Ποιοί υπονομεύουν τον “κάθετο διάδρομο”;
✨Η κυβέρνηση προβάλλει τις ενεργειακές συμφωνίες με τις ΗΠΑ και τον "κάθετο διάδρομο" ως στρατηγικό βήμα για ενεργειακή ανεξαρτησία της Ευρώπης από τη Ρωσία.
✨Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Atlantic SEE LNG, Αλέξανδρος Εξάρχου, κατηγορεί ευρωπαϊκά κράτη για υπονόμευση του έργου και αναφέρει παθογένειες στην Ε.Ε. που καθυστερούν την ολοκλήρωσή του.
✨Υπάρχει αμφιβολία για την ειλικρινή πρόθεση ορισμένων βόρειων ευρωπαϊκών κρατών να εφαρμόσουν την απαγόρευση ρωσικού αερίου, ενώ η πίεση από τις ΗΠΑ για άρση κυρώσεων δυσχεραίνει την κατάσταση.
✨Η κυβέρνηση καλείται να ασκήσει πιέσεις στις Βρυξέλλες για την προστασία του στρατηγικού έργου, αλλά δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις δημόσιας δράσης μέχρι σήμερα.
Πριν μερικούς μήνες η κυβέρνηση πρόβαλλε την -αδιαμφισβήτητη- επιτυχία των πολύ σημαντικών ενεργειακών συμφωνιών με τις ΗΠΑ. “Κορωνίδα του στέμματος” ο “κάθετος διάδρομος” ο οποίος σε συνδυασμό με τον σταθμό μεταφόρτωσης στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης καθιστά την Ελλάδα ενεργειακό κόμβο, όπως διαρρήδην ειπώθηκε από τον πρωθυπουργό και τους αρμόδιους υπουργούς.
Οι συμφωνίες αυτές που χαρακτηρίσθηκαν ως εθνικής σημασίας έχουν, όμως, αξία, αφενός στο πλαίσιο της στρατηγικής απεξάρτησης της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο, αφετέρου εφόσον η ίδια η Ε.Ε αναλάβει πρωτοβουλίες για τη χρηματοδότηση των υποδομών που απαιτούνται, ειδικά στα κράτη από τα οποία θα διέρχεται ο “κάθετος διάδρομος” και τα οποία δεν έχουν πρακτικά τις οικονομικές δυνατότητες να τις κατασκευάσουν μόνες τους.
Όμως, κάτι δεν πάει καλά. Κι αυτό που φαίνεται πώς διστάζει να επισημάνει στεντορείως η κυβέρνηση το έκανε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Atlantic SEE LNG (κοινοπραξία AKTOR και ΔΕΠΑ) Trade Αλέξανδρος Εξάρχου. Σε συνέντευξή του στο “Βήμα” τόνισε πώς υπάρχουν ευρωπαϊκά κράτη που υπονομεύουν την ταχεία ολοκλήρωση του έργου επειδή δεν επιθυμούν ουσιαστικά την απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο (και πιθανότατα δεν αναφέρεται μόνο στον “συνήθη ύποπτο” Βίκτορ Όρμπαν). Άφησε, όμως, αιχμές και για την ίδια την Ε.Ε, οι παθογένειες (παραλυτικές ισορροπίες) της οποίας δεν επιτρέπουν την αναγκαία επιτάχυνση του έργου.
Ο κ. Εξάρχου εκτίμησε ότι δεν υπάρχει ειλικρινής πρόθεση από ορισμένα βόρεια κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εφαρμόσουν την απαγόρευση του ρωσικού αερίου και παρατήρησε ότι καλλιεργείται ένα κλίμα το οποίο επιδιώκει την απραγία ώστε να καταστεί μη αναστρέψιμη η επιστροφή στην ενεργειακή εξάρτηση από τη Ρωσία.
Δυστυχώς, έχει δίκιο. Εάν συνυπολογίσει κανείς και το γεγονός ότι οι ΗΠΑ πιέζουν για την προσωρινή και περιορισμένη (;) άρση των κυρώσεων κατά της Μόσχας για να φτάσει στις αγορές ρωσικό φυσικό αέριο λόγω της έλλειψης που προκαλεί η -ουδείς μπορεί να προβλέψει με ασφάλεια για πόσο ακόμα- έλλειψη λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή, τα πράγματα γίνονται δυσκολότερα.
Δεν αρκεί, όμως, να τα λέει ο Εξάρχου. Το ερώτημα είναι τι κάνουν οι Βρυξέλλες για να προστατεύσουν το εμβληματικό και στρατηγικό έργο και ακόμα περισσότερο εάν και πόσο πιέζει η Αθήνα προς αυτή την κατεύθυνση. Μπορεί ο Τραμπ να κινείται συγκυριακά (υπέρ του Πούτιν) λόγω πολέμου ώστε να ελαχιστοποιήσει τις συνέπειες στο ενεργειακό ισοζύγιο εξαιτίας των επιλογών του, η κυβέρνηση, όμως, οφείλει να προστατεύσει την δική της στρατηγική.
Ενδεχομένως να το κάνει στο παρασκήνιο. Στο προσκήνιο, πάντως, κάποια σαφής ένδειξη άσκησης πίεσης στις Βρυξέλλες δεν φαίνεται…
SiteDesign