Πλακιάς:”Ήξερα ότι δεν θα ξαναέβλεπα τα παιδιά μου από τη στιγμή που βγήκα από το σπίτι”
✨Ο Νίκος Πλακιάς, πατέρας των τριών θυμάτων στο δυστύχημα των Τεμπών, περιέγραψε με δάκρυα τα δραματικά γεγονότα της νύχτας της 28ης Φεβρουαρίου.
✨Εξέφρασε την απόγνωση του για το ότι τα παιδιά του ήταν ζωντανά μετά τη σύγκρουση και τόνισε το δύσκολο ψυχολογικό φορτίο που κουβαλάει μέχρι σήμερα.
✨Καταδίκασε την ανεπαρκή αντιμετώπιση της τραγωδίας ως απλό τροχαίο και ζήτησε ευθύνες από όλους, από τον σταθμάρχη μέχρι τον υπουργό, χωρίς δικαίωση ακόμη.
✨Τρία χρόνια μετά, η δίκη καθυστερεί, προκαλώντας οργή και θυμό, ενώ ο Πλακιάς τονίζει ότι τα παιδιά του δεν έγιναν θυσία για καλύτερο σιδηρόδρομο.
Με δάκρυα στα μάτια ο Νίκος Πλακιάς, ο χαροκαμένος πατέρας που έχασε τις δίδυμες κόρες του και την ανιψιά του, Μαρία, Χρυσή και Θώμη, στο τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη περιέγραψε όσα έζησε πριν από 3 χρόνια.
Ο Νίκος Πλακιάς περιέγραψε με μελανά χρώματα τι έγινε το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου. Όπως είπε μιλώντας στo Open: «Ήξερα ότι δεν θα ξαναέβλεπα τα παιδιά μου από τη στιγμή που βγήκα από το σπίτι» τη νύχτα της τραγωδίας των Τεμπών και περιέγραψε πως η σύζυγός του πίστευε ότι θα έβλεπαν ξανά τα παιδιά τους: «”Μην ανησυχείς” μου έλεγε “θα τα βρούμε τα κορίτσια”».
Στο νοσοκομείο άρχισαν να μαζεύονται συγγενείς των επιβατών και γρήγορα έγινε σαφές ότι παρέμεναν οι γονείς των παιδιών που είχαν χαθεί στο μοιραίο δυστύχημα.
Στη συνέχεια σημείωσε πως αφού έμαθε ότι τα παιδιά του σκοτώθηκαν στο δυστύχημα με τα τρένα, το μόνο που ήθελε να μάθει ήταν αν τα παιδιά του ζούσαν μετά την σύγκρουση: «Το μόνο που με ένοιαζε ήταν αν τα παιδιά ήταν ζωντανά μετά τη σύγκρουση ή αν φώναζαν “μαμά και μπαμπά”. Αν ήταν ζωντανά και αν με χρειάζονταν».
«Ξέρεις τι είναι να είσαι γονιός και να παρακαλάς το παιδί σου να μην έχει καταλάβει κάτι; Να έχεις χάσει το παιδί και εσύ να λες “Θεέ μου, σε παρακαλώ πολύ μην καταλάβει κάτι, να έφυγε όπως ήταν”. Αυτό ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι».
Περιέγραψε, πως δεν είχε άλλο μέλημα, ενώ σημείωσε πως στο πρώτο μνημόσυνο στις 40 μέρες ήταν όλοι μαζί, ακόμα και όσοι σήμερα κατηγορούνται για την υπόθεση.
«Δεν ήθελα να ακουστούν τα ηχητικά» είπε περιγράφοντας τις αποκαλύψεις που άρχισαν να βλέπουν το φως της δημοσιότητας. «Η φράση “δεν έχω οξυγόνο” απέδειξε ότι κάποιος αριθμός ατόμων ήταν ζωντανός μετά τη σύγκρουση» σημείωσε.
Αλλά και στο σπίτι, η κατάσταση ήταν δύσκολη. Περίμενε να ανοίξει η πόρτα και να μπει το παιδί του. «Το χειρότερο, όταν περνούσα από το δωμάτιο. δεν τολμούσα να γυρίσω να κοιτάξω, δεν έμπαινα». Στο σπίτι, υπάρχει μόνο μία φωτογραφία των κοριτσιών, στο δωμάτιό τους. «Δεν θα δείτε φωτογραφίες στους τοίχους, τις καλύτερες στιγμές τους, σ’ αυτή τη λίγη ζωή».
Ο κ. Πλακιάς εκφράζει οργή, καθώς «μια σύγκρουση τρένων αντιμετωπίστηκε στην αρχή σαν ένα απλό τροχαίο. Κι εμείς στην αρχή δεν πιέσαμε πολύ. Λίγες οικογένειες στάθηκαν στο νομικό κομμάτι. Η πρώτη ενημέρωση ήταν ελλιπής. Το μπάζωμα δεν ήταν καν στη δικογραφία».
«Για μένα πρέπει να πληρώσει από τον σταθμάρχη μέχρι τον υπουργό», επισημαίνει, θέτοντας ερωτήματα για μια σειρά από άτομα που εμπλέκονται. Όπως λέει, στην υπόθεση των Τεμπών, οι συγγενείς δεν μπορούν να δείξουν έναν υπεύθυνο.
«Τα κορίτσια δεν τα κάναμε Ιφιγένειες»
Ο κ. Πλακιάς λέει ότι δεν υπάρχει δικαίωση, εκφράζοντας δυσαρέσκεια για το γεγονός ότι τρία χρόνια μετά την τραγωδία, κανένας δεν είναι στη φυλακή. Την ίδια ώρα, η δίκη αναμένεται να κρατήσει πολλά χρόνια, καθυστερώντας τη δικαιοσύνη για άλη μια ορά.
«Η οργή, το μίσος, ο θυμός δεν μου έχει περάσει. Τα κορίτσια δεν τα κάναμε Ιφιγένειες για να δώσουμε έναν καλύτερο σιδηρόδρομο στη χώρα» τονίζει ο κ. Πλακιάς.