Ενός …ΠΑΣΟΚ μύρια κακά έπονται

Εάν δεν αλλάξουν τα πράγματα, το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει να πάει στις επόμενες εκλογές με αρχηγό και εκλογική στρατηγική υπό πλήρη αμφισβήτηση. Πόσο πιθανό μπορεί να είναι, υπό αυτές τις προϋποθέσεις, να επιτευχθεί ο στόχος για νίκη “έστω και με μία ψήφο”, όταν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης φιγουράρει στην τέταρτη θέση της καταλληλότητας για πρωθυπουργός και απέχεις έως και δέκα έξι μονάδες από το πρώτο κόμμα;

Περιθώρια αλλαγής ηγεσίας “εν πλω” δεν υπάρχει, σε μία τέτοια περίπτωση το ΠΑΣΟΚ θα γινόταν το συντομότερο πολιτικό ανέκδοτο, πέραν του ότι όσες φορές και να τον οδηγήσουν τον Ανδρουλάκη σε εσωκομματικές κάλπες οι διαφωνούντες μάλλον θα τους ξανακερδίσει. Είναι καταδικασμένοι να περιμένουν το βράδυ των εκλογών και αν τα πράγματα εξελιχθούν αρνητικά, όπως φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις, να διαπράξουν την ιδανική αυτοχειρία της διάσπασης.

Ο Μητσοτάκης, από την άλλη, βλέπει τα τεκτανόμενα στην Χαριλάου Τρικούπη και τρίβει τα χέρια του. Αφενός επειδή με αυτή την αξιωματική αντιπολίτευση το δίλημμα περί σταθερότητας ή ακυβερνησίας αποκτά ακόμα μεγαλύτερη υπόσταση, αφετέρου επειδή, εφόσον χρειαστεί, ίσως βρει τον κατάλληλο κυβερνητικό εταίρο, ακόμα κι αν πρόκειται για τμήμα του σπαρασσόμενου ΠΑΣΟΚ. Το σενάριο ισχύει ίσως περισσότερο στην περίπτωση που το κόμμα Τσίπρα αναδειχθεί δεύτερο στις κάλπες, αφού θα μπει σφήνα στην μετεκλογική εξίσωση και η αναβίωση του “αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου” σε νέα βερσιόν.

Τα σημάδια αυτά είναι πολύ αρνητικά για αρκετούς λόγους:

• Πρώτος, γιατί η επόμενη κυβέρνηση ίσως προκύψει από συνθήκες κρίσης αντιπροσώπευσης και παρασκηνιακών μεθοδεύσεων κορυφής.
• Δεύτερος, ο αντισυστημισμός θα διογκωθεί ακόμα περισσότερο και η επόμενη Βουλή θα μετατραπεί σε πεδίο μεγάλων συγκρούσεων, ενδεχομένως με στοιχεία ακόμα μεγαλύτερης τοξικότητας απ΄ ότι στο παρελθόν. Μόλις συσταθεί το κόμμα Καρυστιανού και μάθουμε τα βασικά του προγράμματός της θα μάθουμε και τον βαθμό κινδύνου.
• Τρίτος, ακόμα και στην περίπτωση που ο Μητσοτάκης κερδίσει την αυτοδυναμία σε δεύτερη εκλογική αναμέτρηση, το πιθανότερο είναι να αντανακλά σε οριακή κοινοβουλευτική πλειοψηφία και η τρίτη θητεία του να είναι υπονομευμένη.

Από την άλλη, με τον Τραμπ να έχει ακόμα άνετο χρόνο να ξετυλίξει το γιγαντιαίο αναθεωρητικό του αφήγημα, με την ΕΕ σε απόλυτη παραλυσία, τα μεγάλα μέτωπα, από τη Γροιλανδία και το ουκρανικό έως τη Γάζα, ορθάνοιχτα, και τις έξωθεν πιέσεις που θα ασκηθούν στα ελληνοτουρκικά, οι ελάχιστες συνθήκες συνεννόησης μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων μάλλον θα εξανεμιστούν. Δυστοπία…