Στενά του Ορμούζ: Ποιοί μπορούν να πουν “όχι” στον Τραμπ;
Map Strait of Hormuz and Persian gulf countries
✨Ο Ντόναλντ Τραμπ ζητά τη δημιουργία ναυτικής δύναμης για την προστασία δεξαμενόπλοιων στα Στενά του Ορμούζ, απειλώντας το μέλλον του ΝΑΤΟ.
✨Οι ΗΠΑ δηλώνουν νίκη στον πόλεμο με το Ιράν, αλλά αναζητούν μεγαλύτερη εμπλοκή από ευρωπαϊκές και ασιατικές χώρες, παρά τις αντιδράσεις.
✨Η Ευρώπη αντιμετωπίζει πιέσεις για συμμετοχή, με τον Μακρόν να προτείνει ευρωπαϊκή ναυτική δύναμη, ενώ η Ελλάδα παραμένει επιφυλακτική αλλά υπό πίεση.
✨Η ελληνική ναυτιλία έχει ζωτικό συμφέρον στην ομαλή διέλευση από τα Στενά, όμως η εμπλοκή σε στρατιωτικές επιχειρήσεις προκαλεί ανησυχίες.
Η απειλή του Ντόναλντ Τραμπ είναι σαφής προς τους συμμάχους (;) σχετικά με την απαίτησή του να σχηματιστεί ναυτική δύναμη που θα διασφαλίζει την διέλευση δεξαμενόπλοιων από τα Στενά του Ορμούζ: “αν δεν υπάρξει απάντηση ή αν η απάντηση είναι αρνητική, νομίζω ότι θα είναι πολύ κακό για το μέλλον του ΝΑΤΟ”. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, από τη μία δηλώνει ότι έχει ισοπεδώσει το Ιράν και έχει καταστρέψει τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο κομβικό νησί Χαργκ, από την άλλη ζητά μεγαλύτερη εμπλοκή στον πόλεμο από ευρωπαϊκές χώρες, την Κίνα, την Ιαπωνία, τον Καναδά και τη Νότια Κορέα. Αντιφατικό.
Είναι σαφές πώς στρατηγική εξόδου από τον πόλεμο με το Ιράν δεν έχουν οι ΗΠΑ αν και ο Τραμπ δηλώνει ότι “νίκησε”. Ακόμα περισσότερο, ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ επισημαίνει πώς σε τρεις εβδομάδες το πολύ θα έχει αποκατασταθεί η κανονικότητα στις αγορές. Δεν συμφωνούν, όμως, οι αναλυτές των μεγαλύτερων οίκων της Wall Street. Σύμφωνα με τους FT, JP Morgan, Goldman Sachs, RBC προετοιμάζουν για μακροχρόνια ενεργειακή κρίση.
Η πίεση μεταφέρεται εκ των πραγμάτων στους Ευρωπαίους που απεύχονται την εμπλοκή τους σε ένα πόλεμο στις αποφάσεις για τον οποίο δεν είχαν καμία συμμετοχή αν και είναι οι χώρες της ΕΕ που βιώνουν περισσότερο τις συνέπειές τους και απειλούνται από το “δεύτερο κύμα” τους, με το μεταναστευτικό και πιθανές τρομοκρατικές επιθέσεις. Αν και το θέμα δεν έχει τεθεί στην ατζέντα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αμερικανικές πηγές προεξοφλούν πώς θα συζητηθεί.
Η ώρα των αποφάσεων πλησιάζει: Πώς και ποιοί μπορούν να πουν όχι στον Τραμπ;
Ο μόνος έως τώρα που έχει ξεκαθαρίσει τη θέση του είναι ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ που κινδυνεύει να το πληρώσει με εμπορικούς δασμούς από τις ΗΠΑ. Ο Εμανουέλ Μακρόν, από την άλλη, έχει ήδη προτείνει τον σχηματισμό ευρωπαϊκής ναυτικής δύναμης (τύπου “Ασπίδες”) που θα περάσει από την Ερυθρά Θάλασσα προς τον Περσικό Κόλπο και τα Στενά του Ορμούζ. Ο κίνδυνος, όμως, είναι υπαρκτός και εάν πληγεί ευρωπαϊκό πλοίο από drones ή πυραύλους του Ιράν η γενίκευση του πολέμου είναι προ των θυρών.
Επισήμως η Αθήνα (κσι κατά την πρόσφατη “τριμερή” Μακρόν, Μητσοτάκη, Χριστοδουλίδη στην Κύπρο) δηλώνει πώς δεν πρόκειται να εμπλακεί περισσότερο από την παρουσία ελληνικής φρεγάτας στην Ερυθρά. Φαίνεται, όμως, πώς υπάρχουν και δεύτερες σκέψεις. Εφόσον διαμορφωθεί μια σχετική ευρωπαϊκή πρωτοβουλία και αποφασιστεί η συγκρότηση ευρωπαϊκής δύναμης, είναι δύσκολο να απέχει η Ελλάδα, καθώς ο ελληνόκτητος στόλος δεξαμενοπλοίων και εμπορικών πλοίων κατ’ εξοχήν εξυπηρετείται από την ομαλή διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ.
Ο Τραμπ θα επιδιώξει την “εξαργύρωση” της ισχύος του απέναντι σε μία Ευρώπη χωρίς κοινή άμυνα και γεωστρατηγικό σχεδιασμό και μάλιστα την ώρα που αποδομείται η στρατηγική της εναντίον της Μόσχας και δη για την απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο μετά το “laisser passer” του Αμερικανού προέδρου λόγω των έκτακτων συνθηκών.
Για την Αθήνα η πίεση θα είναι ακόμα μεγαλύτερη ως χώρα με μία από τις μεγαλύτερες ναυτιλίες παγκοσμίως και με άμεσο συμφέρον να προστατευθούν ελληνικά και ελληνόκτητα πλοία στην περιοχή των Στενών. Είναι άλλο πράγμα, όμως, να βρεθούν πλοία του Πολεμικού Ναυτικού απέναντι σε πειρατές κι άλλο, πιθανώς, εν μέσω πυρών.
SiteDesign