότι την τελική απόφαση θα την λάβει αυτός τον οποίο μέμφονται όσοι εκμεταλλεύονται την πικρή αλήθεια του Ζαχαριάδη. Μόνο που τα ίδια λέει και ο Σωκράτης Φάμελλος, οπότε ο εκπρόσωπος Τύπου χρησιμοποιείται και ως σαμάρι στη θέση του γαϊδάρου- κατά την λαϊκή παροιμία.

Κάτι ανάλογο μπορεί να διαδραματισθεί και στο ΠΑΣΟΚ εάν το συνέδριο δεν αποτελέσει βατήρα για την άνοδο των ποσοστών του κόμματος ώστε να αποκτήσει λογική βάση η διεκδίκηση της νίκης “έστω και με μία ψήφο”. Αλλά και στη Νέα Αριστερά που ακολουθεί πιθανότατα τα ίδια βήματα προς τη διάσπαση.