“Όμοροι χώροι” και άλλα περιττά…

Από το Θησείο ο Αλέξης Τσίπρας ταύτισε Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ ως συνιστώσες του ίδιου (παλαιού) συστήματος εξουσίας. Σε τηλεοπτικό πάνελ (Action24) η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛ.Α.Σ είπε πώς το νέο κόμμα και το ΠΑΣΟΚ δεν είναι “όμοροι χώροι” και δεν έχουν κοινή“πολιτική κουλτούρα”. Πρόκειται προδήλως για έκφανση του ανταγωνισμού που προκύπτει ενόψη εκλογών καθώς τα δύο κόμματα προσβλέπουν ταυτόχρονα περίπου στο ίδιο εκλογικό ακροατήριο. Ωστόσο, οι θεμιτές εκλογικές τακτικές πρέπει να ασκούνται με μέτρο. Αλλιώς μπορεί να δημιουργήσουν αχρείαστες εχθροπάθειες. Κι αυτό αφορά και την πλευρά του ΠΑΣΟΚ που “βλέπει” …”χειραγώγηση μέσω δημοσκοπήσεων” και “μυστική συμφωνία Τσίπρα- Μαξίμου”!

Οδηγούμαστε εκ των πραγμάτων σε ένα πολιτικό “beef” που εύκολα μπορεί να εκτραπεί σε σύγκρουση.

Από τη μία πλευρά: Μόλις πριν τρία-τέσσερα χρόνια, ο Αλέξης Τσίπρας (ως προεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ) πολιορκούσε το ΠΑΣΟΚ με πρόταση συμπόρευσης στο “εύφορο” έδαφος της απλής αναλογικής. Είχαν τότε κοινή “πολιτική κουλτούρα”; Ήταν “όμοροι χώροι”; Μήπως δεν χρωστούσε και τότε το ΠΑΣΟΚ περίπου μισό δισ. στις τράπεζες; Κι ακόμα, δεν είχε προηγηθεί η συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου και δεν είχαν ήδη καταλάβει τις μισές καρέκλες στο υπουργικό συμβούλιο του Κυριάκου Μητσοτάκη πρόσωπα με πράσινα χρωμοσώματα;

Ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός, άλλωστε, δεν είχε υλοποιήσει άνοιγμα προς το ΠΑΣΟΚ ενσωματώνοντας στην “Προοδευτική Συμμαχία” δύο πρώην γραμματείς του κόμματος (Ξενογιαννακοπούλου, Ραγκούσης) και αρκετούς πρώην βουλευτές και υπουργούς;

Αλλά και τώρα, στην ΕΛ.Α.Σ, δεν έχουν πάρει θέση “πασοκογενή” στελέχη; Προφανώς έχουν περάσει από τεστ “πολιτικής κουλτούρας”.

Η αποκήρυξη της πολιτικής γειτνίασης μεταξύ του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα με το ΠΑΣΟΚ δεν υπακούει στην λογική ακόμα κι αν θεωρηθεί πώς η όποια ιστορική συνεισφορά του διακόπτεται με την μετάβαση από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου στην περίοδο του Κώστα Σημίτη. Κι αν μπορεί, ίσως, να αντιληφθεί κανείς την πολιτική σκοπιμότητα διαφοροποίησης από την σημερινή ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη και τα ήξεις αφίξεις του ΠΑΣΟΚ έναντι της Ν.Δ του Κυριάκου Μητσοτάκη, η δήλωση ότι το νέο κόμμα και το ΠΑΣΟΚ δεν είναι“όμοροι χώροι” δημιουργεί τον κίνδυνο να αποδυναμωθεί η διεύρυνση της ΕΛ.Α.Σ προς την εκλογική βάση της κεντροαριστεράς.

Διαφορετικές προγραμματικές θέσεις μπορεί να έχουν, συγκρουόμενες εκλογικές τακτικές, αναμφίβολα, διϊστάμενες συμπεριφορές, επίσης, όμως θα ήταν λάθος να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι ο κόσμος που στήριξε το ΠΑΣΟΚ αποτελεί προνομιακό ακροατήριο του ίδιου συστήματος που συγκροτούν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και η Ν.Δ.

Από την άλλη πλευρά, ακόμα χειρότερα: Όπως η εξωφρενική δήλωση του Π. Δουδωνή ότι“ο Τσίπρας είναι σύμμαχος του Μητσοτάκη και υπάρχει μυστική συμφωνία μεταξύ τους”, ή ότι η ΕΛ.Α.Σ πριμοδοτείται από το Μέγαρο Μαξίμου. Τι είναι αυτά, αν όχι αμηχανία ή και πολιτικός πανικός; Όπως και η αναφορά του ίδιου του Νίκου Ανδρουλάκη ότι “η πολιτική αλλαγή θα έρθει από πρόσωπα που έχουν ελευθερία, χωρίς συμφέροντα και χορηγούς”! Έχει χορηγούς ο Τσίπρας, αν το πιστεύει δεν πρέπει να το αποδείξει; Και, αίφνης, όπως είπε, “οι δημοσκοπήσεις χειραγωγούν” (υπέρ του Τσίπρα); Ξεχνάει ότι κάτι τέτοια έλεγε και ο ΣΥΡΙΖΑ πριν το 2023 και κατέληξε εκεί που κατέληξε;

Ποιός είναι ισχυρότερος αντίπαλος της κυβέρνησης και καλύτερος εκφραστής της κεντροαριστεράς θα το αποφασίσουν οι ψηφοφόροι. Η τάση φαίνεται. Η εχθρότητα μεταξύ των δύο κομμάτων, ωστόσο, όσο κι αν εξηγείται στο πλαίσιο του εκλογικού ανταγωνισμού, ωφελεί εν τέλει την κυβέρνηση και επιβεβαιώνει την αναφορά του πρωθυπουργού περί “βαβέλ”.

Άλλωστε, το βράδυ των εκλογών μπορεί να είναι τέτοιες οι συνθήκες που οι “πολιτικές κουλτούρες” θα πρέπει να συγκλίνουν. Κι αν δεν μπορούν, πάλι οι ψηφοφόροι θα πάρουν την απόφαση…