Μ. Βρετανία: Η απίστευτη περιπέτεια ενός ζευγαριού που αγόρασε σπίτι – παρεκκλήσι – Τι πλήρωσε για μία νυχτερίδα!

Η περιπέτεια του Σιμόν και τη Τζίλι Στιλ θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μία κωμωδία, απ΄ αυτές, που βλέπεις και λες δεν θα μπορούσε να συμβεί ποτέ. Όμως, το ζευγάρι, μετά από 22 επισκέψεις σε ακίνητα, όπου είδε τα χάλια των σπιτιών, είχε τη φαεινή ιδέα να φτιάξει ως οικογενειακή κατοικία σ’ ένα πρώην μεθοδιστικό παρεκκλήσι 119 ετών στο Humberston, κοντά στο Cleethorpes, στο Lincolnshire. Βεβαίως η απόφασή τους αυτή τους έβγαλε εκτός προϋπολογισμού, τους οδήγησε να ψάχνουν για νυχτερίδες , να μένουν σε μία αποθήκη και παρά λίγο να διαλύσουν και τη σχέση τους.

Το κτίριο είχε κατασκευαστεί το 1907 και για περισσότερο από έναν αιώνα αποτελούσε τόπο λατρείας για την τοπική κοινωνία. Έκλεισε την άνοιξη του 2023, όταν ο αριθμός των πιστών είχε μειωθεί σημαντικά. Για το ζευγάρι, όμως, η παύση της θρησκευτικής του λειτουργίας ήταν η αφετηρία ενός νέου σχεδίου: να μετατρέψει τον παλιό χώρο σε οικογενειακή εστία, κρατώντας όσο γίνεται περισσότερα από τα ιστορικά χαρακτηριστικά του.

Η πρώτη τους επίσκεψη, σύμφωνα με το Newsobomb.gr, ήταν αρκετή για να τους πείσει. Τα ψηλά ταβάνια, τα βιτρό, η ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και ο μεγάλος εξωτερικός χώρος τούς έκαναν να δουν στο παρεκκλήσι κάτι που δεν είχαν βρει στα υπόλοιπα σπίτια. Τον Μάρτιο του 2025 το αγόρασαν έναντι 170.000 λιρών, εξασφαλίζοντας στεγαστικό δάνειο για μια κατοικία περίπου 325 τετραγωνικών μέτρων με τέσσερα υπνοδωμάτια.

Η αγορά, ωστόσο, ήταν μόνο η αρχή. Για έξι μήνες χρειάστηκαν εγκρίσεις, διαδικασίες και γραφειοκρατικές ενέργειες, ενώ σύντομα εμφανίστηκαν εμπόδια που δεν είχαν υπολογίσει. Ανάμεσά τους βρέθηκαν οι νυχτερίδες, ένα ζήτημα που μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τις εργασίες σε παλιά κτίρια στη Βρετανία.

Το ζευγάρι έπρεπε να αποδείξει ότι δεν υπήρχαν νυχτερίδες που χρησιμοποιούσαν τη στέγη του παρεκκλησιού. Οι σχετικοί έλεγχοι μπορούσαν να πραγματοποιηθούν μόνο σε συγκεκριμένη περίοδο, πριν τα ζώα πέσουν σε χειμερία νάρκη. Το χρονικό περιθώριο ήταν περιορισμένο και, αν χανόταν, το έργο υπήρχε κίνδυνος να καθυστερήσει για ακόμη έξι μήνες.

Η υπόθεση έγινε ακόμη πιο περίπλοκη όταν κάμερες που τοποθετήθηκαν στην περιοχή κατέγραψαν μία μοναχική νυχτερίδα να περνά μπροστά από το κτίριο. Το εύρημα οδήγησε σε δεύτερη εξειδικευμένη έρευνα, με κόστος 2.000 λίρες. Τελικά διαπιστώθηκε ότι η νυχτερίδα δεν είχε εγκατασταθεί στο παρεκκλήσι, αλλά είχε τη φωλιά της σε ένα κοντινό δέντρο. Μέχρι τότε, όμως, το ζευγάρι είχε ήδη μάθει πολύ περισσότερα για τις νυχτερίδες απ’ όσα θα περίμενε κανείς όταν αγοράζει ένα σπίτι.

