Δάνεια: Τέλος στα “ψιλά γράμματα”, πλαφόν στις χρεώσεις και στο συνολικό ποσό

Πλαφόν στις χρεώσεις των καταναλωτικών δανείων και των πιστωτικών καρτών, αυστηρότερους κανόνες για τις ψηφιακές χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, υποχρεωτική παρέμβαση των πιστωτών πριν ένας δανειολήπτης οδηγηθεί σε υπερχρέωση, αλλά και «δικαίωμα στη λήθη» για καρκινοπαθείς προβλέπει το νομοσχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση.

Σύμφωνα με ενημέρωση του ΥΠΑΝ, το σχέδιο νόμου ενσωματώνει τις νέες ευρωπαϊκές Οδηγίες για την καταναλωτική πίστη και τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες που παρέχονται εξ αποστάσεως, επεκτείνοντας σημαντικά την προστασία των καταναλωτών σε μια εποχή όπου ολοένα και περισσότερες συναλλαγές πραγματοποιούνται μέσω εφαρμογών και ψηφιακών πλατφορμών.

Το νομοσχέδιο δεν περιορίζεται μόνο στα παραδοσιακά τραπεζικά δάνεια. Εισάγει κανόνες για τις αγορές τύπου «Buy Now – Pay Later», τις μικροπιστώσεις, την πίστωση που παρέχεται από εμπόρους, τις ψηφιακές συμβάσεις χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, ενώ περιλαμβάνει και διατάξεις για την αντιμετώπιση του greenwashing και την ενίσχυση του δικαιώματος επισκευής προϊόντων.

Δείτε ΕΔΩ όλο το νομοσχέδιο που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση

Ποιους αφορά το νέο πλαίσιο

Πρώτη σημαντική αλλαγή είναι η σημαντική διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της νομοθεσίας. Το νέο πλαίσιο δεν καλύπτει πλέον μόνο τα κλασικά καταναλωτικά δάνεια και τις πιστωτικές κάρτες, αλλά σχεδόν κάθε μορφή καταναλωτικής πίστωσης που παρέχεται χωρίς εμπράγματη εξασφάλιση.

Στις διατάξεις του νομοσχεδίου εντάσσονται οι πιστωτικές κάρτες, τα καταναλωτικά δάνεια, οι μικροπιστώσεις ακόμη και κάτω των 200 ευρώ, η πίστωση που παρέχεται απευθείας από εμπόρους, τα προγράμματα «αγοράζω τώρα – πληρώνω αργότερα» (Buy Now – Pay Later), οι συμβάσεις leasing με δικαίωμα εξαγοράς, αλλά και τα επισκευαστικά ή ανακαινιστικά δάνεια.

Παράλληλα, το ανώτατο όριο εφαρμογής αυξάνεται στις 100.000 ευρώ, ενώ προβλέπεται ειδική εξαίρεση για δάνεια ανακαίνισης κατοικιών χωρίς εμπράγματη εξασφάλιση, ακόμη και όταν υπερβαίνουν το συγκεκριμένο ποσό. Έτσι, το νέο καθεστώς καλύπτει πλέον από μια μικρή αγορά μέσω εφαρμογής μέχρι μια μεγάλης κλίμακας ανακαίνιση κατοικίας.

Πλαφόν στις χρεώσεις και στο τελικό ποσό αποπληρωμής

Η σημαντικότερη ίσως παρέμβαση του νομοσχεδίου αφορά το συνολικό κόστος του δανεισμού, καθώς για πρώτη φορά τίθενται συγκεκριμένα όρια όχι μόνο στις χρεώσεις αλλά και στο τελικό ποσό που μπορεί να κληθεί να επιστρέψει ένας δανειολήπτης.

Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου, το υπουργείο Ανάπτυξης θα μπορεί να καθορίζει ανώτατα όρια στο Συνολικό Ετήσιο Πραγματικό Επιτόκιο (ΣΕΠΕ), ενώ παράλληλα εισάγεται πλαφόν στο συνολικό ποσό που καταβάλλει ο καταναλωτής σε σχέση με το αρχικό κεφάλαιο του δανείου.

