Τσίπρας για υποκλοπές: “Τα σχόλια περιττεύουν” – Το βιβλίο που ξεχώρισε

Ο Αλέξης Τσίπρας διάβασε το νέο βιβλίο «Ρεπορτάζ» της δημοσιογράφου Ελίζα Τριανταφύλλου, το οποίο εστιάζει στην αποκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών στην Ελλάδα. Ο πρώην πρωθυπουργός δημοσίευσε ένα σύντομο σχόλιο εκφράζοντας τις σκέψεις του για το περιεχόμενο του βιβλίου και την πολιτική του σημασία.

«Είναι ένα βιβλίο που δεν σε αφήνει να το αφήσεις, τουλάχιστον όχι πριν διαβάσεις και τις 160 σελίδες του μέσα σε ένα βράδυ», σχολιάζει αρχικά ο Αλ. Τσίπρας.

«Το “Ρεπορτάζ” είναι αποκαλυπτικό για το πώς δρα ένα ολόκληρο οικοσύστημα επιχειρηματιών και στελεχών μυστικών υπηρεσιών μέσα στους κρατικούς μηχανισμούς, αλλά ταυτόχρονα είναι και ενδεικτικό της κοινωνικής προσφοράς που μπορεί να προσφέρει η δημοσιογραφική έρευνα όταν αυτή επιμένει στην αναζήτηση της αλήθειας». 

«Διαβάζοντάς το στάθηκα για λίγο στο παρακάτω ενδιαφέρον απόσπασμα: “Είμαι πεπεισμένη ότι αρκετοί από τους πολίτες και τα δημόσια πρόσωπα που είχαν μολυνθεί από το Predator δεν το κατήγγειλαν, γιατί ήξεραν πως η διαρροή μιας καθημερινής τους επικοινωνίας θα ήταν από μόνη της πρόβλημα. Ήξερα επίσης πως η παραδοχή ότι παρακολουθούνται πιθανώς θα οδηγούσε στην πτώση της κυβέρνησης και στο τέλος της πολιτικής τους καριέρας. Ο παρακολουθούμενος είναι και εν δυνάμει εκβιαζόμενος, κανένας πιθανά εκβιαζόμενος δεν είναι κατάλληλος για μια επόμενη κυβέρνηση, η μόνη του ελπίδα είναι η διατήρηση των ισορροπιών. Κι αυτή είναι μια ελπίδα ικανή να καταπνίξει όλη τη δυσφορία”», προσθέτει με νόημα ο Αλέξης Τσίπρας. 

Ολόκληρη η ανάρτηση του Αλέξη Τσίπρα: 

Έπεσε χθες στα χέρια μου το νέο βιβλίο της δημοσιογράφου Ελίζας Τριανταφύλλου με θέμα την αποκάλυψη του μεγαλύτερου σκανδάλου της Μεταπολίτευσης, του σκανδάλου των υποκλοπών.

Είναι ένα βιβλίο που δεν σε αφήνει να το αφήσεις, τουλάχιστον όχι πριν διαβάσεις και τις 160 σελίδες του μέσα σε ένα βράδυ. Το «Ρεπορτάζ» είναι αποκαλυπτικό για το πώς δρα ένα ολόκληρο οικοσύστημα επιχειρηματιών και στελεχών μυστικών υπηρεσιών μέσα στους κρατικούς μηχανισμούς, αλλά ταυτόχρονα είναι και ενδεικτικό της κοινωνικής προσφοράς που μπορεί να προσφέρει η δημοσιογραφική έρευνα όταν αυτή επιμένει στην αναζήτηση της αλήθειας.

Διαβάζοντάς το στάθηκα για λίγο στο παρακάτω ενδιαφέρον απόσπασμα: «Είμαι πεπεισμένη ότι αρκετοί από τους πολίτες και τα δημόσια πρόσωπα που είχαν μολυνθεί από το Predator δεν το κατήγγειλαν, γιατί ήξεραν πως η διαρροή μιας καθημερινής τους επικοινωνίας θα ήταν από μόνη της πρόβλημα. Ήξερα επίσης πως η παραδοχή ότι παρακολουθούνται πιθανώς θα οδηγούσε στην πτώση της κυβέρνησης και στο τέλος της πολιτικής τους καριέρας. Ο παρακολουθούμενος είναι και εν δυνάμει εκβιαζόμενος, κανένας πιθανά εκβιαζόμενος δεν είναι κατάλληλος για μια επόμενη κυβέρνηση, η μόνη του ελπίδα είναι η διατήρηση των ισορροπιών. Κι αυτή είναι μια ελπίδα ικανή να καταπνίξει όλη τη δυσφορία.»

Τα σχόλια περιττεύουν…