Βασίλης Γκούμας: Ο “Αυτοκράτορας” που γεννήθηκε σε λάθος εποχή-Η ανταρσία στον Δούναβη

Ο Βασίλης Γκούμας δεν ήταν απλώς ένας μεγάλος σκόρερ. Ήταν μια εμβληματική μορφή του ελληνικού μπάσκετ, που σε μια δύσκολη εποχή για το άθλημα κατάφερε να ξεχωρίσει, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Η καριέρα του εκτείνεται από τη δεκαετία του 1960 έως τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και συνδέεται άμεσα με τα πρώτα βήματα του ελληνικού μπάσκετ στην ευρωπαϊκή σκηνή.

Μανώλης Δράκος

Από τα πρώτα του βήματα του, έδειξε ότι διέθετε σπάνια εκτελεστική ικανότητα, αλλά και φυσική δύναμη.

Ξεκίνησε το μπάσκετ από τον Ολυμπιακό Βόλου και σε ηλικία 15 ετών μετακόμισε στην Αθήνα, ώστε να αγωνιστεί στον Πανελλήνιο. Στην συνεχεία πέρασε την εφηβική του καριέρα σε ομάδες της Νοτιάς Αφρικής (Ολυμπιακός Αντίς Αμπέμπα, Αθλητική Λέσχη Γιοχάνεσμπουργκ και Αθλητική Λέσχη Λαουρένσο Μάρκες), αλλά και της Μοζαμβίκης, όπου μάζεψε αρκετές εμπειρίες.

Στην επαγγελματική του καριέρα αγωνίστηκε στην ΑΕΚ (1979-1985), στον Πανελλήνιο (1966-1979), αλλά και στον Ηλυσιακό (1985-1988). Με την ομάδα του Πανελληνίου διακρίθηκε ως ένας από τους κορυφαίους σκόρερ του πρωταθλήματος, ενώ το 1981 βοήθησε την ΑΕΚ να πανηγυρίσει το Κύπελλο Ελλάδος σημειώνοντας 30 πόντους.

Κατά την διάρκεια της καριέρας του αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος τέσσερις φορές (1970,1974,1975, και 1977) κάνοντας επίδοση ρεκόρ για την εποχή. Το 1983 έγινε ο πρώτος παίχτης που ξεπέρασε τους 10.000 πόντους βάζοντας συνολικά 11.030 σε 412 αγώνες, μένοντας στην κορυφή των σκόρερ μέχρι που τον ξεπέρασε ο Νίκος Γκάλης. Ο «γκάνγκστερ» είχε 12.864, ο Γκούμας 11.030.

Με την Εθνική ομάδα αγωνίστηκε 114 φορές, σημειώνοντας 1.641 πόντους και συμμετέχοντας σε πολλές διοργανώσεις, όπως τα Ευρωμπάσκετ του 1967, 1969, 1973 και 1975. Το 1971 μάλιστα, έκανε ατομικό ρεκόρ πόντων με 41 απέναντι στην Γερμανία. Επίσης, είχε αγωνιστεί στην Μικτή Κόσμου με συμπαίκτες τους Κρέζιμιρ Τσόσιτς, Ντίνο Μενεγκίν, Σεργκέι Μπέλοφ  και πολλούς άλλους.

Ο Γκούμας ήταν γνωστός με το παρατσούκλι «Αυτοκράτορας», ένας χαρακτηρισμός που προήλθε απο την κυριαρχία του στο σκοράρισμα, αλλά και την σημαντική του επιρροή στο μπάσκετ σε περιόδους πριν την πλήρη επαγγελματική δομή. Ουσιαστικά ήταν ο άνθρωπος που ένωσε την επιτυχία της ΑΕΚ το 1968, με τον Άρη του Γιαννάκη και του Γκάλη.

Έπαιξε μέχρι τα βαθιά μπασκετικά γεράματα, αφού στα 40 του χρόνια φορώντας τη φανέλα του Ηλυσιακού των βετεράνων (Κοκολάκης, Καστρινάκης, Παπαγεωργίου, Παπαντωνίου, Βίδας οι συμπαίκτες της τρομερής ομάδας του μακαρίτη Ηλία Βλαβάκη) είχε σκοράρει 31 πόντους εναντίον του παντοδύναμου Άρη. Εκείνη τη χρονιά ο μεγάλος άσος είχε αναδειχθεί δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος με μ.ό. 22.3π και αντιπάλους που δεν είχαν καν γεννηθεί όταν ξεκινούσε να παίζει μπάσκετ.