Ειδικότερα, το ενημερωτικό σημείωμα που συνοδεύει τη διαβούλευση προβλέπει ότι – με εξαίρεση τις πιστωτικές κάρτες – το συνολικό ποσό αποπληρωμής δεν θα μπορεί να υπερβαίνει:

•κατά 60% το αρχικό κεφάλαιο για δάνεια διάρκειας έως 4 ετών,
•κατά 70% για δάνεια διάρκειας από 4 έως 8 έτη,
•κατά 75% για δάνεια διάρκειας άνω των 8 ετών.

Στην πράξη, εάν ένας καταναλωτής λάβει δάνειο 10.000 ευρώ με διάρκεια τριών ετών, το συνολικό ποσό που θα κληθεί να επιστρέψει δεν θα μπορεί να ξεπεράσει τις 16.000 ευρώ. Αντίστοιχα, για δάνειο ίδιας αξίας με διάρκεια έξι ετών, το ανώτατο ποσό αποπληρωμής θα διαμορφώνεται στις 17.000 ευρώ, ενώ για μεγαλύτερες διάρκειες στις 17.500 ευρώ.

Με τον τρόπο αυτό επιχειρείται να περιοριστούν περιπτώσεις υπερβολικής επιβάρυνσης των καταναλωτών από τόκους, προμήθειες και λοιπές χρεώσεις, ιδιαίτερα σε μορφές πίστωσης όπου το πραγματικό κόστος δεν είναι πάντα εύκολο να γίνει αντιληπτό από τον δανειολήπτη.

Η συγκεκριμένη παρέμβαση αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αλλαγές που εισάγει το νέο πλαίσιο, καθώς μεταφέρει το βάρος από το ονομαστικό επιτόκιο στο πραγματικό ποσό που τελικά καλείται να πληρώσει ο καταναλωτής, ανεξαρτήτως του τρόπου με τον οποίο επιμερίζονται οι επιμέρους χρεώσεις.

Τέλος στα «ψιλά γράμματα» και στις παραπλανητικές διαφημίσεις

Η ενίσχυση της διαφάνειας αποτελεί τον δεύτερο βασικό πυλώνα του νομοσχεδίου. Οι νέες ρυθμίσεις προβλέπουν αυστηρότερους κανόνες ενημέρωσης πριν από τη σύναψη μιας σύμβασης πίστωσης, ώστε ο καταναλωτής να γνωρίζει με σαφήνεια το πραγματικό κόστος, τη διάρκεια και τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει.

Για τον σκοπό αυτό καθιερώνονται τυποποιημένα έντυπα ενημέρωσης, ενώ κάθε διαφήμιση που περιλαμβάνει στοιχεία σχετικά με το κόστος της πίστωσης θα πρέπει να παρουσιάζει με σαφή, συνοπτικό και ευδιάκριτο τρόπο τις βασικές πληροφορίες που απαιτούνται για τη σύγκριση διαφορετικών προσφορών.

Στην πράξη, εάν μια τράπεζα ή άλλος πάροχος διαφημίζει ένα καταναλωτικό δάνειο με ελκυστικό επιτόκιο ή χαμηλή μηνιαία δόση, θα πρέπει να παρουσιάζει με σαφή τρόπο και το συνολικό κόστος της πίστωσης, τη διάρκειά της και τις βασικές επιβαρύνσεις, ώστε ο καταναλωτής να μπορεί να συγκρίνει διαφορετικές προσφορές χωρίς να χρειάζεται να αναζητά κρίσιμες πληροφορίες στα «ψιλά γράμματα» της σύμβασης.

Παράλληλα, το νομοσχέδιο απαγορεύει πρακτικές που ενδέχεται να ωθήσουν τον καταναλωτή σε λήψη πίστωσης χωρίς επαρκή ενημέρωση ή χωρίς σαφή εκδήλωση βούλησης. Στο πλαίσιο αυτό περιλαμβάνεται και η απαγόρευση της αυτόκλητης χορήγησης πίστωσης, δηλαδή της παροχής δανείου ή πιστωτικού ορίου χωρίς προηγούμενη αίτηση και ρητή συγκατάθεση του καταναλωτή.

