Νάτοι πάλι οι “προδότες”…

Με την τελευταία ανάρτησή της (κι αφού ματαίωσε προγραμματισμένη τηλεοπτική της συνέντευξη) η Μαρία Καρυστιανού άνοιξε την βεντάλια των θέσεων του υπό ίδρυση κόμματός της ασχολούμενη με τα ελληνοτουρκικά. Συνοπτικά, ενόψη της συνάντησης του πρωθυπουργού με τον Ταγίπ Ερντογάν, ζητά από τον πρωθυπουργό να ενημερώσει τον λαό για την ατζέντα που θα τεθεί στο τραπέζι, ώστε να αποφασίσουν οι πολίτες εάν πρέπει ή όχι να πραγματοποιηθεί. Κάτι σαν το θέμα των αμβλώσεων: να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση.

Προφανώς οι “ειδικοί συνεργάτες” της κ. Καρυστιανού αγνοούν ή παραγνωρίζουν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ήδη συναντηθεί καμιά τριανταριά φορές με τον Τούρκο πρόεδρο μετά το 2019, ενώ ανάλογες επαφές είχαν όλοι οι προκάτοχοί του. Ορισμένες απ΄ αυτές έγιναν μάλιστα υπό το βάρος τουρκικών προκλήσεων, κι αυτό διότι είναι πάγια η θέση να μένουν ανοικτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας με την απέναντι πλευρά.

Εκείνο, όμως, που προκαλεί αίσθηση είναι πώς στην ανάρτηση-παρέμβαση της κ. Καρυστιανού εμφιλοχωρεί (στην τελευταία παράγραφο) ένα υπονοούμενο και πιθανώς μία μομφή: “Είναι ευνόητο ότι η διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας και η άσκηση των δικαιωμάτων της χώρας από το διεθνές δίκαιο είναι αδιαπραγμάτευτες και οποιαδήποτε απεμπόλησή τους είναι εθνική προδοσία.”

Έχει περιέλθει, άραγε, σε γνώση της κάποια μεθόδευση του πρωθυπουργού για την απεμπόληση εθνικής κυριαρχίας ή το φαντάζεται υιοθετώντας το αίτημα του Χακάν Φιντάν (“Να μην σηκωθούμε από το τραπέζι, αν δεν λυθούν τα προβλήματα” ), το οποίο και επικαλείται; Και μόνο η αναφορά, όμως, στην πιθανότητα “εθνικής προδοσίας” θυμίζει αναφορές από το παρελθόν.

Για παράδειγμα, υπουργού της κυβέρνησης Σαμαρά που έλεγε ότι “πιστεύω τους Τούρκους και όχι τον Τσίπρα”, ή άλλων της δεξιάς πτέρυγας της Ν.Δ που κατηγορούσαν τον πρώην πρωθυπουργό για υποχωρητικότητα. Για να μην θυμηθώ τους χαρακτηρισμούς “προδότες” από γνωστούς “μακεδονομάχους” την περίοδο της Συμφωνίας των Πρεσπών- ένας εξ αυτών λέγεται πώς βρίσκεται πιά στο επιτελείο της. Αλλά και σχετικά πρόσφατα με κάποιους “έξαλλους” στη Βουλή που ήθελαν παραπομπή Μητσοτάκη (για τυχόν ευθύνες στην τραγωδία των Τεμπών), μεταξύ άλλων και με την κατηγορία της “εσχάτης προδοσίας”!

Όσο η κ. Καρυστιανού ξεδιπλώνει τις θέσεις της στα μείζονα και δη στα εθνικά θέματα αποκαλύπτεται και η ιδεολογική κατεύθυνση του υπό ίδρυση κόμματος. Για τα πολιτικά κόμματα και εν προκειμένω για τους σκληρούς της δεξιάς εντός και εκτός Ν.Δ ισχύει το γνωστό που χρησιμοποιούσε ο μακαρίτης Χαρίλαος Φλωράκης: “όποιος κατ@@@@ει στη θάλασσα το βρίσκει στο αλάτι”.