ΠΑΣΟΚ: “Ξενιστές” εσωστρέφειας…

Σε ένα ιδανικό πολιτικό σύμπαν οι δηλώσεις της Άννας Διαμαντοπούλου για τις δημοσιονομικές επιδόσεις της κυβέρνησης και την θετική εικόνα της ελληνικής οικονομίας στο εξωτερικό θα μπορούσαν να θεωρηθούν μία συνηθισμένη έκφραση πολιτικής αβροφροσύνης. Όταν, όμως, κατά την επίσημη θέση του ΠΑΣΟΚ, η ενδημική ακρίβεια ρίχνει τη χώρα στις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης και τα καρτέλ επιβάλλουν ανενόχλητα συνθήκες υπερκερδοφορίας ή και αισχροκέρδειας, και, ακόμα χειρότερα, όταν η Ελλάδα έχει γίνει ο καλύτερος “πελάτης” της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, με το Κράτος Δικαίου στα τάρταρα, τα πράγματα αλλάζουν.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης μιλάει για τη “συμμορία του Μαξίμου” και το κορυφαίο στέλεχος μοιάζει εύσημα για την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης. Ακόμα περισσότερο, εμφανίστηκε να ξεχνά τη συνεδριακή απόφαση που απορρίπτει διαρρήδην και υπό οιαδήποτε συνθήκη τη μετεκλογική συνεργασία με τη Ν.Δ, αφού είπε πώς “το θέμα των συνεργασιών, δηλαδή, για την ακρίβεια το θέμα της διακυβέρνησης της χώρας, θα προκύψει από αυτά που θα πει ο ελληνικός λαός”. Συμπέρασμα: η λαϊκή ετυμηγορία μπορεί να ακυρώσει την απόφαση του συνεδρίου. Ή, όπως λέγεται, ανάμεσα σε όσα λέγονται προεκλογικά και όσα συμβαίνουν μετεκλογικά μεσολαβεί ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός: οι εκλογές.

Οι δηλώσεις, ως απάντηση στην πρόταση του Χάρη Δούκα για διαύλους επικοινωνίας και συνεννόησης με την Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα, μετά τις εκλογές, τσαλακώνουν το αφήγημα του ΠΑΣΟΚ για νίκη επί της Ν.Δ και απαξιώνουν το ιερό δισκοπότηρο της πολιτικής και εκλογικής αυτονομίας. Τι προσλαμβάνει ο κόσμος; Ό,τι το ΠΑΣΟΚ είναι περίπου μοιρασμένο ανάμεσα σε όσους δεν απορρίπτουν τη συνεργασία με τη Ν.Δ και σε εκείνους που προτιμούν την διερεύνηση συγκρότησης μετώπου με το κόμμα του Τσίπρα.

Και αποκαλύπτεται επιπλέον ότι το ηγετικό μπλοκ του ΠΑΣΟΚ είναι ένα άθροισμα διαφορετικών πολιτικών προσεγγίσεων και προσωπικών φιλοδοξιών με τον πρόεδρό του να διστάζει να ταράξει τα νερά παρότι έχει απειλήσει κάμποσες φορές ακόμα και με διαγραφές.

Αυτές οι “βαβέλ” στοίχισαν πολύ στον ΣΥΡΙΖΑ μετά την ήττα του 2019, γι’ αυτό και τώρα ο Αλέξης Τσίπρας συγκροτεί ένα κόμμα με σαφή προσανατολισμό και ενιαία έκφραση, αρνούμενος να υποδεχτεί πολλούς από το κόμμα το οποίο έκανε κυβέρνηση που θα μπορούσαν να μεταφέρουν ξενιστές εσωστρέφειας. Περίπου το ίδιο συμβαίνει τώρα στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και είναι μάλλον βέβαιο ότι το εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να προκαλέσει φυγόκεντρες τάσεις και αποδρομή.