Το νέο πλαίσιο συνδέει τη διαφάνεια και με την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας, καθώς οι πιστωτικοί φορείς υποχρεώνονται να προχωρούν σε ουσιαστικό και τεκμηριωμένο έλεγχο πριν από τη χορήγηση δανείου, αξιολογώντας αν ο καταναλωτής είναι πράγματι σε θέση να εξυπηρετήσει τη χρηματοδότηση που ζητά.

Με τον τρόπο αυτό, το υπουργείο επιδιώκει να περιορίσει τόσο τα φαινόμενα παραπλανητικής προώθησης πιστωτικών προϊόντων όσο και τον κίνδυνο υπερχρέωσης των νοικοκυριών ήδη από το στάδιο της χορήγησης της πίστωσης.

Παρέμβαση πριν ο δανειολήπτης βρεθεί σε αδιέξοδο

Μία ακόμη σημαντική αλλαγή αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίζονται οι περιπτώσεις καταναλωτών που αρχίζουν να εμφανίζουν δυσκολίες στην εξυπηρέτηση των υποχρεώσεών τους.

Το νομοσχέδιο εγκαταλείπει τη λογική της παρέμβασης όταν πλέον το πρόβλημα έχει διογκωθεί και εισάγει την υποχρέωση λήψης μέτρων σε προγενέστερο στάδιο. Ειδικό κεφάλαιο προβλέπει ότι οι πιστωτικοί φορείς οφείλουν να εξετάζουν λύσεις ρύθμισης πριν από την έναρξη διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης σε περίπτωση υπερημερίας του καταναλωτή.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι όταν ένας δανειολήπτης αρχίζει να δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, οι πιστωτές θα πρέπει να αναζητούν λύσεις όπως η αναδιάρθρωση του χρέους, η επιμήκυνση της διάρκειας αποπληρωμής ή άλλες μορφές διευκόλυνσης, πριν η υπόθεση οδηγηθεί σε πιο επιθετικές διαδικασίες είσπραξης.

Για παράδειγμα, εάν ένας καταναλωτής αρχίσει να καθυστερεί συστηματικά τις δόσεις ενός δανείου ή να εμφανίζει επαναλαμβανόμενες δυσκολίες στην εξυπηρέτηση των υποχρεώσεών του, ο πιστωτικός φορέας θα πρέπει να εξετάσει λύσεις ρύθμισης πριν κινηθούν διαδικασίες αναγκαστικής είσπραξης ή ληφθούν άλλα δυσμενή μέτρα.

Το υπουργείο θεωρεί ότι η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να περιορίσει τόσο τα φαινόμενα υπερχρέωσης όσο και τη συσσώρευση νέων ληξιπρόθεσμων οφειλών, δίνοντας τη δυνατότητα στον καταναλωτή να επανέλθει σε βιώσιμη πορεία αποπληρωμής.

Παράλληλα, προβλέπεται η ανάπτυξη δράσεων χρηματοοικονομικής εκπαίδευσης και ενημέρωσης των πολιτών, με στόχο οι καταναλωτές να κατανοούν καλύτερα τους κινδύνους και τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται η λήψη πίστωσης.

Δωρεάν συμβουλευτική για χρέη

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην υποστήριξη των καταναλωτών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες.

Για τον σκοπό αυτό προβλέπεται η παροχή ανεξάρτητων συμβουλευτικών υπηρεσιών για χρέη, μέσω αρμόδιων φορέων που θα μπορούν να παρέχουν δωρεάν καθοδήγηση στους πολίτες σχετικά με τις διαθέσιμες επιλογές διαχείρισης των οφειλών τους.

Έτσι, ένας καταναλωτής που αδυνατεί να εξυπηρετήσει τις δόσεις του δεν θα περιορίζεται μόνο στην επικοινωνία με τον πιστωτικό φορέα, αλλά θα μπορεί να αναζητήσει ανεξάρτητη ενημέρωση και συμβουλές πριν λάβει κρίσιμες αποφάσεις για τη διαχείριση του χρέους του.

Η συγκεκριμένη πρόβλεψη αποτελεί μία από τις λιγότερο προβεβλημένες αλλά ουσιαστικότερες παρεμβάσεις του νομοσχεδίου, καθώς μεταφέρει το βάρος από την απλή είσπραξη οφειλών στην πρόληψη και την έγκαιρη υποστήριξη των δανειοληπτών.