Η «Σερενάτα του Δούναβη»

Ο Γκούμας αγωνίστηκε 114 φορές με την Εθνική Ελλάδας, σημειώνοντας 1.641 πόντους και συμμετέχοντας σε Ευρωμπάσκετ (1967, 1969, 1973, 1975).

Ωστόσο, η καριέρα του στην Εθνική τελείωσε πρόωρα μετά την περίφημη «Σερενάτα του Δούναβη» το 1975, όπως είχε αποκαλέσει ο συχωρεμένος ο Φίλιππος Συρίγος την ανταρσία των τριών παικτών (Γκούμας, Ραπτόπουλος, Κόντος) στο Βελιγράδι, παρόντος μάλιστα και του Ντέμη Ρούσσου, ο οποίος βρισκόταν εκεί για μια συναυλία όταν ήρθε σε σύγκρουση με την ΕΟΚ.

Η περιβόητη υπόθεση που είχε πρωταγωνιστή τον Γκούμα, κόστισε τονισόβιο αποκλεισμό του από τα αντιπροσωπευτικά μας συγκροτήματα αλλά ο Βολιώτης άσος δεν μετάνιωσε ποτέ για όσα συνέβησαν τότε επί γιουγκοσλαβικού εδάφους.

«Όντως ήταν άδοξο το τέλος. Από την άλλη πλευρά, η ποινή δεν επιβλήθηκε από δίκαιους ανθρώπους και δεν με ενόχλησε. Δεν ήταν σοβαροί και άξιοι, όσοι με τιμώρησαν τότε. Υπήρχαν φατρίες που διοικούσαν το μπάσκετ. Εκείνη του Παναθηναϊκού ήταν η πιο επικίνδυνη…» είχε πει χρόνια αργότερα, ο Γκούμας.

Η αλήθεια είναι ότι ο Γκούμας ουδέποτε μπήκε σε καλούπια.

Σ΄εκείνο το Ευρωμπάσκετ του ’75, δεν δίστασε να πετάξει στα νερά του Δούναβη από την ταράτσα του ξενοδοχείου «Yogoslavija» που είχε καταλύσει η ελληνική αποστολή,τα αναμνηστικά δώρα που είχαν μαζί τους οι παράγοντες της Ομοσπονδίας καλαθοσφαίρισης για να τα δώσουν στην ηγεσία της ΦΙΒΑ…

«Τα τσολιαδάκια ακόμη κολυμπούν στον Δούναβη», εξομολογήθηκε κάποια στιγμή και συνέχισε την αφήγηση: «Μετά από μια ήττα από την Ολλανδία, όπου είχα δώσει εγώ το προβάδισμα με δύο βολές στην εθνική μ ας, αλλά ένας απίθανος Ολλανδός, παρότι του είχα ρίξει και μία (!) έβαλε καλάθι στη λήξη και κέρδισε και φάουλ.Γενικά οι διαιτητές εκείνα τα χρόνια μας πήγαιναν κόντρα και μου βγήκαν πολλές αναμνήσεις, όπως εκείνο το περίφημο ματς με την ενιαία μεγάλη Γιουγκοσλαβία στους βαλκανικούς του Σαράγεβο όπου κερδίζαμε ένα πόντο και πέτυχα καλάθι παίρνοντας την εσωτερική και δίνοντας ουσιαστικά τη νίκη στην ομάδα μας, αλλά μου το ακύρωσαν δίνοντας επιθετικό !

Εκείνη την εποχή οι διοικούντες πήγαιναν γεμάτοι δώρα που έδιναν σε επίσημους, διαιτητές αλλά και στον πανίσχυρο Στάνκοβιτς και την Ούρσουλα, που έτσι φρόντιζαν και τις ομάδες μας με καλές κληρώσεις στα κύπελλα Ευρώπης, σε εκείνους του ορισμούς κληρώσεων που έκαναν σε εκείνο το παταράκι στο Μόναχο !

Εμένα δεν με ενδιέφεραν αυτά και τσαντισμένος όπου ήμουν ρώτησα τον φροντιστή μας τον αείμνηστο Πάνο Μεταξά, που είναι τα κονιάκ, οι ξηροί καρποί και τα τσολιαδάκια.