Τα προβλήματα δεν σταμάτησαν εκεί. Στο γειτονικό ακίνητο υπήρχε ιαπωνικό πολύγωνο, το οποίο είχε φτάσει μέχρι τα όρια της ιδιοκτησίας τους. Για να προστατεύσουν τη χρηματοδότηση του έργου, χρειάστηκε να πληρώσουν για εξειδικευμένους ελέγχους. Παράλληλα, μια πλαϊνή προσθήκη του κτιρίου αποδείχθηκε προβληματική λόγω καθίζησης και χρειάστηκε να κατεδαφιστεί και να κατασκευαστεί ξανά.

Οι εργασίες έγιναν ακόμη πιο απαιτητικές επειδή και οι δύο συνέχισαν κανονικά τις δουλειές τους. Ο Σιμόν φεύγει από το σπίτι στις πέντε το πρωί και, μετά το τέλος της εργάσιμης ημέρας, επέστρεφε με τη Τζίλι στο παρεκκλήσι. Τα Σαββατοκύριακα αφιερώνονται επίσης στην ανακαίνιση. Μέχρι πρόσφατα είχαν αναλάβει οι ίδιοι μεγάλο μέρος της αποψίλωσης και του καθαρισμού, ενώ ο Σιμόν έμαθε ακόμη και να χειρίζεται εκσκαφέα για τις ανάγκες του έργου.

Η καθημερινότητά τους άλλαξε δραματικά. Άρχισαν να ζουν προσωρινά σε ένα μικρό νοικιασμένο μπανγκαλόου μαζί με τα τρία σκυλιά τους, ενώ μέρος των αντικειμένων τους βρίσκεται σε αποθήκη. Σχεδιάζουν μάλιστα να μετακομίσουν προσωρινά σε τροχόσπιτο μέσα στον χώρο του ακινήτου, μέχρι να ολοκληρωθούν οι εργασίες. Ο αρχικός προϋπολογισμός έχει ξεπεραστεί σημαντικά και το ζευγάρι χρειάστηκε να αναζητήσει επιπλέον δανεισμό. Υπήρξαν στιγμές που σκέφτηκαν ακόμη και αν θα ήταν προτιμότερο να πουλήσουν το ακίνητο αντί να συνεχίσουν. Η πίεση ήταν τέτοια ώστε η Τζίλι παραδέχεται πως, χωρίς τη σταθερότητα του γάμου τους, η ανακαίνιση θα μπορούσε να είχε οδηγήσει ακόμη και σε διαζύγιο.

Τι συνέβη με το παρεκκλήσι

Η ιστορία του παρεκκλησιού έχει προκαλέσει ενδιαφέρον και στην τοπική κοινωνία. Πολλοί κάτοικοι είχαν εκκλησιαστεί εκεί επί δεκαετίες και παρακολουθούν με περιέργεια την αλλαγή χρήσης του κτιρίου. Παράλληλα, στα social media εμφανίστηκαν ανυπόστατες φήμες σχετικά με το μέλλον του, γεγονός που ενόχλησε ιδιαίτερα το ζευγάρι.

Σημαντικό ρόλο στην πορεία της αγοράς έπαιξε και το γεγονός ότι πρόκειται για μεθοδιστικό παρεκκλήσι και όχι για ενοριακή εκκλησία της Εκκλησίας της Αγγλίας. Σύμφωνα με τον ειδικό, Σιμόν Λίνφορντ, η αξιοποίηση ενός ενοριακού ναού είναι πολύ πιο σύνθετη διαδικασία, με σπάνια στεγαστικά δάνεια και πρόσθετους περιορισμούς που μπορεί να αφορούν πολεοδομικές εγκρίσεις, διατηρητέο καθεστώς ή ακόμη και νεκροταφεία.

Ο Σιμόν και η Τζίλι επέμειναν πως θέλουν αυτό το παλιό παρεκκλήσι, που για πάνω από έναν αιώνα ήταν σημείο αναφοράς για την τοπική κοινότητα, να αποκτήσει μια νέα ζωή ως οικογενειακό σπίτι. Μέχρι τότε, κάθε στάδιο της μεταμόρφωσης φέρνει και μια νέα δοκιμασία, από τη γραφειοκρατία και τα οικονομικά μέχρι εκείνη τη νυχτερίδα που, χωρίς να κατοικεί τελικά στο κτίριο, κατάφερε να τους κοστίσει 2.000 λίρες.