Ερντογάν και Μητσοτάκης “αγόρασαν” (γεωπολιτικό) χρόνο

 Ερντογάν και Μητσοτάκης “αγόρασαν” (γεωπολιτικό) χρόνο

Επίσκεψη του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Άγκυρα, όπου πραγματοποιήθηκε η 6η Σύνοδος του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας, Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026. Ο Πρωθυπουργός είχε συνάντηση με τον Πρόεδρο της Τουρκίας Recep Tayyip Erdogan. Στην συνέχεια συνεδρίασε το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας. Ακολούθησε δείπνο που παρέθεσε ο Πρόεδρος της Τουρκίας προς τιμήν του Πρωθυπουργού και της ελληνικής αντιπροσωπείας. (ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/EUROKINISSI)

💡 AI Summary by Libre

Η προσεκτικά δομημένη συνάντηση Ερντογάν και Μητσοτάκη απέδειξε πως ακόμα και μικρές προόδους είναι σημαντικές υπό τις παρούσες γεωπολιτικές συνθήκες.

Οι δύο ηγέτες επανέλαβαν τις πάγιες θέσεις τους, ενώ δημιουργήθηκαν κοινοί τόποι που ενδέχεται να οδηγήσουν σε επόμενο βήμα μετά τον εκλογικό κύκλο.

Η συνάντηση αγόρασε γεωπολιτικό χρόνο για τη συνέχιση της στρατηγικής των "ήρεμων νερών" και ενδεχομένως νέες συναντήσεις σε διεθνή φόρουμ ή στην Αθήνα.

Η εσωτερική πολιτική ικανοποιείται από τις δηλώσεις, ενώ η αντιπολίτευση αντιδρά με χαμηλούς τόνους, αποφεύγοντας την εμπλοκή στα αμερικανικά διπλωματικά παιχνίδια.

Η “αρχιτεκτονική” της συνάντησης του Ταγίπ Ερντογάν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη απεδείχθη τελικώς τόσο προσεκτικά δομημένη (και προετοιμασμένη) που διέψευσε εκείνους στην Αθήνα που πρότειναν το προηγούμενο διάστημα να αναβληθεί λόγω των τουρκικών προκλήσεων.

Όχι γιατί αποτέλεσε βατήρα για θεαματικές εξελίξεις προς έναν ουσιαστικό διάλογο αλλά διότι υπό τις παρούσες γεωπολιτικές συνθήκες ακόμα και το έλασσον είναι σημαντικό. Το γεγονός ότι ο Τούρκος πρόεδρος μετακινήθηκε μέσα σε ενάμισι χρόνο από το “Μητσοτάκης γιοκ” στο “πολύτιμος φίλος” επιβεβαιώνει πώς και η Τουρκία και η Ελλάδα επιθυμούν να αποφύγουν να μπουν αυτή τη στιγμή στην περίμετρο ανησυχίας των ΗΠΑ ως εστία κρίσης που χρήζει παρέμβασης.

Πίσω από τις προσεκτικά διατυπωμένες (από γραπτό προετοιμασμένο κείμενο) λέξεις των κοινών δηλώσεων των δύο ηγετών κάθε πλευρά επανέλαβε τις πάγιες θέσεις και τις “κόκκινες” γραμμές της, όμως υπήρξαν και κοινοί τόποι που δημιουργούν την αίσθηση πώς αφού παρέλθει ο εκλογικός κύκλος που έχει ανοίξει και στην Αθήνα και στην Άγκυρα ίσως δημιουργηθούν συνθήκες για το επόμενο βήμα.

Επί της ουσίας, Ερντογάν και Μητσοτάκης “αγόρασαν (γεωπολιτικό) χρόνο” που, εφόσον δεν προκύψει κάτι αρνητικό, θα επιτρέψει την συνέχιση της στρατηγικής των “ήρεμων νερών” της Διακήρυξης των Αθηνών. Εάν τα διπλωματικά επιτελεία ένθεν κακείθεν εργαστούν και προετοιμάσουν και μία νέα συνάντηση σε κάποιο διεθνές forum, ή ακόμα και μία ανταπόδοση της επίσκεψης, αυτή την φορά στην Αθήνα, το κλίμα αυτό μπορεί να διατηρηθεί.

Η εσωτερική πολιτική κατανάλωση και στις δύο χώρες αναμφίβολα ικανοποιείται από όσα δήλωσαν οι δύο ηγέτες. Καθ’ ημάς, η αναφορά του πρωθυπουργού στο casus belli και η απάντηση στις αιτιάσεις Ερντογάν περί “τουρκικής μειονότητας” αξιοποιείται από την κυβέρνηση, πρέπει να σημειωθεί, πάντως, πως η αντιπολίτευση -με ελάχιστες εξαιρέσεις- αντιδρά έως τώρα σε χαμηλούς τόνους, χωρίς να αφίσταται “κατ’ έθιμο” (όπως παλαιότερα και η Ν.Δ) από την μάλλον γενικόλογη κριτική που διατυπώνεται σε ανάλογες περιπτώσεις.

Σαν να έχουν κατανοήσει οι περισσότεροι πώς κανέναν δεν βοηθά να συμπεριληφθούν τα ελληνοτουρκικά στην αμερικανική ατζέντα της συναλλακτικής διπλωματίας χωρίς τα αντίβαρα του διεθνούς δικαίου.

Σχετικά Άρθρα