Το Κέντρο, ο Φλωρίδης (στη Θεσσαλονίκη) και το μετεκλογικό τοπίο…

Η υποψηφιότητα του Γιώργου Φλωρίδη στην Α’ Θεσσαλονίκης “φούντωσε” τη συζήτηση για διεύρυνση της Ν.Δ του Κυριάκου Μητσοτάκη προς το Κέντρο και το “σημιτικό” ΠΑΣΟΚ. Αλήθεια; Τι σχέση έχει, όμως, ο υπουργός Δικαιοσύνης με το Κέντρο και, εν τέλει, τι είναι στις μέρες μας αυτός ο χώρος που προβάλλεται ως γη της επαγγελίας που κρίνει το εκλογικό αποτέλεσμα και εν προκειμένω την αυτοδυναμία;

Τα χρόνια που προηγήθηκαν της ένταξης του στη Ν.Δ και της υπουργοποίησής του, ο Γ. Φλωρίδης διέπρεψε ως εκπρόσωπος της πιό σκληρής εκδοχής του “αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου”, ενώ είχε διακόψει την οργανική του σχέση με το ΠΑΣΟΚ από το 2011. Τότε, μάλιστα, είχε παραιτηθεί (και παραδώσει την έδρα του) με μία δισέλιδη επιστολή, στην οποία ασκούσε δριμεία κριτική τόσο στον Γ. Παπανδρέου, όσο και στον Α. Σαμαρά, ζητώντας την συνεργασία ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ για τη “σωτηρία” της χώρας. Επέστρεψε ως κομήτης το 2015, επί Ευ. Βενιζέλου, και τοποθετήθηκε επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, χωρίς να εκλεγεί, αφού σε εκείνες τις εκλογές το ΠΑΣΟΚ κατέγραψε το ιστορικά χαμηλότερο ποσοστό του (4,68%).

Από την ανάληψη της ηγεσίας της Ν.Δ από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ίδρυσε αρχικά τη δική του πολιτική κίνηση και στη συνέχεια συνεργάστηκε με την Άννα Διαμαντοπούλου (αντιπαραθετικά στο τότε ΠΑΣΟΚ). Ένα διάστημα, μάλιστα, κινήθηκαν πολιτικά μαζί με τον Γ. Ραγκούση, τον οποίο διέγραψαν αργότερα από την πολιτική κίνηση “Ώρα Αποφάσεων” επειδή ο τελευταίος είχε αρχίσει να προσεγγίζει τον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα.

Η εκρηκτική –κατά ορισμένους, τοξική– “μενταλιτέ” του Γ. Φλωρίδη έγινε εντονότερη από τη στιγμή που διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης και αυτά τα χρόνια αναδείχθηκε σε αιχμή του δόρατος στις κοινοβουλευτικές συγκρούσεις με το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ, ειδικότερα τον Αλ. Τσίπρα, και, βεβαίως, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Από το “για τα μπάζα” και τον “αριστερόστροφο φασισμό” που χρέωσε στο ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ για την “εργαλειοποίηση”, όπως έλεγε, της τραγωδίας των Τεμπών, μέχρι, πρόσφατα, το δίλημμα που έβαλε “Μητσοτάκης, αλλιώς “ντου” των Τούρκων”, ο υπουργός Δικαιοσύνης υπήρξε ένας από τους πιό συνεπείς εκπροσώπους της πιό σκληρής ρητορικής της κυβέρνησης.

Εάν, λοιπόν, το πολιτικό παρελθόν του Γ. Φλωρίδη θα μπορούσε να τον κατατάξει στο μεταρρυθμιστικό κέντρο της εποχής του Κ. Σημίτη, την ιδιότητα αυτή την έχει απεμπολήσει εδώ και καιρό ταυτιζόμενος με τον πολιτικό αστερισμό του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ συχνά εμφανίζεται πολύ πιό κοντά σε όσα εκφράζει ο Άδωνης Γεωργιάδης και ο Μάκης Βορίδης, παρά αυτό που εκπέμπουν άλλοι “σημιτογενείς”, όπως ο Μιχ. Χρυσοχοϊδης και άλλα κυβερνητικά στελέχη προερχόμενα από το ΠΑΣΟΚ.

Το ερώτημα εάν ο Γ. Φλωρίδης προσελκύει ή απωθεί κεντρώους ψηφοφόρους είναι δύσκολο να απαντηθεί.

Το ίδιο δύσκολο είναι να ορίσει κανείς τι είναι αυτοί οι ψηφοφόροι, και εν τέλει τι είναι Κέντρο. Η παλιά μεσαία τάξη, που προσδιόριζε, έως ένα βαθμό, τα κοινωνικά σύνορα του, δεν υφίσταται πιά, ο δε ήπιος πολιτικός λόγος και η μετριοπάθεια αυτού του χώρου σίγουρα δεν ταυτίζονται με αρκετές στιγμές του υπουργού Δικαιοσύνης.

Η υποψηφιότητά του, τελικά, δεν παραπέμπει τόσο στο “σημιτικό” ή κεντρώο παρελθόν του, όσο στο ότι θεωρείται αρκετά κοντά στο τμήμα εκείνο του πολιτικού προσωπικού του σημερινού ΠΑΣΟΚ που αναφανδόν προτιμά την μετεκλογική συνεργασία με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, παρά με τον Αλέξη Τσίπρα.

Η Θεσσαλονίκη, όπου θα είναι υποψήφιος, μπορεί να απέχει ελάχιστα από την ιστορική πολιτική του έδρα, το Κιλκίς, όμως θα είναι πεδίο σκληρής αντιπαράθεσης στις επόμενες εκλογές, με την Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου να έχει πολύ μεγάλη επιρροή (με τον τελευταίο, ως υπουργός Δικαιοσύνης, είχε μερικές από τις πιό σκληρές συγκρούσεις για την τραγωδία των Τεμπών), και το υπό ίδρυση κόμμα του Αντώνη Σαμαρά. Η Α’ Θεσσαλονίκης δεν φημίζεται πλέον, άλλωστε, για την υπεροχή των κεντρώων ψηφοφόρων αλλά των συντηρητικών και δη των υπερδεξιών. Ίσως η εκδοχή (του) του “ακραίου κέντρου” ή της δεξιάς ρητορικής να είναι πιό χρήσιμη σ’ αυτό το εκλογικό τερέν. Μαζί με την “υπενθύμιση” ότι είναι εξ εκείνων που εκπροσωπούν άρτια το σενάριο για κάποιες μετεκλογικές συνεργασίες…