Δάνεια με ένα «κλικ» αλλά και ακύρωση με ένα «κλικ»

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες που παρέχονται εξ αποστάσεως, καθώς ολοένα και περισσότεροι καταναλωτές συνάπτουν δάνεια, ανοίγουν πιστωτικές γραμμές ή αποκτούν πρόσβαση σε χρηματοδοτικά προϊόντα χωρίς να επισκεφθούν ποτέ ένα φυσικό κατάστημα.

Το νομοσχέδιο ενσωματώνει τη νέα ευρωπαϊκή νομοθεσία για τις συμβάσεις χρηματοοικονομικών υπηρεσιών από απόσταση και προβλέπει αυστηρότερες υποχρεώσεις ενημέρωσης, ενισχυμένη προστασία του καταναλωτή και νέους κανόνες για τις ψηφιακές διεπαφές μέσω των οποίων προσφέρονται οι υπηρεσίες αυτές.

Στην πράξη, εάν ένας καταναλωτής υποβάλει αίτηση για δάνειο μέσω της εφαρμογής μιας τράπεζας ή συνάψει μια σύμβαση χρηματοδότησης μέσω διαδικτύου, θα πρέπει να λαμβάνει εκ των προτέρων όλες τις βασικές πληροφορίες με τρόπο σαφή, ευανάγνωστο και προσαρμοσμένο στο ψηφιακό περιβάλλον, ώστε να μπορεί να κατανοήσει το προϊόν που επιλέγει και τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει.

Παράλληλα, προβλέπεται πρόσθετη προστασία έναντι πρακτικών που θα μπορούσαν να επηρεάσουν αθέμιτα τη λήψη αποφάσεων μέσω ψηφιακών πλατφορμών, καθώς η νέα ευρωπαϊκή προσέγγιση δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στον έλεγχο των λεγόμενων «σκοτεινών προτύπων» (dark patterns), δηλαδή σχεδιαστικών επιλογών που ωθούν τον χρήστη σε αποφάσεις που ενδεχομένως δεν θα λάμβανε υπό διαφορετικές συνθήκες.

ΥΠΑΝ: 12 σημεία που πρέπει να ξέρετε για το ν/σ για την καταναλωτική πίστη

Η νέα νομοθετική παρέμβαση φιλοδοξεί να δημιουργήσει ένα πιο δίκαιο, ασφαλές, αυστηρό και διαφανές πλαίσιο, ενσωματώνοντας τέσσερις ευρωπαϊκές οδηγίες που αφορούν την καταναλωτική πίστη, τη σύναψη συμβάσεων εξ αποστάσεως, την πράσινη μετάβαση και το δικαίωμα στην επισκευή.

Το σημαντικό είναι ότι το Υπουργείο Ανάπτυξης προσθέτει επιπλέον μέτρα προστασίας, πέραν των κοινοτικών οδηγιών. 

Ποιους δανειολήπτες αφορά η οδηγία για την καταναλωτική πίστη

Οι ρυθμίσεις καλύπτουν δανειακές συμβάσεις χωρίς εμπράγματες εξασφαλίσεις επί ακινήτων (πχ υποθήκη), δηλαδή δάνεια που δε συνδέονται με υποθήκη ή άλλο περιουσιακό στοιχείο. Πρόκειται κυρίως για καταναλωτικά δάνεια, επισκευαστικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες, για ποσά έως 100.000 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι αφορά το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινής χρηματοδότησης των νοικοκυριών από τις τράπεζες.

 Μπαίνει τέλος στα “ψιλά γράμματα”

Ένα από τα βασικά προβλήματα που επιχειρεί να αντιμετωπίσει το νομοσχέδιο είναι οι δυσνόητοι όροι συμβολαίων και οι κρυφές επιβαρύνσεις. Πλέον οι όροι των συμβάσεων θα πρέπει να είναι ξεκάθαροι και προσβάσιμοι στον μέσο καταναλωτή, ώστε να μην υπάρχουν παγίδες ή παρανοήσεις που οδηγούν σε επιπλέον οικονομική επιβάρυνση.