Βασίλη εδώ είναι, μου είπε και μου έδειξε ένα σάκο. Τον πήρα και ανέβηκα στην ταράτσα του ξενοδοχείου, αρχίζοντας να χύνω τα κονιάκ στο Δούναβη και να εκσφεντονίζω τους ξηρούς καρπούς και τα τσολιαδάκια.

Όταν ήρθε η ώρα, οι επίσημοι γυρίζοντας προς τον φροντισή μας του είπαν:«ThePresents» (τα δώρα) είναι η ώρα, αλλά ο σάκος ήταν άδειος και ο Στάνκοβιτς ακόμα περιμένει…Φυσικά έφαγα μεγάλη καμπάνα» εξιστορούσε μετά από χρόνια ο αείμνηστος αθλητής.

Ο χαρακτήρας του ήταν έντονος, ασυμβίβαστος και με ισχυρή γνώμη, χαρακτηριστικά που τον έφεραν συχνά σε αντιπαράθεση με τους παράγοντες.

Αν και σχετικά κοντός για την θέση του πάουερ φόργουορντ (1,96 μ.), ο Γκούμας διέθετε μοναδική κίνηση χωρίς τη μπάλα, εξαιρετική τοποθέτηση και συνέπεια στο σκοράρισμα. Το παιχνίδι του ήταν μπροστά από την εποχή του. Έξυπνος, ταχύς και αποτελεσματικός, με χαρακτηριστικό το jump shot που δύσκολα μπορούσε να κοπεί.

Μετά την ΑΕΚ, ο Γκούμας αγωνίστηκε στον Ηλυσιακό, βοηθώντας την ομάδα να ανέβει στην Α1 το 1986. Ακόμα και στα 40 του χρόνια, παρέμεινε από τους κορυφαίους σκόρερ του πρωταθλήματος, αποδεικνύοντας ότι η ποιότητα και η εμπειρία του δεν είχαν χαθεί με τον χρόνο.

Ρεκόρ και τσιγάρο στα αποδυτήρια!

Τον Δεκέμβριο του 1983 ο Βασίλης Γκούμας περνάει στο πάνθεον του ελληνικού μπάσκετ καθώς στο παιχνίδι της ΑΕΚ με τον ΒΑΟ γίνεται ο πρώτος Έλληνας μπασκετμπολίστας που υπερβαίνει τους 10.000 πόντους.

Πριν από το τζάμπολ είχε 9.993π και έσπασε το φράγμα, 6:59 πριν από το τέλος του πρώτου ημιχρόνου. Ο αγώνας που γινόταν στο ιστορικό κλειστό του Ιωνικού ΝΦ, σταμάτησε, τα φλας άναψαν και το κοινό αποθέωσε τον “αυτοκράτορα” φωνάζοντας ρυθμικά το όνομά του.

Ο Γκούμας ολοκλήρωσε το ματς με 33π, ενώ την ίδια μέρα πέρασε τους 7.000π ο έτερος βετεράνος της “Ένωσης”, Απόστολος Κόντος, ο οποίος είχε αποχωρήσει από τον Παναθηναϊκό.

Στα αποδυτήρια άνοιξαν σαμπάνιες, ενώ ο Γκούμας έπαιρνε ως αναμνηστικά το… καλάθι του γηπέδου και την μπάλα του αγώνα με τον αριθμό 10.000. Του την έδωσε, μετά το ματς, ο αρχηγός του ΒΑΟ και σπουδαίος σκόρερ, Αλέκος Παρασκευάς.

Ο “Μπίλης” χαμογέλασε, ήπιε από την σαμπάνια του και μετά άναψε ένα τσιγάρο, για να βγει μια ιστορική φωτογραφία, σα να μας έλεγε ένα διαχρονικό “γεια σας μάγκες”…

Το παρατσούκλι «Αυτοκράτορας» αποτυπώνει την κυριαρχία του στο γήπεδο και την επιρροή του στο ελληνικό μπάσκετ. Η ιστορία του δείχνει ότι το ελληνικό μπάσκετ χτίστηκε πάνω σε προσωπικότητες όπως ο Βασίλης Γκούμας. Ταλαντούχος, ασυμβίβαστος και μπροστά από την εποχή του.

Οι νεότεροι ίσως δεν έχουν δει πλήρως την κλάση του μέσα από λίγα βίντεο, αλλά ο μύθος του παραμένει ζωντανός.

Ο «Μπίλης», όπως τον αποκαλούσαν, δίδαξε σκοράρισμα, τεχνική και αγωνιστικό θάρρος, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία κληρονομιά.