Το ουκρανικό drone σε ποιά πλευρά της Ιστορίας βρίσκεται;

Ως προς την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η Ελλάδα βρέθηκε “στη σωστή πλευρά της Ιστορίας”– σύμφωνα με το κυβερνητικό “μότο” εκείνης της περιόδου. Και σωστά. Μία χώρα που υφίσταται παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου από τον εξ ανατολών γείτονα δεν θα μπορούσε να πράξει διαφορετικά. Αναμφίβολα, το ίδιο ηχηρά θα έπρεπε να τοποθετηθεί και σχετικά με όσα δραματικά συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή. Στην περίπτωση της Ουκρανίας, όμως, η Ελλάδα βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της υποστήριξης: “έκαψε” τις παραδοσιακές γέφυρες με τη Ρωσία, πρωταγωνίστησε στην επιβολή κυρώσεων, ενίσχυσε οικονομικά και με όπλα το Κίεβο, προσκάλεσε τον Ζελένσκι να μιλήσει στη Βουλή και άλλα πολλά.

Η ουκρανική κυβέρνηση έχει την εθνική υποχρέωση να αμυνθεί και να αντισταθεί και δικαίωμα να επιλέξει τον τρόπο με τον οποίο θα το κάνει. Μέχρι του σημείου, όμως, που φέρνει τον ασύμμετρο πόλεμο στην αυλή των συμμάχων. Διότι αυτό συνιστά εχθρική ενέργεια σε βάρος μιας χώρας που ταυτίστηκε με τον αγώνα υπεράσπισης της ανεξαρτησίας της και βίωσε τις αρνητικές συνέπειες του πολέμου πολύ περισσότερο από άλλες. Όπως, για παράδειγμα, την Τουρκία που ανενόχλητη συναλλάσσεται με το Κίεβο και την Μόσχα ταυτόχρονα.

Η υπόθεση με το ουκρανικό (Magura V3) μη επανδρωμένο θαλάσσιο όχημα είναι ακριβώς αυτό: εχθρική ενέργεια. Και δεν πρέπει να υποτιμηθεί ως “λάθος χειρισμού”. Πώς θα αντιδρούσε η Αθήνα εάν εντοπιζόταν ένα …τουρκικό drone σε κάποιο νησί του Αιγαίου; Προφανώς θα ξεσήκωνε τον κόσμο και τους διεθνείς οργανισμούς. Ακριβώς το ίδιο πρέπει να συμβεί τώρα και οι δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτη -αν και καθυστερημένες ως αντίδραση- κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Η δε -έως τώρα- σιωπή του Κιέβου είναι τουλάχιστον εξοργιστική.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι το λιμάνι της Λευκάδας όπου (κακώς) ρυμουλκήθηκε το ουκρανικό drone θα μπορούσε να μετατραπεί σε “Κούγκι” και όλοι μπορούμε να σκεφτούμε τις απώλειες ανθρώπινων ζωών και τις συνέπειες για τον τουρισμό. Ή να πέσει επάνω του κάποιο από τα εκατοντάδες σκάφη αναψυχής που έχουν ήδη αρχίσει να πλέουν στο Ιόνιο. Η δυσφήμιση της χώρας θα ήταν κολοσσιαία.

Η καταδίκη της ουκρανικής τακτικής να μεταφέρει τον πόλεμο με “μαύρες επιχειρήσεις” στη Μεσόγειο και, μάλιστα, στα χωρικά ύδατα άλλων χωρών, πρέπει να είναι σαφής και δυναμική. Και από την Ε.Ε και από την ελληνική κυβέρνηση.

Για δε τις αποχρώσεις των κυβερνητικών δηλώσεων ως προς το συμβάν, ας κατανοήσουν στην κάποιοι ότι σε τέτοιες περιπτώσεις η έκφραση πρέπει να είναι ενιαία και κατηγορηματική. Το Κίεβο πρέπει να υποχρεωθεί να δηλώσει ότι δεν θα επαναληφθεί κάτι τέτοιο στο μέλλον και να ζητήσει συγγνώμη.