 Υποχρεωτική διαφάνεια στις τραπεζικές συμβάσεις

Το Υπουργείο Ανάπτυξης δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη διαφάνεια των τραπεζικών συμβάσεων. Οι τράπεζες θα υποχρεούνται πλέον να παρουσιάζουν με σαφή και κατανοητό τρόπο όλες τις χρεώσεις, τα επιτόκια, τις προμήθειες αλλά και τους κινδύνους που μπορεί να συνεπάγεται ένας δανεισμός. Η πλήρης ενημέρωση του καταναλωτή αποτελεί βασική προϋπόθεση για μια υγιή αγορά χρηματοδότησης.

Πιο σαφές στον δανειολήπτη το δικαίωμα υπαναχώρησης μέσα σε 14 ημέρες

Ο κάθε δανειολήπτης έχει ήδη δικαίωμα υπαναχώρησης μέσα σε 14 ημέρες από την υπογραφή της σύμβασης και πλέον το πλαίσιο γίνεται πιο σαφές και ξεκάθαρο. Ο κάθε πολίτης μπορεί να ακυρώσει το δάνειο χωρίς κυρώσεις και υποχρέωση αιτιολόγησης, εφόσον διαπιστώσει ότι οι όροι δεν τον εξυπηρετούν ή αν αλλάξει γνώμη. Πρόκειται για μία διάταξη που ενισχύει τη διαπραγματευτική θέση των καταναλωτών και εναρμονίζει την ελληνική νομοθεσία με τα ευρωπαϊκά πρότυπα προστασίας. Η αρχή είναι ότι όσο εύκολα μπαίνεις σε μία σύμβαση τόσο εύκολα πρέπει να μπορείς και να βγεις.

Ενίσχυση της ανθρώπινης εξυπηρέτησης

Αναφορικά με την 2η ευρωπαϊκή οδηγία που αφορά τις συμβάσεις εξ αποστάσεως, σε μια εποχή όπου οι τραπεζικές υπηρεσίες γίνονται όλο και πιο ψηφιακές, το νομοσχέδιο προβλέπει ότι ο πολίτης θα έχει δικαίωμα να μιλήσει με φυσικό πρόσωπο ζητώντας την ανθρώπινη παρέμβαση. Δε θα είναι υποχρεωμένος να εξυπηρετείται μόνο από αυτοματοποιημένα συστήματα ή chatbots, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό για ηλικιωμένους και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Διπλό δίχτυ προστασίας για τους καταναλωτές: Θέσπιση πλαφόν στο επιτόκιο και στο συνολικό κόστος δανείου

Μία από τις πιο σημαντικές ρυθμίσεις είναι ότι μπαίνει ανώτατο όριο στο ποσό του συνολικού ετήσιου πραγματικού επιτοκίου (Σ.Ε.Π.Ε.), το οποίο δε θα μπορεί να υπερβαίνει το 30% έως 50% του Σ.Ε.Π.Ε., όπως αυτό δημοσιεύεται σε τριμηνιαία βάση από την Τράπεζα της Ελλάδος. Το ακριβές ποσοστό θα καθορίζεται με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης και του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, σε συνεργασία με τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Επίσης,  τίθενται όρια στο ποσό της αύξησης το αρχικού κεφαλαίου του δανείου κατά την αποπληρωμή. Συγκεκριμένα, το τελικό ποσό που θα πληρώνει ο δανειολήπτης, πλην των πιστωτικών καρτών, δε θα μπορεί να ξεπερνά το 60% για δάνεια έως και 4 χρόνια, το 70% για δάνεια άνω των 4 ετών και μέχρι τα 8 έτη, και το 75% για δάνεια άνω των 8 ετών.

Αντιμετώπιση της υπερχρέωσης των νοικοκυριών

Το πλαφόν αυτό στοχεύει να βάλει φρένο σε περιπτώσεις όπου οι τόκοι, οι προμήθειες και οι χρεώσεις, οδηγούσαν σε δυσανάλογη αύξηση του τελικού χρέους. Για χρόνια, χιλιάδες δανειολήπτες βρέθηκαν να πληρώνουν πολλά περισσότερα από όσα αρχικά είχαν υπολογίσει. Με τη νέα ρύθμιση επιχειρείται να υπάρχει προβλεψιμότητα και έλεγχος στο τελικό κόστος.

