Πορεία για τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου στο κέντρο της Αθήνας (εικόνες)
✨Σήμερα Δευτέρα πραγματοποιείται συγκέντρωση και πορεία στο κέντρο της Αθήνας για τα 8 χρόνια από την ομοφοβική δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου.
✨Η μητέρα του Ζακ τόνισε πως το μίσος παραμένει ζωντανό και απειλεί ακόμα, καλώντας σε αντίδραση ενάντια σε κάθε μορφή μισανθρωπίας και ρατσισμού.
✨Οι διαδηλωτές τοποθέτησαν συμβολική πινακίδα «Οδός Zackie Oh» και φώναξαν αντιφασιστικά συνθήματα, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη και τον αγώνα για δικαιοσύνη.
✨Η πορεία κατέληξε στην πλατεία Συντάγματος με το μήνυμα να σταματήσουν τα θύματα μίσους και να στηριχθεί η ελεύθερη και αξιοπρεπής ζωή όλων.
Συγκέντρωση και πορεία πραγματοποιείται σήμερα Δευτέρα στο κέντρο της Αθήνας, για τη συμπλήρωση 8 χρόνων από την ομοφοβική δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου.
Η κινητοποίηση ξεκίνησε στις 18.30 με σημείο αφετηρίας την οδό Γλάδστωνος στην πλατεία Ομονοίας, το σημείο δηλαδή όπου σκοτώθηκε ο Ζακ Κωστόπουλος.
Κάλεσμα απηύθυναν η ομάδα «Justice for Zak/Zackie» και πολλές άλλες συλλογικότητες.
Όπως κάθε χρόνο έτσι και σήμερα, οι διαδηλωτές τοποθετούν συμβολική πινακίδα οδοσήμανσης «Οδός Zackie Oh».
Ανάμεσα στους συγκεντρωμένους βρέθηκε και η Μάγδα Φύσσα, δείχνοντας για ακόμα μια χρονιά την στήριξή της στον αγώνα για να μείνει ζωντανή η μνήμη του Ζακ.
Ακολουθεί πορεία προς την πλατεία Συντάγματος με τον κόσμο φωνάζει αντιφασιστικά συνθήματα όπως
- «Η Zackie ζει τσακίστε τους ναζί»,
- «Οργή και θλίψη, η Zackie θα μας λείψει»,
- «Είμαστε πολλά, δεν κάνουμε ησυχία, το κράτος να το κάψουμε και την πατριαρχία».
Το μήνυμα της μητέρας του: Το μίσος καραδοκεί και μας κυνηγά ακόμα
«Οκτώ.
Ο χρόνος τρέχει σαν ξέφρενη καταιγίδα κι εσύ μεγαλώνεις στο μυαλό μας σαν έμβρυο στην κοιλιά της μαμάς του. Μετράμε γενέθλια και θανάτους το ένα μετά το άλλο. Προσπαθούμε να αναστήσουμε τη μνήμη μας και να σβήσουμε τις τραυματικές εμπειρίες μας. Προσπαθούμε να θυμηθούμε για να ξεχάσουμε.
Πώς να ξεχάσουμε; Πώς γίνεται να ξεχάσουμε όταν το μίσος καραδοκεί και μας κυνηγά ακόμα, με προσωπεία, με ανθρώπινες μορφές μέσα κι έξω από κάγκελα; Και επιβεβαιώνεται η πίστη μας ότι ήταν ένα έγκλημα μίσους, μια θανατηφόρα έκφραση ρατσισμού, εκδίκησης, ισχύος, απανθρωπιάς, ένα σάπιο κομμάτι της κοινωνίας που τρέφεται με αίμα και ανθρώπινη σάρκα.
Αν ζούσε σήμερα ο Ζακ, θα μας φώναζε ξανά και ξανά: “Μην κλείνετε τα μάτια. Κοιτάξτε γύρω σας, απλώστε τα χέρια και βοηθήστε τους εαυτούς σας βοηθώντας τους άλλους. Εσείς θα φτιάξετε τον κόσμο σας, όχι οι πολιτικοί, όχι οι πλούσιοι, όχι οι δυνατοί”.
Σήμερα, όσοι θα περπατήσετε στην πορεία μνήμης για τον Ζακ, αλλά και όσοι κάνουμε τη διαδρομή νοερά, πείτε δυνατά: όχι άλλα θύματα μίσους, όχι άλλα θύματα γυναικοκτονιών, όχι άλλα θύματα πολέμων, όχι άλλα θύματα.
Κι όταν φτάσετε στο αιματοβαμμένο πεζοδρόμιο της Γλάδστωνος, εκεί που το παιδί μου πήρε την τελευταία του ανάσα, ας υποσχεθούμε όλοι μαζί ότι δεν θα αφήσουμε ποτέ άνθρωπο αβοήθητο κι ανυπεράσπιστο, θα αντιδρούμε σε κάθε μισανθρωπικό σχόλιο ή πράξη, θα κρατήσουμε ψηλά την ανθρώπινη ζωή, το δικαίωμα της ελεύθερης ύπαρξης και των ατομικών επιλογών, το δικαίωμα στην ευημερία και τη χαρά.
Ας πάρουμε λίγο από το φως του Ζακ και της Ζακί κι ας φωτίσουμε τα σκοτάδια τους. Οι δικοί μας νεκροί φεγγοβολούν και μέσα από τους τάφους τους. Αυτοί ζουν στο σκοτάδι ακόμα και κάτω από τον πιο φωτεινό πολυέλαιο
Ελένη Κωστοπούλου».
SiteDesign