Το “παρών” της αμηχανίας…

Απλά πράγματα: ένας κεντρικός τραπεζίτης αξιολογείται ως προς την ικανότητα και την αποτελεσματικότητα αυτού που εκ του ρόλου του είναι εντεταλμένος να πράξει. Εποπτεύει επαρκώς την λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος και την εφαρμογή της νομισματικής πολιτικής και εγγυάται την σταθερότητά του; Με βάση αυτά και άλλα, ο Γιάννης Στουρνάρας είναι είτε καλός είτε κακός διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος.

Η κυβερνητική πλειοψηφία έκρινε πώς ήταν ευτυχής η συγκυρία να είναι επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας στα δύσκολα χρόνια της κρίσης και στην τελευταία περίοδο μετά την έξοδο από τα μνημόνια. Και ψήφισε την ανανέωση της θητείας του. Τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης τον αξιολόγησαν αρνητικά και δεν την ψήφισαν. Το σκεπτικό τους εστιάζεται σε μια σειρά ζητήματα που αφορούν την λειτουργία των τραπεζών.

Και έχει να επισημάνει κανείς αρκετά σχετικά με το εάν ενισχύουν ικανοποιητικά με δανεισμό τις επιχειρήσεις, εάν αντλούν κερδοφορία από υπέρογκες χρεώσεις και προμήθειες, εάν η διαδικασία εκχώρησης των δανείων σε funds και servicers λειτούργησε υπέρ της πραγματικής οικονομίας ή όχι, και άλλα.

Άρα, ή ο Γ. Στουρνάρας έκανε σωστά, ή έστω επαρκώς, τη δουλειά του, ή όχι. Η θέση της Ν.Δ είναι σαφής, αν και με διακριτό πολιτικό πρόσημο. Θεμιτό και αναμενόμενο. Εξίσου σαφής η θέση του ΣΥΡΙΖΑ (που είχε “ψυχροπολεμικές” σχέσεις μαζί του κατά την διακυβέρνηση 2015-19), της Νέας Αριστεράς, της Ελληνικής Λύσης και της Πλεύσης Ελευθερίας, αν και με αποχρώσεις. Η διαφορετική στάση του Κ.Κ.Ε επίσης κατανοητή ως προς το ότι αδιαφορεί για τη λειτουργία του… καπιταλισμού.

Το ΠΑΣΟΚ με το “παρών” τι ακριβώς ψήφισε; Εάν κρίνει κανείς απ΄ όσα είπε ο αντιπρόεδρος της Βουλής και αρμόδιος στο κόμμα σχετικά με τα τραπεζικά Π. Κουκουλόπουλος, ο Γ. Στουρνάρας ήταν πολύ καλός τραπεζίτης και το έργο του αποτιμάται θετικά. Περίπου τα ίδια έλεγαν δημοσίως αρκετά στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η σχέση, δε, αρκετών εξ αυτών που διετέλεσαν υπουργοί στη συγκυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου (όταν επελέγη για πρώτη φορά ως επικεφαλής της ΤτΕ) μαζί του είναι γνωστή και αδιατάρακτη όλα αυτά τα χρόνια.

Ακόμα πιό δηκτικός ήταν και ο στενός συνεργάτης της Άννας Διαμαντοπούλου, ο οποίος χαρακτήρισε προσχηματικό τον λόγο περί “ισοβιότητας” που επικαλέστηκε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μπορεί να εικάσει κανείς πώς την ίδια άποψη έχει και ο Ευ. Βενιζέλος που μαζί με τον Αντ. Σαμαρά αποφάσισαν, το 2014, την τοποθέτηση Στουρνάρα στην θέση του διοικητή της ΤτΕ. Πιθανότατα και όσα στελέχη του ΠΑΣΟΚ μετείχαν σε εκείνη την κυβέρνηση.

Είναι σημαντικό ένα κόμμα να έχει “αρχές” (κατά την ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ που ερμηνεύει το “παρών”), εν προκειμένω, όμως, είναι προφανές πώς το μήνυμα είναι “καμία συμφωνία σε οτιδήποτε με τη Ν.Δ”. Φάνηκε στο θέμα των ανεξάρτητων αρχών, όπως και ως προς τη Συνταγματική Αναθεώρηση.

Η βάση του ΠΑΣΟΚ, πάντως, μάλλον ως αμηχανία τα εκλαμβάνει όλα αυτά.

Διότι, όταν η μισή κυβέρνηση προέρχεται από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο δε Στουρνάρας ήταν στενός συνεργάτης του Κ. Σημίτη και πρόταση Βενιζέλου για την ΤτΕ, είναι δύσκολο να κατανοήσουν οι ψηφοφόροι ποιές είναι ακριβώς οι “αρχές” που επιβραβεύουν τον διοικητή της ΤτΕ για την πρώτη 12αετή θητεία του αλλά απαγορεύουν να μείνει στη θέση του άλλα έξι χρόνια.