Δικαίωμα στη λήθη για επιζώντες από καρκίνο

Οι πιστωτικοί φορείς απαγορεύεται να χρησιμοποιούν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που σχετίζονται με τη διάγνωση ογκολογικής ασθένειας καταναλωτή για σκοπούς ασφαλιστικής σύμβασης συνδεδεμένης με σύμβαση πίστωσης, εφόσον έχουν παρέλθει πέντε έτη από την ολοκλήρωση της θεραπείας του. Με τη ρύθμιση αυτή, διευκολύνεται η ισότιμη πρόσβαση των καταναλωτών σε πιστωτικά προϊόντα και αίρεται η ενδεχόμενη δυσμενή τους μεταχείριση. 

 Χρονοδιάγραμμα εφαρμογής οδηγίας για την καταναλωτική πίστη

Η πλήρης εφαρμογή της οδηγίας που αφορά τις δανειακές συμβάσεις θα ισχύσει από τις 20 Νοεμβρίου και μετά.

 Αυστηροποίηση του πλαισίου περί δήθεν “οικολογικών προϊόντων”

Η οδηγία 2024/85 αποσκοπεί στην περαιτέρω θωράκιση της προστασίας των καταναλωτών. Εισάγονται νέες σαφείς και ειδικές διατάξεις και ορισμοί όπως οι έννοιες του “περιβαλλοντικού ισχυρισμού”, των “σημάτων βιωσιμότητας” και της “ανθεκτικότητας” ή “επισκευασιμότητας” των αγαθών, με στόχο την αντιμετώπιση παραπλανητικών πρακτικών που δημιουργούν ψευδή εικόνα οικολογικής υπευθυνότητας (greenwashing) και επηρεάζουν αθέμιτα τη συμπεριφορά των καταναλωτών και του ανταγωνισμού.

Η οδηγία απαγορεύει παραπλανητικές περιβαλλοντικές δηλώσεις και στοχεύει στη βελτίωση της ενημέρωσης σχετικά με βασικά τεχνικά χαρακτηριστικά των προϊόντων όπως η ανθεκτικότητα, η δυνατότητα επισκευής, η διάρκεια ζωής και η δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης. Μακροπρόσθεσμος στόχος είναι η διαμόρφωση καταναλωτικής κουλτούρας που θα στηρίζει την κυκλική οικονομία και θα συμβάλλει στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος. Η ημερομηνία εφαρμογής αυτής της οδηγίας είναι η 27η Σεπτεμβρίου 2026.

 Ενίσχυση του “δικαιώματος στην επισκευή”

Η οδηγία 2024/1799 στοχεύει στην ενίσχυση του δικαιώματος των καταναλωτών να επισκευάζουν τα προϊόντα τους αντί να προβαίνουν σε πρόωρη αντικατάσταση, με σκοπό των περιορισμό των αποβλήτων και της υπερκατανάλωσης. Θεσμοθετείται το “δικαίωμα στην επισκευή”. Ο πωλητής έχει την υποχρέωση να ενημερώνει τον καταναλωτή για το δικαίωμά του να επιλέξει μεταξύ επισκευής και αντικατάστασης, καθώς και για την παράταση της περιόδου παραγραφής.

Οι κατηγορίες των προϊόντων, σύμφωνα και με την οδηγία, είναι οι εξής: οικιακές συσκευές πλυσίματος ρούχων, οικιακά πλυντήρια πιάτων, ψυκτικές συσκευές, οικιακά στεγνωτήρια ρούχων, οθόνες και τηλεοράσεις, ηλεκτρικές σκούπες, servers και προϊόντα αποθήκευσης δεδομένων, κινητά τηλέφωνα, ασύρματα τηλέφωνα και υπολογιστές – tablets, εξοπλισμός συγκόλλησης.

Δεν έχει αναδρομική ισχύ

Θα πρέπει να τονιστεί ότι δε θα έχει αναδρομική ισχύ, κάτι που σημαίνει ότι δεν αφορά δανειακές συμβάσεις που έχουν ήδη συναφθεί.