Δύο διαπιστώσεις και ένα ερώτημα από την συνέντευξη Παναγόπουλου
✨Ο Γιάννης Παναγόπουλος ελέγχεται δικαστικά για τη διαχείριση κονδυλίων εκπαιδευτικών προγραμμάτων, με το τεκμήριο αθωότητας να παραμένει σε ισχύ.
✨Σε συνέντευξη Τύπου, απέρριψε το πόρισμα Βουρλιώτη και την έρευνα του οικονομικού εισαγγελέα, χαρακτηρίζοντάς τα ψευδή και ανυπόστατα.
✨Αρνήθηκε να παραιτηθεί μετά την αναστολή της κομματικής του ιδιότητας από το ΠΑΣΟΚ, επιβεβαιώνοντας τη σύγκρουση με την ηγεσία του κόμματος.
✨Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή στη Δικαιοσύνη, η οποία καλείται να αποδείξει την ορθότητα ή το αβάσιμο των κατηγοριών εναντίον του.
Ο Γιάννης Παναγόπουλος είναι ελεγχόμενος από τη Δικαιοσύνη στη βάση του πορίσματος του επικεφαλής της Αρχής για το Ξέπλυμα Χαράλαμπου Βουρλιώτη σχετικά με την διαχείριση των κονδυλίων για τα εκπαιδευτικά προγράμματα που του ανατέθηκαν από το αρμόδιο υπουργείο. Με ακλόνητο (…) το τεκμήριο αθωότητας δικαιούται να αμφισβητήσει όσα του καταμαρτυρούνται. Πρωτίστως ενώπιον της Δικαιοσύνης -όταν φτάσει η ώρα-, παράλληλα, όμως, και έναντι όσων έχουν δει το φως της δημοσιότητας ακόμα και του πολιτικού σχολιασμού που έτυχε η υπόθεση. Έως εδώ όλα μοιάζουν λογικά.
Όμως, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, με την συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε, επιδίωξε δύο βασικά πράγματα: Πρώτον, απάντησε στην απόφαση του ΠΑΣΟΚ να αναστείλει την κομματική του ιδιότητα, δεύτερον, διέψευσε κάθε λέξη και κάθε σημείο στίξης του πορίσματος Βουρλιώτη αλλά και του σκληρού πυρήνα της σχετικής έρευνας του οικονομικού εισαγγελέα.
Όσον αφορά το πρώτο, κατέστησε σαφές ότι δεν προτίθεται να παραιτηθεί και σήκωσε το γάντι της σύγκρουσης της (δικής του ) ΠΑΣΚΕ με το ΠΑΣΟΚ, επιβεβαιώνοντας την πρόθεσή του να φτάσει στην τελική ρήξη και τη διάσπαση.
Το μήνυμά του προς τον Νίκο Ανδρουλάκη ήταν σαφές: εγώ έχω μια παράταξη που λαμβάνει 40% στο συνδικαλιστικό κίνημα κι εσύ ένα κόμμα που ασθμαίνει στο 12%. Μόνο που δεν του είπε ότι εσύ πρέπει να παραιτηθείς, όχι εγώ, αλλά αυτό υπονόησε.
Όσον αφορά το δεύτερο, τα πράγματα είναι ακόμα πιό σοβαρά. Ο Γιάννης Παναγόπουλος περιέγραψε ως ψευδές και ανυπόστατο το πόρισμα Βουρλιώτη και ως άνευ αντικειμένου την έρευνα του οικονομικού εισαγγελέα. Δηλαδή, έμμεσα, δεν επικαλέστηκε μόνο το τεκμήριο αθωότητάς του, πέταξε στα σκουπίδια την ίδια την βάση εκκίνησης της εισαγγελικής έρευνας. Κατ’ αυτόν, το πόρισμα Βουρλιώτη είναι ένα μάτσο εικασίες, ακόμα χειρότερα ένας χάρτινος πύργος σκοπιμοτήτων; Αμφισβητεί τη νομική επάρκεια, ακόμα και την ηθική των εισαγγελικών λειτουργών που ξεκίνησαν την έρευνα εναντίον του;
Εάν έχει δίκιο είναι, πράγματι, τρομακτικό. Ερευνά η Δικαιοσύνη μία υπόθεση και εκθέτει σε δημόσια θέα τον “πρωταγωνιστή” της με αβάσιμα στοιχεία; Εάν έχει άδικο και υπάρχει όντως βάση εκκίνησης για ενδελεχή έρευνα, τότε η έκθεσή του δεν θα είναι μόνο απέναντι στη Δικαιοσύνη, θα αποτελέσει και την πλήρη κατάρρευση κάθε δικού του ηθικού ερίσματος. Μένει να τα δούμε όλα αυτά, ελπίζοντας πώς η Δικαιοσύνη θα πράξει τα δέοντα χωρίς οχλήσεις.
SiteDesign