Έστω και με… Πελεγρίνη και μία ψήφο
✨Η προσπάθεια διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ περιλάμβανε την επαναφορά παλαιών στελεχών και την προσέλκυση νέων, αλλά απέτυχε να ενισχύσει τη δημοσκοπική του θέση.
✨Η εσωτερική κρίση και οι αντιδράσεις από πρώην συνεργάτες οδήγησαν σε αποτυχία της προσπάθειας, προκαλώντας αμφισβήτηση και απογοήτευση στο κόμμα.
✨Ο Νίκος Ανδρουλάκης συνεχίζει την προσπάθεια προσέλκυσης προσωπικοτήτων από το κέντρο και την αριστερά, χωρίς όμως να βελτιώνει σημαντικά τα ποσοστά δημοσκοπήσεων.
✨Παρά την πλειοψηφική επιθυμία για πολιτική αλλαγή, το ΠΑΣΟΚ δεν καταφέρνει να εκφράσει αυτή την τάση και παρεμποδίζει τις συνεργασίες με την εμμονή στην αυτονομία.
Στο πρώτο επεισόδιο της περιβόητης ΠΑΣΟΚικής διεύρυνσης οι “μάγοι” της Χαριλάου Τρικούπη έβγαλαν από τα ντουλάπια της περιόδου του Ανδρέα και μετά του Κώστα Σημίτη κάποιους πρώην υπουργούς και στελέχη που έχουν συνταξιοδοτηθεί εδώ και καμία δεκαετία.
Στο δεύτερο επεισόδιο έδρασαν πιό …διεισδυτικά και δοκίμασαν “μετεγγραφές” πιό λαμπερών ονομάτων. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: ο Κορακάκης που αιφνιδιάστηκε όταν είδε το όνομά του στη σχετική λίστα Σκανδαλίδη και τους θύμισε ότι ήταν, είναι και θα παραμείνει…ΚΚΕ, και ο πανεπιστημιακός Πελεγρίνης που είχε σύρει τα εξ αμάξης στο νόμο Διαμαντοπούλου όταν διετέλεσε για ένα φεγγάρι υφυπουργός Παιδείας επί ΣΥΡΙΖΑ. Σημειωτέον, ούτε στην Κουμουνδούρου άντεξαν ποτέ τις ευφυείς ακροβασίες του. Το ίδιο συνέβη και με τον συγγραφέα Πατένταλη που είδε το όνομά του στη λίστα χωρίς την έγκρισή του. Μεγάλη επιτυχία!
Ξεσηκώθηκαν, ως γνωστόν, Δούκας και Διαμαντοπούλου λέγοντας διάφορα για την “φύρδην μίγδην” διεύρυνση και περί της ηθικής στην πολιτική, άλλοι έβαλαν τα γέλια, και κάπως έτσι η διεύρυνση έλαβε άδοξο τέλος.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης, ωστόσο, διαμηνύει προς πάσα κατεύθυνση ότι θα συνεχίσει να κινείται προς “αλίευση” προσωπικοτήτων ταυτόχρονα προς το κέντρο και τα αριστερά, ωστόσο ουδείς μπορεί να κατανοήσει πώς τέτοιες επιλογές θα κουνήσουν τη δημοσκοπική βελόνα που έχει κολλήσει γύρω στο 13%.
Η επιχείρηση διεύρυνσης υποτίθεται ότι θα αναδείκνυε την εξωστρέφεια του ΠΑΣΟΚ και την ηγεμονία του στην κεντροαριστερά και αντ’ αυτού προκαλεί εσωστρέφεια. Ο δε στόχος να νικήσει τη Ν.Δ “έστω και με μία ψήφο” απομακρύνεται συνεχώς, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να αξιοποιεί στο έπακρον την (πολεμική) συγκυρία και τη Ν.Δ να σκαρφαλώνει αρκετά πάνω από το 30% και να ελπίζει ότι μπορεί να επιτύχει την αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές.
Χαρακτηριστικό της αμηχανίας στη Χαριλάου Τρικούπη είναι πώς αρκετά στελέχη της έχουν αρχίσει να αμφισβητούν τις δημοσκοπήσεις –τάση με την οποία είχε ταυτιστεί παλαιότερα ο ΣΥΡΙΖΑ. Στις αρχές του 2019 κι ενώ πορευόμασταν προς τις ευρωεκλογές κάποιοι στο περιβάλλον του Αλέξη Τσίπρα τον είχαν πείσει ότι οι μετρήσεις ήταν “φτιαγμένες” και πώς τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ θα κέρδιζε στις κάλπες. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό.
Αλλά ακόμα κι αν μπορεί θεωρητικά κανείς να αμφισβητήσει την κατανομή επί των εγκύρων που φέρνει τη Ν.Δ στην Εκτίμηση Ψήφου στο 32% και πάνω, αμφισβητείται το γεγονός ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι πέμπτος στην κατάταξη για “κατάλληλος πρωθυπουργός” πίσω από τον Μητσοτάκη, τον “Κανένα”, την Κωνσταντοπούλου και τον Βελόπουλο;
Αμφισβητείται, όμως, ότι ενώ καταγράφεται πλειοψηφική τάση για “πολιτική αλλαγή” και ένας στους δύο προτιμά κυβερνήσεις συνεργασίας, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να εκφράσει το πρώτο και ναρκοθετεί το δεύτερο με την επιμονή του στην αυτονομία μέχρι τις κάλπες;