Νταϊάν Κίτον: Ανακοινώθηκε η αιτία θανάτου της

Η οικογένεια της Νταϊάν Κίτον ανακοίνωσε ότι η αιτία θανάτου της αγαπημένης ηθοποιού που απεβίωσε από πνευμονία σε ηλικία 79 ετών το Σάββατο 11 Οκτωβρίου, ήταν η πνευμονία.

«Η οικογένεια Κίτον είναι ιδιαίτερα ευγνώμων για τα εξαιρετικά μηνύματα αγάπης και στήριξης που έλαβαν τις τελευταίες ημέρες εκ μέρους της αγαπημένης τους Νταϊάν, η οποία απεβίωσε από πνευμονία στις 11 Οκτωβρίου. Αγαπούσε τα ζώα της και στήριζε με συνέπεια την κοινότητα των αστέγων, γι’ αυτό οποιαδήποτε δωρεά στη μνήμη της σε τοπική τράπεζα τροφίμων ή καταφύγιο ζώων θα αποτελούσε ένα υπέροχο και πολύτιμο φόρο τιμής», ανέφεραν οι οικείοι της.

Η ηθοποιός γεννήθηκε στο Λος Άντζελες το 1946.

Η Ντάιαν Κίτον έγινε διάσημη τη δεκαετία του 1970 χάρη στον ρόλο της στις ταινίες «Ο Νονός» και τις συνεργασίες της με τον σκηνοθέτη Γούντι Άλεν. Κέρδισε Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία «Νευρικός Εραστής» (Annie Hall) του 1977. Η μακρά καριέρα της περιλαμβάνει ταινίες όπως «Κλαμπ Χωρισμένων Γυναικών» (The First Wives Club), πολλαπλές συνεργασίες με τη σκηνοθέτιδα Νάνσι Μάγερς και τη σειρά ταινιών «Book Club».

Το κινηματογραφικό της ντεμπούτο έγινε στην ταινία «Εραστές και Άλλοι Ξένοι» (Lovers and Other Strangers) του 1970, αλλά η μεγάλη της επιτυχία ήρθε όταν ο Φράνσις Φορντ Κόπολα την επέλεξε για τον ρόλο της Κέι Άνταμς, της φίλης του Μάικλ Κορλεόνε (Αλ Πατσίνο), στην ταινία «Ο Νονός» (The Godfather), η οποία κυκλοφόρησε το 1972. Η ταινία βασιζόταν στο μυθιστόρημα του Μάριο Πούζο, αλλά η Κίτον δεν είχε διαβάσει το μπεστ σέλερ πριν από την οντισιόν της και δεν γνώριζε πραγματικά περί τίνος επρόκειτο η ταινία.

«Νομίζω ότι το πιο ευγενικό πράγμα που έχει κάνει ποτέ κάποιος για μένα… είναι ότι πήρα τον ρόλο στον Νονό ενώ δεν τον είχα καν διαβάσει. Δεν ήξερα ούτε ένα πράγμα για την ταινία», είχε πει στο PEOPLE το 2022. «Απλώς έδινα οντισιόν εδώ κι εκεί. Πιστεύω ότι αυτό ήταν εκπληκτικό για μένα. Και μετά χρειάστηκε να διαβάσω κάπως το βιβλίο».

Η ταινία γνώρισε τεράστια επιτυχία και κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Η Κίτον επανέλαβε τον ρόλο της στο «Ο Νονός, Μέρος II» του 1974, το οποίο επίσης θριάμβευσε και κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Επέστρεψε και για την ταινία «Ο Νονός, Μέρος III» του 1990, την τελευταία της σειράς.

Η Κίτον συνέχισε να συνεργάζεται με τον Άλεν, εμφανιζόμενη στην κινηματογραφική μεταφορά του «Παίξε το Πάλι, Σαμ», που κυκλοφόρησε το 1972, στο «Ο Ύπνος Δεύτερη Φύση» (Sleeper) του 1973 και στο «Αγάπη και Θάνατος» (Love and Death) του 1975. Παρά την πρώιμη επιτυχία της, οι ανασφάλειές της εξακολουθούσαν να την ταλαιπωρούν, και ποτέ δεν παρακολουθούσε τις δικές της ταινίες. «Απλώς δεν μου αρέσει ο τρόπος που φαίνομαι και ακούγομαι», είχε δηλώσει στο PEOPLE το 1975.

Το 1977, η Κίτον πρωταγωνίστησε στην ταινία του Άλεν «Νευρικός Εραστής» (Annie Hall) στον ομώνυμο ρόλο. Κέρδισε το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της. Η γκαρνταρόμπα της Άνι μιμούνταν το προσωπικό στυλ της Κίτον -γεμάτη ανδρικά ρούχα, γιλέκα και παντελόνια- και η ταινία εδραίωσε τη θέση της ηθοποιού ως είδωλο του στυλ. Πολλοί υπέθεσαν ότι η ταινία βασίστηκε στη σχέση της Κίτον με τον Άλεν. Εκείνη δήλωσε στους The New York Times το 1977: «Δεν είναι αλήθεια, αλλά έχει στοιχεία αλήθειας».

Η Κίτον συνεργάστηκε ξανά με τον Άλεν στις ταινίες «Εσωτερικοί Χώροι» (Interiors) του 1978, «Μανχάταν» (Manhattan) του 1979 και «Μυστήριο Φόνου στο Μανχάταν» (Manhattan Murder Mystery) του 1993. Υπερασπίστηκε επίσης τον Άλεν στον απόηχο των κατηγοριών για σεξουαλική κακοποίηση από την υιοθετημένη κόρη του, Ντίλαν Φάροου. «Τον αγαπώ», είχε πει στην Guardian το 2014.

Άλλοι κινηματογραφικοί ρόλοι της Κίτον περιλαμβάνουν τις ταινίες «Ψάχνοντας τον Κύριο Γούντμπαρ» (Looking for Mr. Goodbar) του 1977, «Οι Κόκκινοι» (Reds) του 1981, «Πυροβολήστε το Φεγγάρι» (Shoot the Moon) του 1982 και «Η Μικρή Τυμπανίστρια» (The Little Drummer Girl) του 1984.