Ο Τραμπ εξετάζει εντυπωσιακή επιχείρηση πιο επικίνδυνη από την εξόντωση του μπιν Λάντεν

Καθώς η σύγκρουση με το Ιράν εισέρχεται στην τρίτη εβδομάδα, στο εσωτερικό της Ουάσιγκτον διαμορφώνεται ένα από τα πιο σύνθετα και υψηλού ρίσκου διλήμματα της τρέχουσας κρίσης: αν και πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επιχειρήσουν να εξουδετερώσουν το πυρηνικό απόθεμα της Τεχεράνης. Ο Ντόναλντ Τραμπ, εξετάζει σενάρια που ξεκινούν από στοχευμένες επιχειρήσεις ειδικών δυνάμεων έως ευρύτερη στρατιωτική εμπλοκή, με στόχο την κατάσχεση ή καταστροφή ευαίσθητου πυρηνικού υλικού.

Οι επιλογές αυτές δεν εντάσσονται σε ένα συμβατικό στρατιωτικό πλαίσιο. Αντιθέτως, παραπέμπουν σε επιχειρήσεις εξαιρετικής πολυπλοκότητας, όπου η αβεβαιότητα των πληροφοριών, το γεωγραφικό βάθος των εγκαταστάσεων και οι τεχνικοί κίνδυνοι συνθέτουν ένα περιβάλλον επιχειρησιακής ασάφειας.

Οι βασικές υποδομές του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος εκτιμάται ότι βρίσκονται θαμμένες σε μεγάλα βάθη, κυρίως γύρω από το Ισφαχάν, αλλά και σε άλλες τοποθεσίες όπως το Φορντό και το Νατάνζ, γεγονός που καθιστά τον εντοπισμό και τον έλεγχο του υλικού ιδιαίτερα δύσκολο.

Μια τέτοια επιχείρηση θα ήταν πολύ πιο περίπλοκη και επικίνδυνη από προηγούμενες, όπως η δολοφονία του Οσάμα μπιν Λάντεν, δεδομένης της αβεβαιότητας γύρω από την ακριβή τοποθεσία του πυρηνικού υλικού και των κινδύνων που εγκυμονεί η διαχείρισή του, αναφέρουν οι New York Times.

Σύμφωνα με διπλωματικές και στρατιωτικές πηγές, το βασικό ερώτημα δεν είναι μόνο επιχειρησιακό αλλά και στρατηγικό: αν η ανάληψη δράσης θα αποτρέψει την πυρηνική κλιμάκωση ή, αντίθετα, θα επιταχύνει μια ανεξέλεγκτη αντίδραση.

Ο ίδιος ο Τραμπ έχει επανειλημμένα συνδέσει την πιθανότητα επέμβασης με τον κίνδυνο άμεσης χρήσης πυρηνικών όπλων από το Ιράν, υιοθετώντας μια ρητορική που ενισχύει την αίσθηση επείγοντος.

Την ίδια ώρα, ειδικοί προειδοποιούν ότι μια επιχείρηση τέτοιου τύπου ενέχει κινδύνους που υπερβαίνουν το στρατιωτικό πεδίο, περιλαμβάνοντας πιθανή απελευθέρωση ραδιενεργών υλικών ή ακόμη και αλυσιδωτές αντιδράσεις σε περίπτωση λανθασμένου χειρισμού.

Στο πλαίσιο αυτό, η απόφαση της Ουάσιγκτον αναδεικνύεται σε κομβικό παράγοντα όχι μόνο για την εξέλιξη της σύγκρουσης, αλλά και για τη συνολική αρχιτεκτονική ασφάλειας στη Μέση Ανατολή.