Μετά τη ΔΕΘ, οκτώ μήνες και μία μάχη αξιοπιστίας

Μόλις σβήσουν τα φώτα της ΔΕΘ οι πολίτες θα έχουν πλέον μία αρκετά πλήρη εικόνα των προθέσεων και των εξαγγελιών των βασικών παικτών του πολιτικού συστήματος και οι πρώτες δημοσκοπήσεις της σεζόν θα αποτυπώσουν την απήχηση που είχε το πέρασμα ενός εκάστου από τη Θεσσαλονίκη. Ένας κύκλος θα κλείσει και θα ξεκινήσει η κούρσα της πόλωσης στην τελική ευθεία προς τις εκλογές.

Εφόσον είναι ακριβείς οι πληροφορίες πώς ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του έχουν στοχεύσει τον Μάϊο για να στηθούν οι κάλπες (κρατήστε την Κυριακή 16 Μαϊου, δύο εβδομάδες, δηλαδή, μετά το Πάσχα), οι οκτώ αυτοί μήνες ισοδυναμούν με μία …πολιτική αιωνιότητα. Πάρα πολλά μπορεί να συμβούν που θα εντείνουν ή θα ανατρέψουν τις σημερινές αβεβαιότητες.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει εκ των πραγμάτων την πρωτοβουλία των κινήσεων διότι κυβερνά και ως εκ τούτου όσα υποσχέθηκε στη Θεσσαλονίκη μπορεί να τα υλοποιήσει και έχει την σχετική ευχέρεια να προβεί ακόμα και σε διορθώσεις. Ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε ένα πρόγραμμα διακυβέρνησης σημαντικά πιό καλά προετοιμασμένο και τεκμηριωμένο απ΄ οτιδήποτε είχε εξαγγείλει πριν και μετά την ανάληψη της εξουσίας το 2015. Ο Νίκος Ανδρουλάκης, από την άλλη, κατέθεσε (και θα συμπληρώσει σε αυτό το προσεχές Σαββατοκύριακο) την δική του ολοκληρωμένη πρόταση με αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία.

Εάν υπήρχε η δυνατότητα να συμπυκνώνει κανείς σε ένα πρόγραμμα, προτάσεις και δεσμεύσεις και από τα τρία σχέδια, πιθανότατα θα κατέληγε σε κάτι που θα ικανοποιούσε την μεγαλύτερη μερίδα των πολιτών- τουλάχιστον εκείνων που δεν θα φτάσουν στις κάλπες με αίσθημα οργής και την απόφαση να τιμωρήσουν και να διαμαρτυρηθούν.

Είναι μάλλον προβλέψιμη η έκβαση των δημοσκοπήσεων: η Ν.Δ θα ενισχυθεί κατάτι (από μία έως δύο μονάδες, και θα κινηθεί πάνω από το 30% στην Εκτίμηση Ψήφου), η ΕΛΑΣ θα εμφανίσει τάση ότι μπορεί να φτάσει το 20%, και το ΠΑΣΟΚ θα δείξει αντανακλαστικά πώς αρχίζει και “κουνιέται η βελόνα”. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το αποτύπωμα στις μετρήσεις μάλλον θα τους ικανοποιήσει όλους και έτσι οι λογαριασμοί τα μείνουν ανοικτοί για έναν δύσκολο χειμώνα με τα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων να οξύνονται.

Με την παράμετρο του κόμματος Σαμαρά στην εξίσωση που θα διαμορφωθεί και την κυβέρνηση να αγωνιά κάθε μέρα και θα διαχειρίζεται τα μικρά ή μεγάλα λάθη που είναι βέβαιο πώς θα κάνει, οι εξαγγελίες της ΔΕΘ θα αναμετρηθούν με την πραγματικότητα. Εκείνο που, κυρίως, θα αρχίσει να επηρεάζει την κοινή γνώμη είναι το απόθεμα αξιοπιστίας που θα έχει καθένας εκ των τριών.

Αρκεί, για παράδειγμα, για τον Κυριάκο Μητσοτάκη να κάνει παροχές όταν οι τιμές και γενικότερα το κόστος ζωής θα συνεχίσει να αυξάνει σε ένα, όπως προβλέπεται, ακόμα πιό πληθωριστικό διεθνές περιβάλλον που σε εμάς θα είναι πολύ πιό πιεστικό;

Θα κατορθώσει ο Αλέξης Τσίπρας να πείσει ότι η πλειάδα των νέων προσώπων που έχει παρουσιάσει είναι ικανά να κυβερνήσουν και, ακόμα περισσότερο, ότι ο ίδιος πράγματι δεν έχει σχέση με τους πολιτικούς φαραωνισμούς του παρελθόντος (του); Και ο Νίκος Ανδρουλάκης θα σταθεί ικανός να υπερβεί την πολιτική του βαβέλ και την αδυναμία του να εκφραστεί ενιαίο αφήγημα, χωρίς υποψίες για μετεκλογικές αλχημείες;

Μετά τη ΔΕΘ και για οκτώ μήνες, ο πραγματικός ανταγωνισμός (με ισχυρή δόση τοξικότητας) θα είναι αυτός της αξιοπιστίας. Εν τέλει, τα επικοινωνιακά πολιτικά διλήμματα είναι χρήσιμα, αρκεί να διατυπώνονται με υπαρκτό πολιτικό βάρος εκείνου που θα εκφωνεί.