Ο “διάβολος” στα ποιοτικά στοιχεία των μετρήσεων

Στην πρώτη δημοσκόπηση (Alco) που αποτυπώνει μεταξύ άλλων και την πρώϊμη φάση των αποκαλύψεων σχετικά με την φερόμενη εμπλοκή πρώην υπουργών και βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, η Ν.Δ εμφανίζεται να σημειώνει απώλειες 1,3% με το ΠΑΣΟΚ να καταγράφει άνοδο 1,2%.

Πιθανολογεί κανείς ότι στις επόμενες μετρήσεις οι απώλειες αυτές μπορεί να διευρυνθούν, όχι απαραίτητα από την εξέλιξη του ποινικού σκέλους που αφορά τους βουλευτές της Ν.Δ όσο από την σωρρευτική αρνητική εντύπωση που προκαλείται, ωστόσο στην ίδια δημοσκόπηση μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν μάλλον τα ποιοτικά στοιχεία που συγκροτούν τον τρόπο με τον οποίο το εκλογικό σώμα προσλαμβάνει την εικόνα διακυβέρνησης.

Αξίζει επιπροσθέτως να επισημανθεί ότι σε ένα ανεπίσημα προεκλογικό και άκρως πολωτικό κλίμα (με τα σενάρια περί πρόωρης προσφυγής στις κάλπες να παραμένουν εν ισχύ αν και διαψευδόμενα) παρατηρείται συμπαγής η ζώνη αδιευκρίνιστης ψήφου (18,6%) και η επιλογή “άλλο κόμμα” (Τσίπρας, Καρυστιανού) να συγκεντρώνει 8,8% (από 7,5% τον προηγούμενο μήνα).

Τα ποιοτικά στοιχεία που καταγράφονται αφορούν τις απαντήσεις σε “δίπολα” λέξεων και συναισθημάτων που αντιπροσωπεύουν την αντίληψη των πολιτών για την κυβέρνηση.

Στο “αν κατανοεί τις ανησυχίες και τις ανάγκες” τους, η κυβέρνηση εισπράττει θετικές γνώμες μόλις στο 16%! Πρόκειται για εύρημα που περιγράφει την εντεινόμενη κρίση εμπιστοσύνης απέναντι όχι μόνο στις δυνατότητες ή ικανότητες της κυβέρνησης στον 7ο χρόνο της θητείας της αλλά και στο έλλειμμα ενδιαφέροντος. Κι αυτό είναι ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό στοιχείο για την πολιτική της κυριαρχία που στηρίζεται περισσότερο στην απουσία εναλλακτικής πρότασης παρά στις εφαρμοζόμενες πολιτικές της.

Κυβερνητική απόδοση: Το 52 % (πτώση κατά πέντε μονάδες) διασταυρώνεται με το μόλις 19% που δηλώνει “πολύ+αρκετά” ως προς την ικανοποίηση για την απόδοση της κυβέρνησης.

Διαχειριστική ικανότητα: Στην επιλογή μεταξύ αποτελεσματικότητας και αναποτελεσματικότητας της κυβέρνησης, μόνο 23% (ποσοστό ίδιο με την “Πρόθεση ψήφου”) επικροτεί τις κυβερνητικές επιδόσεις.

Το δίλημμα για σταθερότητα: Ίσως το πλέον επικίνδυνο ποιοτικό στοιχείο για την κυβέρνηση είναι πώς το 52% την θεωρεί συνωνυμο της αστάθειας, ενώ το 34% υιοθετεί, ως φαίνεται, το δίλημμα περί πολιτικής σταθερότητας και την θεωρεί εκφραστή της. Θα μπορούσε κανείς να διακινδυνεύσει την πρόβλεψη πώς το συγκεκριμένο επιχείρημα του πρωθυπουργού έχει εκλογική οροφή το 34%.

Διαφάνεια- συγκάλυψη: Η μεγάλη πολιτική ήττα αφορά τους χαρακτηρισμούς περί διαφάνειας ή συγκάλυψης: μόνο το 11% θεωρεί διαφανή την διακυβέρνηση, ενώ το 73% της καταλογίζει προσπάθειες συγκάλυψης. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, η υπόθεση των παρακολουθήσεων, ακόμα και η τραγωδία των Τεμπών αφήνουν σοβαρά στίγματα που επηρεάζουν την γενική εικόνα. Το συγκεκριμένο εύρημα θα μπορούσε να πει κανείς ότι πλήττει την υπεροπλία της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού περισσότερο στο κεντρώο ακροατήριο.

Ο σοβαρότερος πολιτικός κίνδυνος για την κυβέρνηση συντίθεται από αυτά ακριβώς τα ποιοτικά στοιχεία που δρουν σωρρευτικά μαζί με τις υποθέσεις σκανδάλων και κράτους δικαίου, οι οποίες φαίνεται πώς ίσως επηρεάσουν την εκλογική συμπεριφορά συγκεκριμένου ακροατηρίου. Η αποκλιμάκωση των τιμών, κυρίως στα καύσιμα, λόγω της εκεχειρίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν θα δώσει κάποιες “ανάσες”, όμως, πρώτον, είναι εύθραυστη και ουδείς μπορεί να προβλέψει τις εξελίξεις και, δεύτερον, ήδη το ευρύ φάσμα της ακρίβειας έχει προκαλέσει έντονη δυσαρέσκεια.